Βιβλιοκριτική: "Τίτη, η μικρή καρακάξα που ήθελε να γίνει αηδόνι" της Σωτηρίας Τσέλιου–Παππά | Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Τίτη
Η μικρή καρακάξα που ήθελε να γίνει αηδόνι
Συγγραφέας: Σωτηρία Τσέλιου-Παππά
Εικονογράφηση: Δήμητρα Πέππα
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2026
ISBN: 978-960-468-452-6
Σελίδες: 42

Εκδόσεις: Μιχάλη Σιδέρη

 Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη   

 

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Σήμερα θα σας ταξιδέψω σε ένα όμορφο δάσος. Εκεί θα επισκεφτούμε ένα σχολείο στο οποίο πηγαίνουν μονάχα μικρά πουλιά. Ναι φίλοι μου, καλά διαβάσατε. Δεν πηγαίνετε μόνο εσείς σε σχολείο μα και πολλά πουλιά, αλλά και πολλά ζώα.

Σε αυτό το σχολείο πηγαίνει και η Τίτη, η οποία είναι η σημερινή μας ηρωίδα. Είναι κατάμαυρη με λευκά σημεία, έχει μια μακριά ουρά και ξεχωρίζει από όλα τα άλλα πουλιά. Η Τίτη είναι μια μικρή καρακάξα, που όπως φανερώνει και ο τίτλος του βιβλίου, θέλει να γίνει αηδόνι.

Ελάτε να τη γνωρίσουμε καλύτερα και να μάθουμε γιατί θέλει να είναι αηδόνι και δεν θέλει να είναι καρακάξα.

Πρόκειται λοιπόν για μια πολύ καλή μαθήτρια σε όλα τα μαθήματα, εκτός από ένα. Φαντάζεστε σε ποιο μάθημα δεν είναι καλή; Να σας το αποκαλύψω;

Στο μάθημα της μουσικής! Εκεί τα πάει άσχημα, γι’ αυτό και θέλει η καημένη να μάθει να κελαηδάει για να μοιάσει στο αηδόνι. Όμως, παρόλο που είναι έξυπνη, παρόλο που διαθέτει την πιο δυνατή φωνή από όλα τα πουλιά, δεν μπορεί να κελαηδήσει όπως τα άλλα πουλάκια. Η καημενούλα, βάζει τα δυνατά της, δοκιμάζει διάφορους τρόπους αλλά δεν τα καταφέρνει.

Μόλις το σχολείο τελειώσει, όλα τα πουλιά θα είναι έτοιμα να κάνουν την δική τους φωλιά και να γεννήσουν τα δικά τους πουλάκια. Έτσι λοιπόν συνέβη και στην Τίτη. Όταν το σχολείο τελείωσε, άνοιξε τα φτερά της πέταξε πάνω από έναν λόφο και σταμάτησε σε ένα μεγάλο ποτάμι. Εκεί βρήκε μια κουφάλα δέντρου και αποφάσισε να κοιμηθεί και να ξαποστάσει, όταν ξαφνικά απ’ έξω από την κουφάλα ακούστηκε μια όμορφη μελωδία. Ήταν το πιο όμορφο κελάηδισμα που έχει ακούσει στη ζωή της! Η Τίτη τότε βγήκε από την κουφάλα για να συνομιλήσει μαζί με τα πουλιά – τραγουδιστές και έτσι έμαθε πως ήταν αποδημητικά πουλιά.

Ήταν δηλαδή πουλιά, τα οποία δεν μένουνε συνέχεια στο ίδιο μέρος. Προτιμούν τα ζεστά μέρη γι’ αυτό και όταν ο καιρός κρυώνει, τα αποδημητικά πουλάκια αλλάζουν τόπο. Η Τίτη η οποία είχε ενθουσιαστεί από το τραγούδι των αποδημητικών πουλιών, εξέφρασε την επιθυμία της να κελαηδήσει και εκείνη σαν και εκείνα και αμέσως βρήκε ανταπόκριση. Έδωσαν ραντεβού για την επομένη μέρα και συγκεκριμένα το επόμενο βράδυ, μα υπήρχε ένα μικρό προβληματάκι.

Αναρωτιέστε ποιο ήταν αυτό;

Θα σας πω.

Τα αηδόνια αγαπημένοι μου φίλοι, κοιμούνται την ημέρα και τραγουδούν τη νύχτα, όμως η καρακάξα κάνει ακριβώς το αντίθετο, κοιμάται τη νύχτα και μένει ξύπνια την ημέρα. Όμως, για να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να μάθει να κελαηδάει, είχε αποφασίσει πως θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της. Έτσι λοιπόν, λίγο πριν νυχτώσει, πήρε τη θέση της επάνω σε ένα κλαδί και περίμενε υπομονετικά για το πρώτο μάθημα από τα αηδόνια. Όταν τελικά άνοιξε το στόμα της για να κελαηδήσει, οι φωνές της τρόμαξαν και ξεκούφαναν όλα τα υπόλοιπα πουλιά και έτσι κανένας δεν θέλησε να συνεχίσει να την ακούει.

Η καημένη η καρακάξα μας, έκρυψε το κεφάλι της μέσα στα φτερά της γιατί πραγματικά είναι πολύ λυπημένη και αποφάσισε να φύγει από αυτό το μέρος και να ψάξει νέο για να χτίσει τη φωλιά της, όταν ξαφνικά ξεκινάει απ’ έξω από την κουφάλα μια φασαρία, συνοδεία από δυνατές φωνές και φτερουγίσματα, τα οποία έχουν αναστατώσει όλο τον τόπο.

Μια κουκουβάγια είναι η αιτία όλης της φασαρίας και τότε η Τίτη δεν χάνει καιρό. Λαμβάνει δράση και βάζει στη θέση της την κυρία κουκουβάγια!

Δεν θα σας αποκαλύψω με ποιον τρόπο ολοκληρώνεται το παραμύθι. Θα σας πω μονάχα ότι, η Τίτη κατάφερε να γίνει αποδεκτή, κατάφερε να βρει μια θέση στο δάσος, έμαθε ποια χαρακτηριστικά είναι τα δυνατά της σημεία και με αυτόν τον τρόπο αποδέχτηκε επιτέλους τον εαυτό της.

Μπορεί φίλοι μου η καρακάξα μας να μην είναι ικανή να κελαηδάει και να τραγουδάει όμορφα όπως τα αηδόνια, όμως έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, έχει τις δικές της ιδιότητες που πιστέψτε με είναι χρήσιμες τόσο για την ίδια όσο και για τα υπόλοιπα πουλιά.

Κλείνοντας να σας πω ότι πλέον έχει αποκτήσει φίλους τους οποίους μπορεί να τους χαιρετάει κάθε φθινόπωρο, μα να τους περιμένει με αγωνία να έρθουν ξανά κάθε άνοιξη.

Αγαπημένα μου παιδιά, πολλές φορές προσπερνάμε όλα όσα μας χαρακτηρίζουν και προσπαθούμε να μοιάζουμε σε άλλους. Μη γελιέστε, ο καθένας μας είναι μοναδικός, είναι ξεχωριστός και διαθέτει τα δικά του γνωρίσματα. Εμείς πρέπει να τα ανακαλύψουμε, να τα αγκαλιάσουμε, να τα αξιοποιήσουμε και να τα αποδεχτούμε. Μονάχα έτσι θα αποδεχτούμε και τον εαυτό μας, θα τον αγαπήσουμε και τότε θα μπορέσουν να μας αγαπήσουν και οι άλλοι!

Αυτό να θυμάστε από την ιστορία της Τίτης. Μπορεί ως καρακάξα να μην ξέρει να κελαηδάει όμορφα, όμως μπορεί να κάνει άλλα σπουδαία και μεγάλα! 

  

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Η Τίτη, η μικρή καρακάξα, είναι πολύ καλή σε όλα τα μαθήματα εκτός από… τη μουσική, αλλά δεν το βάζει κάτω. Κάνει τα πάντα για να μάθει να κελαηδάει και εκείνη σαν τα άλλα πουλιά. Θα τα καταφέρει άραγε;

Ποιος θα τη βοηθήσει;

Μια ιστορία που μας παροτρύνει να εξερευνήσουμε τον εαυτό μας, να τον εκτιμήσουμε και να τον αγαπήσουμε όπως είναι! 

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Η Σωτηρία Τσέλιου-Παππά γεννήθηκε στην Αργιθέα της Καρδίτσας. Σπούδασε αγγλική και ελληνική φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και «Δημιουργική Γραφή» στο μεταπτυχιακό του ΕΑΠ (Master of Fine Arts). Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ).

Έχει εκδώσει:

• τη συλλογή διηγημάτων: «Σημάδι Αδυναμίας» από τις εκδόσεις «Άπαρσις», η οποία τιμήθηκε με το 2ο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος του Ελληνικού Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Πολιτισμού.

• το παιδικό βιβλίο: «Ώκυ, ο φιλειρηνικός ξιφίας» από τις εκδόσεις «Πνοή».

• την ποιητική συλλογή: «Αλμυρό Μαργαριτάρι» από τις εκδόσεις Πηγή.

Ασχολείται με την κριτική της λογοτεχνίας και την διασκευή λογοτεχνικών έργων σε θεατρικά. Έχει συμμετάσχει με διηγήματά και ποιήματά της σε πολλούς συλλογικούς τόμους. Επίσης, πολλά διηγήματα και ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Ασχολείται με το θέατρο ως ερασιτέχνης ηθοποιός για πολλά χρόνια. 

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.