Βιβλιοκριτική για το μυθιστόρημα "Στην κόχη της μοίρας" της Μαρίας Καμηλάκη – Μανογιαννάκη | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου



Συγγραφέας: Μαρία Καμηλάκη – Μανογιαννάκη
Έτος έκδοσης: 2021
Σελ.: 518
Εκδόσεις: Αρμός

                                                                             Γράφει η Στέλλα Πετρίδου


Τι είναι αυτό που πρωτίστως αποζητά ο άνθρωπος στη ζωή του για να νιώσει πραγματικά ευτυχισμένος; Μα, φυσικά, την ειλικρινή και δίχως όρια αγάπη. Χωρίς αυτήν κάθε του επιτυχία καθρεφτίζεται μισή, κάθε του χαρά εγκλωβίζεται γύρω από σκοτεινά και παγερά πλαίσια που γιγαντώνονται ολοένα και περισσότερο στην προσπάθειά του να τα απομακρύνει για να απελευθερωθεί. Κι έτσι οδηγείται ασυναίσθητα και παρά τη θέλησή του στη μοναξιά, στην εγκατάλειψη, στη θλίψη. Ώσπου εντελώς ξαφνικά, σε ανύποπτη στιγμή, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου για να αποκαταστήσει την αδικία που προηγήθηκε, για να επαναφέρει την αρμονία στα βάθη της σακατεμένης ψυχής, για να ισορροπήσει τη συναισθηματική φόρτιση που άθελά της και εν αγνοία της προκάλεσε.

Η συγγραφέας Μαρία Καμηλάκη – Μανογιαννάκη, επιχειρώντας να πλέξει αρμονικά το μύθο με την πραγματικότητα, μας παρουσιάζει με απόλυτη γλαφυρότητα μια άκρως συγκινητική ιστορία αγάπης στο πρώτο της βιβλίο, που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Αρμός», με τίτλο «Στην κόχη της μοίρας».

Συγκεκριμένα, περιγράφει την ιστορία της ηρωίδας της Μυρτώς, μιας κοπέλας που γεννιέται και μεγαλώνει σε ένα χωριό της Κρήτης, στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η Μυρτώ, όπως θα διαβάσει ο αναγνώστης στο βιβλίο, είναι αρκετά εντυπωσιακή και ερωτεύσιμη παρουσία, γεγονός που την οδηγεί από πολύ μικρή ηλικία σε μπελάδες. Πέρα, όμως, από την εξωτερική της ομορφιά, διαθέτει και εξυπνάδα. Η δίψα της για γράμματα την οδηγεί στο να εκπληρώσει με επιτυχία το επαγγελματικό της όνειρο και να γίνει δασκάλα. Δυστυχώς, παρόλη την επιμονή και το ζήλο της για επαγγελματική αποκατάσταση, η Μυρτώ φαίνεται να διακατέχεται από μεγάλες ανασφάλειες και φοβίες σε ό,τι αφορά τα συναισθήματά της και τις προσδοκίες της να βιώσει τη μία και μοναδική, αληθινή αγάπη. Φυσικό, άλλωστε, μιας και η ηρωίδα μας ζει αρκετές δεκαετίες πριν και, μάλιστα, σε μια απόλυτα κλειστή κοινωνία, στην οποία η θέση της γυναίκας κατέχει πολύ περιορισμένο ρόλο, κυρίως αυτόν που έχει να κάνει με το μεγάλωμα και την ανατροφή των παιδιών της.

Η Μυρτώ φαίνεται να προσπερνά τα αμέτρητα προξενιά που της τυχαίνουν από μικρή, ώσπου συναντά, επιτέλους, τον μεγάλο της έρωτα. Παρόλ’ αυτά, πληθώρα δολοπλοκιών, πιέσεις, εκβιασμοί, απειλές και αμέτρητες παρεξηγήσεις εμποδίζουν τη χαρά να εδραιωθεί στην ψυχή της κι ο έρωτάς της μαραίνεται πριν καν προλάβει να ανθίσει. Η Μυρτώ εγκλωβίζεται και πάλι στα δίχτυα της μοναξιάς της, μόνο που ούτε εκεί, πλέον, είναι σε θέση να βρει τη γαλήνη. Η μόνη λύση που της προσφέρεται, για να καταφέρει να σωθεί από τα χειρότερα της μοίρας της, είναι η υποχώρηση και ο συμβιβασμός με τα πιο συμβατά. Σύνηθες φαινόμενο, άλλωστε, της εποχής και του τόπου της. Και το αποτέλεσμα: γάμος από προξενιό με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το παρόν έρχεται να ρίξει αυλαία στο παρελθόν και να προδιαγράψει ένα διαφορετικό μέλλον. Ποιος είπε, όμως, ότι ο έρωτας μπορεί να δεχτεί υποκατάστατα και να ριζώσει μια για πάντα στα περασμένα; Ποτέ και κανείς δεν κατάφερε να λυτρωθεί από τα βέλη του έρωτα, ούτε και στο θάνατό του. Η Μυρτώ, έγγαμη γυναίκα, πια, και μάνα τεσσάρων παιδιών, επιχειρεί να απαγκιστρωθεί από τη μεγάλη της πληγή και να αφιερωθεί στο νέο της ρόλο. Μέχρι που μια ακόμα τραγωδία έρχεται να ταράξει την ήδη ταραγμένη της ζωή. Η προδοσία του άντρα της την οδηγεί σε απόγνωση. Ωστόσο, ο πληγωμένος της εγωισμός θα καταφέρει να τη δυναμώσει, ώστε να κάνει την ανατροπή. Η Μυρτώ θυσιάζει τη νιότη της για χάρη των παιδιών της κι επιλέγει για ακόμη μια φορά το δρόμο της μοναξιάς.

Ο έρωτας, όμως, αυτός ο φτερωτός άγγελος, που φέρνει πάντα την αναστάτωση γύρω του απρόσκλητα και σε ανύποπτη στιγμή, έρχεται και πάλι να χτυπήσει την πόρτα της καρδιάς της και να επαναφέρει στη μνήμη της τις όμορφες στιγμές του μακρινού παρελθόντος. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας των είκοσι ετών θα επανέλθει στο φως μετά από σαράντα ένα χρόνια, γεμάτος υποσχέσεις και τάματα. Άραγε, θα καταφέρει αυτή τη φορά να εδραιωθεί και να ανθίσει διάπλατα σιμά της ή νέα εμπόδια θα καταδικάσουν και πάλι το πιο αγνό και το πιο τρυφερό συναίσθημα σον κόσμο;

Μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης και κεραυνοβόλου έρωτα που θα καθηλώσει τον αναγνώστη και θα του προκαλέσει ανάμεικτα συναισθήματα, όπως αυτά της συγκίνησης, της χαράς, της προσδοκίας, αλλά και άλλα, όπως της απογοήτευσης, της θλίψης, του μαρασμού, της οργής και της αγανάκτησης. Με κινηματογραφική ροή και πληθώρα εικόνων, που παρασέρνουν τον αναγνώστη στα χρώματα και στις ευωδιές μιας άλλης εποχής, με γλώσσα απλή και κατανοητή, με γρήγορους διαλόγους και έξυπνη πλοκή, η συγγραφέας καταφέρνει να τον γυρίσει πίσω στο χρόνο και σχεδόν ασυναίσθητα, προς το τέλος της ιστορίας, να τον επαναφέρει στο τώρα χωρίς φλυαρίες και χωρίς κενά στις περιγραφές της.

Το μήνυμα που αναμφισβήτητα περνάει η συγγραφέας στο βιβλίο είναι πως τίποτα δεν μπορεί με τη βία να δαμάσει την ψυχή, είτε αυτό λέγεται χρήμα, είτε συμφέρον, είτε συμβιβασμός. Οι δυνάμεις, δε, που κρύβονται καλά μέσα της, είναι ικανές, όταν βγουν στην επιφάνεια, να ενδυναμώσουν τον άνθρωπο, να τον ενθαρρύνουν και να τον παρακινήσουν να πολεμήσει για το καλό του και για το καλό των δικών του ανθρώπων με απόλυτη επιτυχία.

Φυσικά, η ιστορία που περιγράφεται στο βιβλίο δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα της εποχής και του τόπου που προσδιορίζει. Είναι γνωστή η χειραφέτηση της γυναίκας στην ελληνική επαρχία (και όχι μόνο), η πρωτοκαθεδρία του πατέρα, ο ρόλος του αδερφού ως προστάτη της οικογένειας, η υποχρέωση της προίκας, η δύναμη της παράδοσης με τα ήθη και τα έθιμά της, η σπουδαιότητα της παρθενίας κτλ.

Η συγγραφέας, καθότι και η ίδια κρητικής καταγωγής, περιγράφει με εμφανή ευχέρεια όλα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου της, κυρίως αυτά που έχουν να κάνουν με τα προξενιά και την προετοιμασία ενός γάμου.

Ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ένταση, με πολλές ανατροπές στην εξέλιξη της ιστορίας και με ένα τέλος που διχάζει, μιας και από τη μια μελαγχολεί αρκετά τον αναγνώστη, από την άλλη φέρνει την κάθαρση που απαιτείται στις ψυχές των ηρώων της, επομένως και του ίδιου.

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι η συγγραφέας, μέσω της ηρωίδας της, καταπιάνεται και με την ποίηση με αρκετή επιτυχία, παρουσιάζοντάς μας ένα άξιο δείγμα από το ποιητικό της ταλέντο.

Ας είναι καλοτάξιδο!


Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Μια ιστορία, πραγματικότητας και μυθοπλασίας, αρχίζει σε ένα χωριό της Κρήτης, στα μέσα του περασμένου αιώνα. Η Μυρτώ, ένα χαρισματικό κορίτσι, κυνηγάει τα όνειρά της μέσα σε δράση, αλλεπάλληλες συγκρούσεις, μυστηριώδεις καταστάσεις, ζώντας έναν έρωτα παράφορο και κυνηγημένο. Αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα και σκέψεις, πρωτοφανή και ανεξέλεγκτα εμπόδια, κατάχρηση εξουσίας, δόλια προξενιά και υπερατλαντικά ταξίδια χαράζουν τη μοίρα της.
Ποια θα είναι η εξέλιξη της ζωής της; Ποιες μαγικές στιγμές και ποιες φουρτούνες την περιμένουν; Θα λυθούν τα μυστήρια και θα έρθει η δικαίωση;
Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας αναβλύζουν ήθη, έθιμα, κουλτούρες, τόποι, μηνύματα, που κάνουν ζωντανή και ενδιαφέρουσα την ανάγνωση και κόβουν την ανάσα.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα, Μαρίας Καμηλάκη – Μανογιαννάκη:

Η Μαρία Καμηλάκη-Μανογιαννάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρέθυμνο Κρήτης. Σπούδασε στη Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιώς και αργότερα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Αθηνών για εξομοίωση πτυχίου. Εργάστηκε ως δασκάλα σε σχολεία της Κρήτης, της Μακεδονίας και της Αθήνας. Από μικρή αγαπούσε το γράψιμο. Έχει γράψει ποιήματα και λογοτεχνικά έργα για μαθητικές παραστάσεις στα
σχολεία που υπηρέτησε, αρκετά από τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε σχολικά ή τοπικά περιοδικά. Το 2019 διακρίθηκε σε λογοτεχνικό διαγωνισμό διηγήματος.

«ΣΤΗΝ ΚΟΧΗ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Εμπνευσμένο από εμπειρίες και εμπλουτισμένο με σκέψεις, φαντασία, αλληλοσυγκρουόμενες αντιλήψεις, εναλλασσόμενες εικόνες και συναισθήματα. Ξεκινάει από τα μισά του περασμένου αιώνα και ολοκληρώνεται στις μέρες μας. Συνταιριάζει με μαγικό τρόπο το παρελθόν που με γοργά βήματα δίνει τη σκυτάλη στο παρόν.