Ζωή Γεωργίου: "Μέσα από τα παραμύθια ταξιδεύουν όχι μόνο οι μικροί αναγνώστες, αλλά και εμείς οι ενήλικες"

 


Σήμερα στις Τέχνες φιλοξενούμε τη συγγραφέα Ζωή Γεωργίου, με αφορμή το παραμύθι της που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «iwrite» και φέρει τον τίτλο «Η περιπέτεια μιας τοσοδούλας λιβελούλας».

Ας δούμε τι έχει να μας πει...

Συνέντευξη στην Ιωάννα Κανελλοπούλου

Η συγγραφή είναι η μεγάλη σου αγάπη; 

Δεν είναι η συγγραφή η μοναδική  μου καλλιτεχνική αγάπη. Διάφορες τέχνες με τραβούσαν  σαν μαγνήτης , από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Μικρούλα έλεγα πως θέλω να ακολουθήσω το επάγγελμα της τραγουδοποιούς. Εκείνη τη περίοδο, πήγαινα σε μια τοπική ομάδα χορωδίας και αργότερα έκανα και ελάχιστα  μαθήματα φωνητικής. Παράλληλα σε εκείνη τη τρυφερή ηλικία είχα ξεκινήσει να γράφω τα πρώτα μου  ποιήματα. Στο σήμερα πέραν της συγγραφής ζωγραφίζω καμβάδες ή βότσαλα. 

Μίλησέ μας για εσένα. 

Είμαι από τη Θεσσαλονίκη και μητέρα δυο παιδιών. Αισθάνομαι απίστευτη γαλήνη όταν δημιουργώ, με οποιοδήποτε τρόπο, μέσα στη μέρα μου. Δε γνωρίζω που θα φτάσω, αλλά με σιγουριά μπορώ να πω, πως απολαμβάνω κάθε στιγμή, με οποιαδήποτε τέχνη κι αν δουλεύω. 

«Η περιπέτεια μιας τοσοδούλας λιβελούλας», είναι η πρώτη σου συγγραφική δουλειά. Μίλησέ μας γι' αυτό το παραμύθι. 

Πρόκειται για ένα παραμύθι που πραγματεύεται τη φιλία μέσα από τη διαφορετικότητα. Η λιβελούλα θέλει να απελευθερωθεί  από τους φόβους της και να ταξιδέψει για να γνωρίσει το κόσμο. Η αράχνη από την άλλη , ζει στην απομόνωση . Καθεμία αποζητά κάτι για γίνει ευτυχισμένη. Το παραμύθι αυτό θέλει να δείξει,  πόσο σημαντική είναι η αποδοχή των άλλων αλλά και του ίδιου μας του εαυτού.

 

Το κύριο επάγγελμα σου το εξασκείς; 

Ναι το εξασκώ ως επάγγελμα τα τελευταία 15 χρόνια και είμαι πολύ ευχαριστημένη. 

Τι αγαπάς και τι απεχθάνεσαι; 

Αγαπώ τα αληθινά  βλέμματα, αυτά που δεν κρύβονται. Ναι ακούγεται ποιητικό, όμως τα μάτια είναι ο καθρέφτης μας. Δεν ανέχομαι τη προσβολή, ιδιαιτέρως όταν συγκαλύπτεται από κάποιο υποτιθέμενο χιούμορ. 

Τι σε ώθησε στο να γράψεις ένα παραμύθι; 

Σίγουρα η πρώτη κινητήριος δύναμη,  είναι ο ρόλος μου ως μητέρα. Επιπλέον, πιστεύω  πως μέσα από τα παραμύθια, ταξιδεύουν όχι μόνο οι μικροί αναγνώστες αλλά και εμείς οι ενήλικες. 

Πώς αισθάνεσαι για την ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού; 

Έχουν περάσει λίγοι μήνες από τη κυκλοφορία του βιβλίου. Είμαι αρκετά ευχαριστημένη από την ανταπόκριση του κόσμου, ιδιαιτέρως αν λάβουμε υπόψιν τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας,  την οποία ακόμη διανύουμε. 

Επόμενη συγγραφική δραστηριότητα; 

Έχω γράψει δυο επιπλέον παραμύθια,  τα οποία όμως δεν είναι ολοκληρωμένα. Τα δουλεύω ακόμη, είτε προσθέτοντας είτε αφαιρώντας λέξεις και προτάσεις. 

Η ώρα Άρης ανάκρισης. Αγαπημένος προορισμός, χρώμα, χόμπι; 

Αγαπημένος προορισμός είναι οπουδήποτε υπάρχει φύση και αγαπημένο μου χρωμα είναι το κίτρινο.

Χόμπι αγαπημένο, είναι αρκετά δύσκολο να διαλέξω. Θα αρκεστώ να πω πως αγαπημένο μου χόμπι , είναι οποιοδήποτε με το οποίο μπορώ να εκφραστώ. Όπως για παράδειγμα η ζωγραφική και ο χορός. 

Τρεις λέξεις που σε χαρακτηρίζουν; 

Ανυπόμονη, φιλόδοξη, ευαίσθητη. 

Μια ευχή για το μέλλον; 

Εύχομαι και οραματίζομαι ένα καλύτερο αύριο για όλους,  σε όλα τα επίπεδα. Μέσα από τις τέχνες και τη προσωπική αυτοβελτίωση του καθενός μπορούν να συμβούν σπουδαία πράγματα. 

Ευχαριστώ πολύ για αυτή την όμορφη συνέντευξη. Καλή συγγραφική συνέχεια. 

Σας ευχαριστώ κι εγώ για την ευκαιρία που μου δώσατε,  ώστε να παρουσιάσω το συγγραφικό μου έργο μέσα από αυτήν την όμορφη συνέντευξη. 

Βιογραφικό: 

Η Ζωή Γεωργίου ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτη οικονοµικής σχολής, εργαζόµενη και µητέρα δύο παιδιών. Από µικρή, είχε απεριόριστη φαντασία την οποία διοχέτευε στα πρώτα της παιδικά ποιήµατα. Πιστεύει ότι η δηµιουργία είναι ψυχική ανάταση, από όπου και αν πηγάζει. Μπορεί να γίνει µέσα από ένα ποίηµα, ένα παραµύθι, έναν καµβά, ακόµα και µέσα από ένα βότσαλο της θάλασσας. «Η περιπέτεια µιας τοσοδούλας λιβελούλας» είναι το πρώτο της βιβλίο.