Βιβλιοκριτική: "Το τάμπλετ της φιλίας" της Δήμητρας Τανού | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

 

Το τάμπλετ της φιλίας
Συγγραφέας: Δήμητρα Τανού
Εικονογράφηση: Βιβή Μαρκάτου
Ημερομηνία έκδοσης: 09/2026
ISBN: 978-618-5931-74-2
Σελίδες: 32

Εκδόσεις: Μελτέμι 

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Η Δήμητρα Τανού είναι εκπαιδευτικός και πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. Το πρώτο της παραμύθι κυκλοφόρησε μόλις τον Σεπτέμβριο του 2026 από τις εκδόσεις «Μελτέμι», με τίτλο «Το τάμπλετ της φιλίας» και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας οκτώ έως έντεκα ετών.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που προάγει την κριτική σκέψη ως προς τη χρήση της τεχνολογίας, όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, και πράγματι έτσι είναι. Μέσα από τον κεντρικό ήρωα του παραμυθιού, τα παιδιά προβληματίζονται έντονα. Συνειδητοποιούν το πόσο μονότονα και άδικα σπαταλιέται ο ελεύθερος χρόνος τους, όταν αυτά βρίσκονται προσκολλημένα σε ένα τεχνολογικό μέσο που θεωρούν ότι μπορεί να αντικαταστήσει τα πάντα, τους φίλους τους οπωσδήποτε και ό,τι καλό και δημιουργικό μπορούν να μοιραστούν μαζί τους, το παιχνίδι δηλαδή, μια σωστή επικοινωνία, μια ανθρώπινη και ουσιαστική επαφή.

Ο Χάρης είναι ένα μικρό αγόρι, το οποίο είναι φανερά εθισμένο στο τάμπλετ του. Το αποκαλεί Τόμας και το θεωρεί φίλο του. Μαζί του περνάει ατέλειωτες ώρες καθημερινά, καθώς κανείς από την οικογένειά του δεν του απαγορεύει την αλόγιστη χρήση του, ούτε η γιαγιά του που μένει μαζί του στο σπίτι και τον προσέχει ούτε και οι γονείς του που δουλεύουν ως αργά το βράδυ και σπάνια τον βλέπουν ξύπνιο όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Ακόμα και στον ύπνο του ο Χάρης κοιμάται μαζί με το τάμπλετ, ενώ στο σχολείο, που υποχρεωτικά το αποχωρίζεται, νιώθει μια έντονη στέρηση εξαιτίας του. Κι αυτή η στέρηση φυσικά του αποσπά την προσοχή ακόμα κι από τα μαθήματά του.

Ωστόσο, μια απρόσμενη γνωριμία του με τον Γιωργάκη θα σταθεί αφορμή να αντιληφθεί ότι η ζωή χωρίς τάμπλετ είναι ακόμα ομορφότερη και ενδιαφέρουσα. Και φυσικά πιο ανθρώπινη και πολύτιμη. Κι αυτό γιατί είναι μια ζωή γεμάτη χρώμα, θα αισθανθεί, γεμάτη ουσιαστικό παιχνίδι, επικοινωνία και μουσικές, που του γεννούν αυθόρμητα το χαμόγελο στα χείλη του. Είναι μια ζωή που του προσφέρει απλόχερα επίσης το μοίρασμα όμορφων στιγμών και την απόλαυσή τους στο έπακρο.

Η ιστορία όμως του βιβλίου δεν τελειώνει εδώ. Γιατί ναι μεν ο Χάρης θα αντιληφθεί ότι η φιλία είναι πολύ πιο σημαντική από την επιλεκτική μοναξιά και την εικονική πραγματικότητα που προκαλεί η ψευδαίσθηση της απόλαυσης του αναξιοποίητου χρόνου, όμως υπάρχουν και οι γονείς του Χάρη που θα αντιληφθούν και κάτι άλλο. Την αισθητή αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού τους. Μέσω αυτής θα συνειδητοποιήσουν και το δικό τους μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην ελλιπή έως τώρα ανατροφή του. Η προσπάθεια αφιέρωσης περισσότερου χρόνου μαζί του είναι η λύση που επιλέγουν συνειδητά και που λειτουργεί ευεργετικά για κείνο, όπως συμβαίνει αντίστοιχα σε όλες τις οικογένειες του κόσμου. Γιατί τελικά η στροφή στη χρήση τεχνολογικών μέσων οφείλεται κατά κύριο λόγο στην έλλειψη δημιουργικού χρόνου των γονέων με τα παιδιά τους. Επομένως, όσο αυτός αυξάνεται στη ζωή τους τόσο τα παιδιά αισθάνονται λιγότερο την ανάγκη να καταφεύγουν σε υποκατάστατα ανθρώπινης επαφής για να θα καλύψουν το κενό της μοναξιάς τους.

Αξίζει να επισημανθεί τέλος και η ζωηρή σε χρώματα και εντυπωσιακή σε παραστατικότητα εικονογράφηση της Βιβής Μαρκάτου. Δικαιολογημένα κλέβει τις εντυπώσεις στο βιβλίο, λειτουργώντας σαφώς συμπληρωματικά του κειμένου από κάθε άποψη, αφού επιχειρεί ταυτόχρονα να εστιάσει το ενδιαφέρον και την προσοχή των παιδιών σε αυτά που θεωρούνται σημαντικά για να αποτυπωθούν στη μνήμη του, στη σκέψη του και στη συνείδησή του.

Εν ολίγοις, η πρώτη συγγραφική απόπειρα της Δήμητρας Τανού είναι επιτυχής. Το βιβλίο της όχι μόνο αποτρέπει την πολύωρη χρήση της τεχνολογίας, αλλά αναδεικνύει ταυτόχρονα και τη δύναμη της φιλίας και του μοιράσματος και φυσικά τη μεγάλη αξία του παιχνιδιού. Όλα αυτά συνολικά αποτελούν τα πιο σημαντικά κριτήρια που κρίνονται απαραίτητα για την εξασφάλιση μιας υγιούς ανάπτυξης των παιδιών που πρέπει όλοι μας να έχουμε υπόψη. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ