Βιβλιοκριτική για τη συλλογή διηγημάτων "Κονέκτικατ" της Στέργιας Κάββαλου | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 


Συγγραφέας: Στέργια Κάββαλου
Έτος έκδοσης: 2021
Σελ.: 90
Εκδόσεις: Βακχικόν

Η συλλογή Διηγημάτων «Κονέκτικατ» περιέχει είκοσι πέντε διηγήματα που το καθένα αντιστοιχεί σε μία ιστορία γεμάτη αλληγορίες, βία, στοιχεία παραμυθένια, μυθιστορηματικούς ήρωες. Οι αναγνώστες δεν έχουν παρά να αφεθούν στον αφηγηματικό κόσμο του κάθε αφηγήματος, να ταυτιστούν, να συμπάσχουν, να προβληματιστούν και στο τέλος να μείνουν με γεύσεις, χρώματα και σκέψεις που θα τους συνοδεύσουν για καιρό.

Η Στέργια Κάββαλου γράφει μικρά διηγήματα βασισμένα σε ένα χαρακτήρα κάθε φορά ή και ένα επεισόδιο που την σημάδεψε. Συγγράφει απλές ιστορίες, που περικλείουν στην ψίχα τους ένα ψυχογράφημα.

Η Στέργια Κάββαλου θέτει φιλοσοφικά ζητήματα και προβάλλει την βία, την μοναξιά και τις υπαρξιακές αγωνίες. Μιλάει για την ανθρώπινη κατάσταση μέσα στον χρόνο αφήνοντάς μας γεύση αμύγδαλου στο στόμα ή κάνοντάς μας να κολλήσουμε τη ματιά σε ένα προσωπικό ρολόι μάρκας «vertigo» που μετράει τις μέρες και τις νύχτες του καθενός μας. Ο λόγος της σαν γαϊτανάκι πλέκει βασικά δίπολα της ύπαρξης σε διάφορες αποχρώσεις του καλού και του κακού, του άσπρου και του μαύρου. Μας υπογραμμίζει ότι το καλό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το βάσανο, όπως το χταπόδι που πρέπει να χτυπηθεί στα βράχια.

Οι ανθρώπινες σχέσεις εξετάζονται μέσα από μεγεθυντικό φακό και αποκαλύπτουν την παραμικρή λεπτομέρεια. Σαν μικρά καρέ σε ένα συνολικό φιλμ, θα δούμε ψάρια στο μπαλκόνι, που καταλήγουν οι φάρσες, ο σπυριάρης που γλίτωσε τον θάνατο στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ, ένα σώμα που κατέληξε ένα κομμάτι κρέας, η Ν. που έγινε γάτα, το τέρας ο Καπετανάκος, η αγάπη μικρή , ο ρατσισμός για τους γκέϊ, το αίμα νερό δεν γίνεται, το σπίτι που γέμισε ποντίκια ,το πύον στο βυζί,  ο καιρός δύσκολος, κ.α.

Ιστορίες για τη βία των σωμάτων,  των αδιεξόδων, του καιρού, των ηθών, της μνήμης, των αφορισμών, της μοναξιάς και των φόβων.

Ο λόγος των αφηγημάτων συνοπτικός, ακριβής, ελλειπτικός, αλληγορικός, είναι τόσο συμπυκνωμένος που σε πολλά σημεία θυμίζει πεζοποίημα.

Συνολικά, η Στέργια Κάββαλου μοιάζει να πορεύεται κρατώντας ένα μαγικό μπλοκάκι όπου σχεδιάζει τα αφηγήματά της. Στη διαδρομή, την στοιχειώνουν οι χαρακτήρες που πλάθει και είναι φορτωμένοι με ερωτηματικά, τύψεις, αδιέξοδα. Οι συνθήκες είναι αντίξοες, μα αυτή προχωράει μέσα στην ομίχλη με γνώμονα ένα όραμα αρμονικής συνύπαρξης. Με το μυαλό της να φλέγεται, προσφέρει αφορμές πυροδότησης φαντασίας και σκέψης, αγγίζοντας ευαίσθητες χορδές.

Με το «Κονέκτικατ» η Κάββαλου πραγματοποιεί δυναμική επανεμφάνιση, επιβεβαιώνοντας και ανανεώνοντας τις προσδοκίες που εξ αρχής είχε δημιουργήσει.

Η Στέργια Κάββαλου γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα. Είναι πεζογράφος, ποιήτρια, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και μεταφράστρια. Το 2010 κυκλοφόρησε η πρώτη της συλλογή διηγημάτων με τίτλο Αλτσχάιμερ Trance, με την οποία ήταν υποψήφια για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω 2011. Το 2012 έλαβε υποτροφία ενθάρρυνσης από το CNL (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας) για το μυθιστόρημά της Αντίστροφα. Το 2014 με την ποιητική της συλλογή Πλαστική άνοιξη ήταν υποψήφια για το Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη. Το βιβλίο της Τα αδεσποτάκια της Μπαρτσελόνα μπήκε στη Χρυσή Λίστα του Elniplex 2021 στην κατηγορία 8-11.