Βιβλιοκριτική: "El Funcionario" του Γιώργου Θ. Συριόπουλου | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

El Funcionario
Ελεγεία στην Ευρωκρατία των Βρυξελλών

Συγγραφέας: Γιώργος Θ. Συριόπουλος
Πρόλογος: Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Ημερομηνία έκδοσης: 07/2026
ISBN: 978-960-6893-70-4
Σελίδες: 232
Εκδόσεις: Gema

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Μία ιδιαίτερη και πρωτότυπη στη μορφή και στο περιεχόμενό της σατιρική νουβέλα χωρίς «ασφαλή όρια» παρουσίασε τον Ιούλιο του 2026 ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Θ. Συριόπουλος μέσα από την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου με τίτλο «El Funcionario». Στο εξώφυλλό του τη χαρακτηρίζει ως ελεγεία στην Ευρωκρατία των Βρυξελλών, θέλοντας να επισημάνει εξαρχής το τι πραγματικά περιλαμβάνει το βιβλίο του αυτό. Είναι μια πολιτική σάτιρα, θα εννοήσει, που επιχειρεί με τρόπο σκωπτικό και ενίοτε αιχμηρό να διεισδύσει στην καρδιά της «φούσκας των Βρυξελλών». Πράγματι, ο αναγνώστης θα μεταφερθεί εκεί όπου οι Ευρωκράτες ζουν και εργάζονται αποκομμένοι από την πραγματικότητα και τα προβλήματά της, ζώντας μια δική τους κλειστή πραγματικότητα ωστόσο, την οποία ο συγγραφέας περιγράψει με απόλυτη ακρίβεια και σαρκασμό. Είναι η πραγματικότητα των διαδρόμων, των σύντομων διαλειμμάτων, των απομονωμένων ομάδων και των χαμηλόφωνων συζητήσεών τους, αυτών που γίνονται πριν ή και μετά το πάρσιμο σημαντικών πολιτικών αποφάσεων.

Δώδεκα «μυθιστορίες» φιλοξενούνται στο βιβλίο αυτό, αυτοτελείς ιστορίες δηλαδή που ακολουθούν τα δώδεκα αστέρια της ευρωπαϊκής σημαίας, τα οποία φωτίζουν κι από μία εντελώς διαφορετική πτυχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια Ένωση που υποσχέθηκε πολλά στην αρχή, δημιούργησε ελπίδες, τάχθηκε υπέρ της προστασίας και της συνεργασίας, μα που όμως με τον καιρό άλλαξε προσωπείο, σκλήρυνε εσωτερικά, αναλώθηκε μέσα στις πολύωρες γραφειοκρατικές της διαδικασίες, συμβιβάστηκε υποχρεωτικά και στο τέλος κουράστηκε να διαπραγματεύεται και έχασε την αρχική της αξία.

Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο Φιλοκράτης, ένας Έλληνας ευρωϋπάλληλος, σύμβουλος, σύνδεσμος, παράγοντας και υπηρέτης πολλών αφεντάδων, με δυο λόγια ένα απλό δείγμα της «φούσκας των Βρυξελλών». Φονξιονάριος δηλαδή (από το γαλλικό fonctionnaire και το λατινικό function, που σημαίνει λειτούργημα, εκτέλεση καθήκοντος), που ασκεί το έργο του στο πλαίσιο της κρατικής ή της διεθνούς γραφειοκρατείας, αποξενωμένος από τους απλούς και καθημερινούς ανθρώπους τους οποίους υποτίθεται ότι υπηρετεί, αφού πλέον αδυνατεί να επικοινωνήσει μαζί τους πρακτικά, να τους καταλάβει πραγματικά, να τους δικαιολογήσει, να τους υποστηρίξει με σθένος και να τους αισθανθεί. Ο Φιλοκράτης, τελικά, όσο περισσότερο άριστος στη δουλειά του γίνεται τόσο πιο απόμακρος σε όλους παρουσιάζεται.

Η πλοκή της ιστορίας λαμβάνει χώρα στις επίσημες αίθουσες συνεδριάσεων με τις σημαίες και τα υπηρεσιακά emails, αλλά και στα μπαρ του Quartier Européen, εκεί όπου φουντώνουν ενοχικοί έρωτες, ενώ σημαντικά δημοψηφίσματα αφήνονται στην άκρη για να καταλήξουν έπειτα ξεχασμένα στα συρτάρια των γραφείων. Γιατί τελικά ό,τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες και ό,τι ψυχρό ανακοινωθέν δημοσιεύεται κρύβει πίσω του κρυμμένες σκηνές στις οποίες πρωταγωνιστούν άνθρωποι κανονικοί, με πάθη και αδυναμίες, όπως όλοι οι υπόλοιποι.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει αρκετό αναγνωστικό ενδιαφέρον, καθώς γράφηκε από έναν άνθρωπο που έζησε αρκετά μέσα στο σύστημα που περιγράφεται στις εσωτερικές του σελίδες ως δημοσιογράφος, ανταποκριτής της ΕΡΤ στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Γραμμένο με αρκετή δόση χιούμορ, με τρυφερότητα αλλά και με κοφτερή ματιά, επιχειρεί να σατιρίσει τους ανθρώπους των Βρυξελλών, που πίσω από την επίσημη ενδυμασία τους διαφαίνεται η βαθιά τους απογοήτευση για όλο το κατρακύλισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ανημποριάς του ευρωπαϊκού οράματος να επιτελέσει πια τον αρχικό του σκοπό. Ωστόσο και παρά την τραγικότητα και το αδιέξοδο της κατάστασης που επικρατεί, ο συγγραφέας αφήνει ένα μικρό παραθυράκι ελπίδας στον αναγνώστη ότι το καλύτερο αύριο μπορεί να κατακτηθεί. Εμμέσως πλην σαφώς, αφήνει να εννοηθεί ότι τίποτα δεν χάθηκε ακόμα, αν και εφόσον οι λαοί επιμείνουν στην επιθυμία τους για συμφιλίωση και συνεργασία μεταξύ τους, παραβλέποντας τις κόντρες και τους άσκοπους ανταγωνισμούς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το βιβλίο προλογίζει  ο γνωστός δημοσιογράφος και αναλυτής Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, ο οποίος υπήρξε ιστορικά ο πρώτος Έλληνας ανταποκριτής στις Βρυξέλλες. Με μια διεισδυτική ματιά στο θέμα του βιβλίου, επισημαίνει κι ο ίδιος την παθογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζοντας παράλληλα την έντονη ανησυχία του για το αβέβαιο μέλλον και την εξέλιξη αυτής.

Το βιβλίο απευθύνεται σε απαιτητικούς αναγνώστες, θέτει προβληματισμούς και θέματα προς συζήτηση και οπωσδήποτε αξίζει να διαβαστεί.