Βιβλιοκριτική: "Ίχνη χθεσινής μέρας" του Γιώργου Κ. Μπουγελέκα | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 

Ίχνη χθεσινής μέρας
Μυθοπλασία σε πρώτο πρόσωπο
Συγγραφέας: Γιώργος Μπουγελέκας
Ημερομηνία έκδοσης: 09/2026
ISBN: 978-960-04-5591-5
Σελίδες: 144

Εκδόσεις: Κέδρος

 Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Δυτική Αθήνα. Ενθυμήσεις και αφηγήσεις της δεκαετίας του 1960.

Μοσχοβολούσε ο τόπος τότε! Ήταν ωραία τότε. Η δροσερή εσωτερική αυλή ήταν κυριολεκτικά η καρδιά του σπιτιού. Παλιά, πέτρινα σπίτια σκίαζαν τον χωμάτινο δρόμο.

Πολλά έχουν αλλάξει  στη Αθήνα των παιδικών μας  χρόνων. Χάθηκαν μια για πάντα, όπως χάθηκαν και οι άνθρωποι που ζούσαν τότε. Οι παππούδες, οι γονείς μας, οι φίλοι τους. Τη θέση των μικρών μονώροφων σπιτιών με τις αυλές πήραν ψηλές πολυκατοικίες με pilotis  γεμάτα αυτοκίνητα. Οι άνθρωποι πια δεν ζουν κοντά στο έδαφος, στις αυλές, στους δρόμους, αλλά ψηλά, σε διαμερίσματα, σε μπαλκόνια. Οι ανάγκες άλλαξαν δραματικά! Τους δρόμους κατακυρίευσαν τα αυτοκίνητα. Οι γειτονιές εξαφανίστηκαν μέσα στην απρόσωπη και αποπνικτική αστική μάζα. Το σπίτι δεν ανοίγει προς την ύπαιθρο, αλλά κλείνεται στον εαυτό  του. Ακριβώς όπως οι ιδιοκτήτες του!!

Κείνα  τα χρόνια!

Χρόνια δίσεκτα, Χρόνια δύσκολα.

Υπήρχε φτώχεια, ανεργία, χωμάτινοι δρόμοι, μετανάστευση, ξενιτεμένοι, αυταρχικοί δάσκαλοι, σκληροί, υποχρεωτικό κατηχητικό,  χαφιέδες που έκοβαν βόλτες στις γωνίες, έλεγχοι για μαλλιά, πολιτικοί κρατούμενοι,  δολοφονία του Λαμπράκη, πιστοποιητικά φρονημάτων, ασφαλίτες, Χούντα, μια γενιά  ρακένδυτη και πεινασμένη, που έμαθε γράμματα, μια γενιά που η φτώχια, η ανάγκη, οι δυσκολίες και οι αντιξοότητες την πείσμωσαν και την δυνάμωσαν και πέτυχαν να μορφωθούν και να διακριθούν σε όλους τους τομείς της ζωής, δυσκολίες, κοινωνικές καταπιέσεις, κουτσομπολιό, ενοχές για «ωραίες» αμαρτίες, όλα αυτά τότε, ήταν μια σκλαβιά. Αλλά και ανθρωπιά, συμπόνια, αλληλεγγύη, διάθεση γλεντιού, η καθαρότητα στις σχέσεις, στις εσωτερικές αυλές έρωτες γεννιόντουσαν και φιλίες, οι ανοιχτές πόρτες των σπιτιών χωρίς φόβο, η φιλία, οι παρέες, τα τραγούδια, ο χορός, τα γλέντια, οι γιορτές, οι αγνοί έρωτες, το πρώτο φιλί, οι ευωδιές των κήπων,  το αγιόκλημα, το γιασεμί, τα νυχτολούλουδα, το τραγούδι των πουλιών στα δέντρα και το βουητό των εντόμων το καλοκαίρι, παράδεισος οι χωματόδρομοι για το ποδόσφαιρο των  παιδιών, το τσεχοσλαβάκικο ποδήλατο, παιχνίδια, παραμύθια,  οι παγοπώλες, οι κουλουράδες, οι μικροπωλητές,  το τραμ το τελευταίο Πειραιά -Πέραμα, οι κασέτες ήχου,  τα παιδικά παιχνίδια στις γειτονιές και στις ενορίες, το θέατρο του Κουν, το θέατρο Παρκ, το Εθνικό θέατρο, οι θεατρικές παραστάσεις, τα θερινά σινεμά, οι ινδικές ταινίες, τα σουξέ της εποχής, τα τραγούδια του Χατζιδάκι, του Λεοντή, του Λοΐζου, του Θεοδωράκη, τα αντάρτικα του Τζαβέλλα, η Μελίνα, η Μαρία Φαραντούρη, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Νίκος Ξυλούρης, το Ξυλόφωνο,  η εποχή του ροκ εντ ρολ, το μπριγιόλ, η γραβάτα, η σόμπα πετρελαίου, το ψυγείο με τις παγοκολόνες, ο γυμναστής Ασπράκης, η γραμματική και το συντακτικό, η καθαρεύουσα, η Γεωμετρία, η Φυσική, η Χημεία, τα Αρχαία, η ποίηση, η λογοτεχνία, ο Εγγονόπουλος, η Πηνελόπη Δέλτα, οι εκπομπές στο παλιό ξύλινο  ραδιάκι Φίλιπς, η ελληνική οπερέτα, το θέατρο της Κυριακής, το θέατρο της Τετάρτης,  τα καφέ αμάν, τα περιοδικά της εποχής: το Ρομάντσο και η  Γυναίκα, ο Μικρός Ήρωας, τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, ο Μίκυ Μάους, η εφημερίδα Αυγή, η ΑΕΚ, τα άφιλτρα τσιγάρα, τα τσιγάρα Ματσάγγου χύμα, το πλακέ πακέτο Καρέλια φίλτρο,  η ραπτομηχανή Singer, τα ολοκαίνουργα καφετιά μποτάκια, οι ξηροί καρποί, τα σοκολατάκια μαργαρίτα, οι καραμέλες τσάρλεστον, οι τυρόπιτες, οι γκαζόζες, οι πορτοκαλάδες, τα τσιπς, τα σάμαλι, τα κοκ, το αναψυκτικό ταμ ταμ, το μπυράλ, το δάνειο για την οικοδομή, οι γνήσιες μυρωδιές, ο ελεύθερος χρόνος, μικρές χαρές με απλά πράγματα…

Αξέχαστα  χρόνια.

Τότε που οι μέρες και οι ώρες αγρίευαν τον άνθρωπο, τον τόπο και τη ζωή μας…

Τότε που γευόμαστε την χαρά στάλα στάλα και τον πόνο και την πίκρα απλόχερα.

Τότε που όλα τα ’χαμαν, έτσι τουλάχιστον νομίζαμαν, και τίποτα δεν είχαμαν…

Τότε που ζούσαμε…

Σήμερα δεν υπάρχει γειτονιά, είμαστε κουρασμένοι για ευγένειες, υπάρχει πολύ μοναξιά και είναι βαριές οι στιγμές σιωπής, φτώχυνε η ψυχή, κλειδώθηκαν οι καρδιές και οι πόρτες των σπιτιών, κλειδώθηκαν τα όνειρά μας, δεν εκτιμάμε το παρόν και διαρκώς μπροστά μας και μέσα μας έχουμε το μετά, σήμερα κυριαρχεί το Ζανάξ …

Μας γκιζεράει ο Γιώργος Κ.Μπουγελέκας σε μια εποχή που δεν θα ζήσουμε πια, ένα κόσμο αυθεντικό, χωρίς φτιασίδια, που μας κοιτάζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Μάζεψε στις χούφτες του τις αναμνήσεις του, που σιγά-σιγά ξεφτίζουν ή τις παίρνουν μαζί τους τα χρόνια που φεύγουν. Μαζεύει όλες τις στιγμές της ζωής του σε ένα μόνο ρεύμα σημερινών αισθήσεων. Επιλέγει τις καλύτερες στιγμές της μνήμης του και τις συγκεντρώνει σε μπουκέτα ευτυχίας. Φτιάχνει γιοφύρια με το χθες: Mοιράζεται τον ψίθυρο και τη μοναξιά του ερειπωμένου πατρογονικού, τις παρέες που μαζεύονταν και έφτιαχναν ομάδες, στις οποίες επενδύονταν ελπίδες και όνειρα, τις στιγμές χαράς, αγάπης, λύπης, αγωνίας, απελπισίας, στιγμές δικές σου, την καρδιά που γέμιζε αγάπη, το άρωμα μιας εποχής η οποία, μολονότι χάθηκε για πάντα, σφραγίζει τη συλλογική μας μνήμη και λειτουργεί σαν άγκυρα που μας δένει με τα περασμένα...

Μια συλλογή ενθυμήσεις - αφηγήσεις, μνήμες και εικόνες, από στιγμές και σκηνές της ζωής περασμένης και ξεχασμένης, κείμενα που αφήνουν μια γλυκιά γεύση στο στόμα, σαν τις καραμέλες βουτύρου της παιδικής μας ηλικίας…

Τώρα, λένε, ο κόσμος ζει καλύτερα. Ζούμε άραγε;

Θεέ μου, πόσο μπορούν να χαθούν οι άνθρωποι στις μνήμες τους!

Δεν έγραψε ο συγγραφέας για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι καινούργιοι. Το έκανε με την ελπίδα ότι ίσως πιστέψουμε όλοι ξανά πως οι προσδοκίες μας είναι πουλιά ελεύθερα που σπαθίζουν τον γαλανό ουρανό και συνομιλούν με τα όνειρά μας…

Πρόκειται για ένα μικρό διαμάντι.

Ένα πολύ καλό βιβλίο.

Διαβάστε το, θα σας συγκινήσει.

Ο Γιώργος Κ. Μπουγελέκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών.

Σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Παιδαγωγικά. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός.

Έργα του: Διαβατήρια (1η έκδοση Δωδώνη, 2011˙ 2η έκδοση Ηλιαία, 2013˙ 3η έκδοση Κέδρος 2019), Ονειρική παρανομία (Ταξιδευτής, 2014), Ο εγγονός της Άννας (1η έκδοση Κέδρος, 2017˙ 2η έκδοση Κέδρος, 2018), Η επιστροφή του Ματαρόα (Γκόνης, 2023) και Ίχνη χθεσινής μέρας. Μυθοπλασία σε πρώτο πρόσωπο (Κέδρος, 2026).

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ