Βιβλιοκριτική: "Αυτή που ήμουν" της Amber Smith

Αυτή που ήμουν
The Way I Used to Be
Συγγραφέας: Amber Smith
Μετάφραση: Πηνελόπη Τριαδά
Ημερομηνία έκδοσης: 06/2024
ISBN: 978-618-01-5664-5
Ηλικία: από 14 έτη
Σελίδες: 416

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Γράφει η Αθηνά Μάργαρη

Το βιβλίο με τίτλο «Αυτή που ήμουν», της Αμερικανίδας συγγραφέα Amber Smith, που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση της Πηνελόπης Τριαδά, δεν είναι απλά ένα βιβλίο μυθοπλασίας. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια καθαρή αντανάκλαση της σκοτεινής πλευράς της ζωής, που πολλοί φοβούνται να φέρουν στην επιφάνεια του φωτός, εξαιτίας του τραύματος που έχει προκαλέσει εντός τους η επίδρασή της και που δυστυχώς ακόμα εξακολουθεί να προκαλεί. Πρόκειται, αν μη τι άλλο, για ένα συγκινητικό βιβλίο, που προκαλεί έντονα συναισθήματα στους αναγνώστες και όχι τυχαία.

Η ιστορία του ακολουθεί την δεκατριάχρονη πρωταγωνίστρια Ίντεν -από την πρώτη μόλις σελίδα- η οποία δέχεται σεξουαλική κακοποίηση από τον καλύτερο φίλο τού μεγαλύτερου αδερφού της, τον Κέβιν. Πέντε λεπτά σεξουαλικής βίας είναι αυτά που της αλλάζουν ολόκληρη τη ζωή. Και είναι μόνο ένα παιδί.

Η καθημερινότητα της Ίντεν εξελίσσεται σταδιακά, με τον χαρακτήρα της να μεταμορφώνεται όσο μεγαλώνει. Η έκρηξη γεγονότων γύρω της οφείλεται σε αυτό το τόσο σπουδαίο και μεγάλο μυστικό της, που δεν καταφέρνει να αποκαλύψει σε κανέναν τελικά, ούτε στους ίδιους τους γονείς της. Κι είναι εντυπωσιακή η απόδοση της ομαλής μετατροπής του χαρακτήρα της Ίντεν από ένα μικρό νεανικό κοριτσάκι σε μια ώριμη κοπέλα, που κοντεύει πια να ενηλικιωθεί, μια εξέλιξη τεσσάρων χρόνων που χωρά ολόκληρη μέσα σε τόσο λίγες σελίδες.

Η Ίντεν είναι ένας δύσκολος χαρακτήρας, θα αισθανθεί ο αναγνώστης, παρόλο που κρύβει μεγάλη δύναμη μέσα της. Στην αρχή θα απογοητευτεί εξαιτίας της και όχι αδικαιολόγητα, μιας και οι κακές - λανθασμένες αποφάσεις της, οι πράξεις και τα λόγια της, την οδηγούν σε όλο και μεγαλύτερους μπελάδες, τσακωμούς, διαφωνίες, γεγονός που μεγαλώνει και το μέγεθος των προβλημάτων που την ταλανίζουν. Παρόλα αυτά, όλα φαίνεται να δικαιολογούνται σιγά σιγά ως εκφάνσεις του κρυφού της τραύματος. Μέχρι και το τέλος της ιστορίας, η πρωταγωνίστρια γίνεται φανερό ότι απλώς προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από μια τραυματική εμπειρία που της άφησε στίγματα και κατά την οποία δεν είχε κανέναν δίπλα της για να τη στηρίξει.

Το μυθιστόρημα προβάλλει παράλληλα, με μεγάλη ρεαλιστικότητα, κοινωνικές σχέσεις, φιλίες και ερωτικούς δεσμούς, ενώ συγχρόνως θίγει, δίνοντας μεγάλη έμφαση στην περιγραφή, την τοξικότητα της εφηβείας. Η συγγραφέας επιδιώκει να προβληματίσει και πρωτίστως να ευαισθητοποιήσει τους αναγνώστες πάνω στο ζήτημα του βιασμού, είτε αυτός είναι σωματικός είτε λεκτικός είτε σεξουαλικός είτε ψυχολογικός. Στόχος της είναι να επισημάνει πόσο πολύ μπορεί ένας βιασμός να επηρεάσει τη ζωή ενός ανθρώπου, ιδιαίτερα όταν αυτός ο άνθρωπος είναι ακόμα παιδί. Όποιος έχει βιώσει κάτι ανάλογο, τον παροτρύνει να μη σωπάσει, να μιλήσει και να μη φοβηθεί. Είναι, θα πει, μια δύσκολη ανοδική πορεία που όμως οδηγεί στο φως. Στο τέλος όλα θα πάνε καλά, γιατί όλα βρίσκουν τον δρόμο τους. Γι’ αυτό και ο καθένας οφείλει να αντιστέκεται στην πίεση της κοινωνίας που του επιβάλλει να κρύψει την αλήθεια του και να θυσιάσει τη δικαιοσύνη του.

Πρόκειται τελικά για ένα μυθιστόρημα που δεν βασίζεται τόσο στην πλοκή όσο στους ίδιους τους ήρωες και τις προσωπικότητές τους. Συνιστάται σε κάθε αναγνώστη να το διαβάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του, όχι ως ένα ακόμη βιβλίο που απλά θα τον ψυχαγωγήσει, αλλά ως ένα βιβλίο που θα τον προβληματίσει έντονα, θα τον ταράξει συναισθηματικά, ωστόσο θα τον διδάξει και θα τον καθορίσει ως άνθρωπο, αφού θα του γνωρίσει μια πτυχή της κοινωνίας που δεν παρουσιάζεται αρκετά στα βιβλία και δεν συζητιέται όσο θα έπρεπε στην καθημερινότητά μας.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.