Είδαμε την παράσταση «Όνομα μητρός Λίλιθ» στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Ένα έργο που μιλάει στη συνείδηση του ανθρώπου για την κοινωνία του σήμερα έχοντας σημεία αναφοράς τη γυναίκα και τη μοίρα. Γυναικείες μορφές που έχουν μείνει στην ιστορία διαβάζονται μέσα από το κείμενο με μια άλλη οπτική. Οι μοίρες αποκτούν μορφή και γυναικείες φιγούρες της ιστορίας αποκτούν φωνή. Ο χωροχρόνος παίρνει τα ηνία και βλέπουμε μια άλλη οπτική της ιστορίας.


Η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα και η Μέδουσα ανοίγουν τις καρδιές τους και μας μιλάνε για τα δικά τους αδιέξοδα όταν συναντούν τις Μοίρες, Κλωθώ, Άτροπος, Λάχεσις και Τύχη. Αυτές στέκονται εμπόδια στις τέσσερις γυναίκες γιατί έτσι θα γραφτεί η ιστορία. Οι ηθοποιοί, Γεωργία Αμανατίδου-Καδόγλου, Σύλβια Ευσταθιάδου, Βασιλική Μανουσάκη, Μυρσίνη Πετρίδη, δημιουργούν έναν δεσμό η καθεμιά με την ηρωίδα που υποδύεται, τις ενστερνίζονται και με τις εκφράσεις και το σώμα θεάτρου μάς κάνουν να τις νιώσουμε, να τις κατανοήσουμε και τέλος να τις αφουγκραστούμε. Συναισθηματικά φορτισμένες μεταφέρει κομμάτια της ψυχής τους η καθεμία. Οι Μοίρες εμφανίζονται σκοτεινές, πονηρές, κυνικές και αλύγιστες μπροστά στο δράμα της κάθε ηρωίδας. Τις ξεγελούν και τις χλευάζουν, η ιστορία δεν μπορεί να περιμένει. Το πεπρωμένο δεν αλλάζει κι οι γυναίκες αυτές, όσο κι αν υποφέρουν και καταπνίγουν τα αισθήματά τους, πρέπει να υπακούσουν. Κοινός παρανομαστής η γυναικεία φύση. Ο λόγος τους ποιητικός αν και απλός, κατανοητός δείχνει φως στα εσωτερικά τους σκοτάδια. Η σκηνοθεσία του έργου σκοτεινή με αντίστοιχα κοστούμια (Λυδία Ζωντανού) που εκφράζει την ανάλογη διάθεση ακολουθεί το ίδιο συναισθηματικό μοτίβο. Με πολύ εύστοχο τρόπο η συγγραφέας και σκηνοθέτιδα του έργου, Μαριάντζελα Κατσιαβριά, ενώνει το πραγματικό με το φαντασιακό στοιχείο και με τρόπο συνειρμικό γίνεται αναφορά στις σημερινές γυναικοκτονίες αναφέροντας τα ονόματα όλων των γυναικών που έπεσαν θύματα κακοποιητικών ανδρών. Με αυτόν τον τρόπο ο πόνος δίνει θέση στη συλλογική μνήμη και κατ’ επέκταση σε ένα ερμηνευτικό μνημόσυνο αυτών των γυναικών.


Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα σκοτεινό παραμύθι με σκηνές βίας που μιλά για το σήμερα. Η γυναικεία φύση κατατρεγμένη και καταδικασμένη από την ίδια την ιστορία και την κοινωνία γίνεται ένα άσχημο παιχνίδι. 


Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και κρατήσεις θέσεων: εδώ