Φλώρα Χατζηγαλήνη: "Η μουσική ενώνει τους ανθρώπους, δεν τους χωρίζει"

 


Μάθαμε πρόσφατα το όνομά της ακούγοντας την ξεχωριστή και μελωδική φωνή της. Ωστόσο, η επαφή της με τη μουσική ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Παιδί μουσικής οικογένειας, φυσικό και επόμενό ήταν να αναπτυχθεί ένας μεγάλος έρωτας ανάμεσα σ' εκείνη και το τραγούδι. Μιλάμε για την νεαρή ερμηνεύτρια Φλώρα Χατζηγαλήνη, που σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στις Τέχνες.

Πάμε να την γνωρίσουμε καλύτερα..

Συνέντευξη στη Βάσω Κανιώτη


Η μουσική μπαίνει στην ζωή σου σε νεαρή ηλικία. Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε για σένα το γεγονός ότι το οικογενειακό περιβάλλον σου, συνδέεται άμεσα με το χώρο της μουσικής; Ήταν κάτι που σε επηρέασε αυτό;

Έπαιξε μεγάλο ρόλο και καθοριστικό για εμένα το ότι η οικογένεια μου ασχολείται με τη μουσική. Θυμάμαι εμένα δυο χρόνων να τραγουδάω στο studio του πατέρα μου και να τον ρωτάω συνέχεια αν είμαι καλή και αν μπορώ να ασχοληθώ με αυτό.

Γνωρίζουμε ότι είσαι αυτοδίδακτη σε κάποια μουσικά όργανα. Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο είναι να συμβεί αυτό; Οι μουσικές σπουδές που ακολούθησαν ποιές ήταν;

Για εμένα που ασχολιόμουν με τη μουσική από μικρή, δεν ήταν τόσο δύσκολο. Βέβαια, είχα και την βοήθεια του πατέρα μου σε ό,τι ήθελα. Γενικά, όμως, θέλει μελέτη καθημερινή και δεν αρκεί μόνο το ταλέντο. Μόλις τελείωσα το λύκειο άρχισα σπουδές πάνω στην Μονωδία, που είναι κλασικό τραγούδι και ελαφρολαϊκό. Κυρίως ασχολήθηκα με το ελαφρολαϊκό. Επίσης άρχισα μαθήματα στο ούτι και το μπουζούκι. Δυστυχώς, όμως, λόγω κορονοϊού σταμάτησαν τα μαθήματα, οπότε μέχρι στιγμής έχω κάνει ελάχιστα πράγματα.

Υπάρχουν καλλιτέχνες του χώρου από τους οποίους έχεις πάρει ερεθίσματα ώστε να εξελίξεις και τη δική σου δουλειά;

Ναι, υπάρχουν καλλιτέχνες. Ακούω αρκετά Μποφίλιου και Ζουγανέλη, όπου έχω πάρει πολλά στοιχεία από εκείνες και προσπαθώ να τα ενσωματώσω σε μένα με βάση τις δικές μου δυνατότητες. Επίσης, ακούω αρκετά Βιτάλη και Γλυκερία, γιατί θέλω να βελτιωθώ στο παραδοσιακό τραγούδι και προσπαθώ να υιοθετήσω και από εκείνη κάποια στοιχεία.

Θεωρείς ότι οι νέοι καλλιτέχνες θα πρέπει να έχουν «είδωλα» και πρότυπα ή να βαδίζουν εντελώς αυτόνομα;

Θεωρώ ότι πρέπει να έχουν, αλλά με ένα μέτρο. Δηλαδή, εννοώ ότι πρέπει να υιοθετούν από εκείνους τα καλά στοιχεία και να τα διαμορφώνουν ανάλογα με τις δυνατότητες τους και χωρίς υπερβολές.

Θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας τα συναισθήματα που σου γεννήθηκαν όταν ανέβηκες για πρώτη φορά σε μια μουσική σκηνή, αλλά και, γενικότερα, τι είναι αυτό που νιώθεις εντονότερα όταν ερμηνεύεις μπροστά σε κόσμο.

Ομολογώ ότι δεν έχω πολλές εμπειρίες πάνω σε σκηνή. Έχω μόνο από το λύκειο που συμμετείχα στη χορωδία και μια φορά τραγούδησα στο μαγαζί του πατέρα μιας φίλης μου. Στο λύκειο δεν ένιωθα πολλά, απλά το έκανα και μετά το ξέχναγα, εξάλλου, τα παιδιά δεν το εκτιμούσαν. Όταν, όμως, τραγούδησα σε εκείνο το μαγαζί ένιωσα τελείως διαφορετικά! Οι φίλες μου χόρευαν και όλοι μετά ζητούσαν να πω κι άλλα τραγούδια. Η αίσθηση ήταν απίστευτη! Ένιωσα ότι προσέφερα χαρά εκείνη την στιγμή και ότι έκανα τον κόσμο, έστω και λίγο, να ξεχαστεί από τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Θα μπορούσες σε αυτό το σημείο  να κάνεις μια σύντομη ανασκόπηση στο μουσικό σου παρελθόν και να μας συστήσεις κάποιες από τις δουλειές και τις συνεργασίες που έχεις κάνει ως τώρα;

Όπως προείπα, δεν έχω πολλές εμπειρίες, αλλά από το λύκειο κάνω φωνητικά σε κάποια άλμπουμ με ηθοποιούς, τραγουδιστές, έτσι ώστε να αποκτήσω οικειότητα και να εξασκηθώ. Οι δυο μεγάλες δουλειές είναι τα τραγούδια που έχω ως τώρα ηχογραφήσει. Το πρώτο είναι το «Της καρδιάς το μονοπάτι» και το δεύτερο τα «Χαράματα», δεν περίμενα ότι θα αρέσουν στον περίγυρο μου, αλλά είμαι χαρούμενη για την εξέλιξή τους.

Και ερχόμαστε στο σήμερα, όπου πρόσφατα κυκλοφόρησε το τελευταίο σου τραγόυδι, του οποίου τον στίχο και τη μουσική υπογράφει η ποιήτρια Στέλλα Πετρίδου. Το τραγούδι φέρει τον τίτλο «Χαράματα» και αποτελεί ένα από τα δεκατρία τραγούδια που συμπεριλαμβάνονται στο νέο άλμπουμ της ποιήτριας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βακχικόν» με τίτλο «Έλα ξανά». Θα ήθελες να μιλήσεις γι' αυτή σου τη συνεργασία;

Για αρχή, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Στέλλα Πετρίδου, η οποία με εμπιστεύτηκε να πω το τραγούδι της, ούσα άπειρη. Δεν γνωριζόμασταν από πριν, την είχα ακουστά, γιατί συνεργάζεται με το studio του πατέρα μου, αλλά δεν γνώριζα παραπάνω. Με πρότειναν οι συνεργάτες της την περίοδο της καραντίνας να το πω, έκανα ένα δοκιμαστικό, το άκουσε, της άρεσε και το είπα! Χαίρομαι για την συνεργασία αυτή, είναι ένα ωραίο κομμάτι, με ωραίους στίχους και μουσική. Αν και μικρή σε ηλικία, προσπάθησα να το πω με βάση τις δικές μου εμπειρίες και να το αισθανθώ όσο πιο πολύ μπορώ. Ελπίζω τα «Χαράματα» να αρέσουν στον κόσμο, όσο αρέσουν και σε εμένα και η δουλειά της κυρίας Πετρίδου να ακουστεί όσο περισσότερο γίνεται!

Με ποιο κριτήριο επιλέγεις να τραγουδήσεις ένα τραγούδι; Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να θελήσεις να το κάνεις δικό σου;

Συνήθως διαβάζω τους στίχους και αν με αγγίξουν θα το πω ανεξάρτητα αν είναι στο στυλ του τραγουδιού που μου ταιριάζει φωνητικά.

Κάποιοι πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψει κάποιος την αγάπη και τον έρωτα είναι μέσα από την μουσική. Εσύ συμφωνείς με αυτό; Θα ακούσουμε από σένα να υμνείται το μεγαλείο του έρωτα στις μουσικές σου;

Συμφωνώ απόλυτα! Γενικά είμαι άνθρωπος που εκφράζει τα συναισθήματα του μέσω της μουσικής, είτε αυτά είναι λύπη, είτε χαρά, είτε έρωτας. Ευελπιστώ στο μέλλον να καταφέρω να ερμηνεύσω τον έρωτα μέσα από τις μουσικές μου.

Μέσα στα λίγα χρόνια που βρίσκεσαι στο μουσικό καλλιτεχνικό στερέωμα, υπήρξαν, ενδεχομένως, δυσκολίες που αντιμετώπισες; Κάτι που θα σε έκανε να τα παρατήσεις;

Υπήρξαν πολλές φορές στιγμές που με αμφισβήτησαν και μου είπαν πως ό,τι και να κάνω στο χώρο της μουσικής θα είναι εξαιτίας του πατέρα μου, επειδή είναι μουσικός, αλλά δεν τα παράτησα. Με αμφισβήτησα, ναι! Αλλά δεν τα παράτησα. Η μουσική και ιδιαίτερα το τραγούδι είναι η ζωή μου! Όλη μέρα τραγουδάω και εκφράζομαι μόνο μέσα από τα τραγούδια και για κανένα λόγο δε θα τα παρατούσα, γιατί έτσι θα  εμένα μισή.

Θεωρείς ότι ο χώρος είναι γενναιόδωρος για τους ανερχόμενους καλλιτέχνες; Οι παλιοί «αγκαλιάζουν» τους νέους;

Θεωρώ ότι είναι σχετικό. Για εμένα παίζει ρόλο το πόσο θα το κυνηγήσει κάποιος, πόσο το θέλει και πόσο θα παλέψει γι’ αυτό! Εγώ προσωπικά από τους παλιούς έχω βοηθηθεί και με έχουν «αγκαλιάσει» αρκετά. Εξάλλου, δεν υπάρχει λόγος να μην βοηθήσουν οι παλιοί τους νεότερους. Η μουσική ενώνει τους ανθρώπους, δεν τους χωρίζει! Γι’ αυτό και πρέπει ο καθένας να μοιράζεται τις εμπειρίες του και τις γνώσεις του.

Ζούμε σε, ομολογουμένως, δύσκολους καιρούς. Θεωρείς ότι η μουσική μπορεί να γίνει μέσο βιοπορισμού στις μέρες μας;

Αυτό μπορεί να γίνει κεκτημένος στόχος, αν αγωνιστείς γι’ αυτό. Είναι δύσκολος κλάδος, το παραδέχομαι, αλλά, άμα το θες, θα παλέψεις, θα το κυνηγήσεις και δεν θα τα παρατήσεις μέχρι να το καταφέρεις!

Τι να περιμένουμε από σένα στο μέλλον; Υπάρχουν σχέδια και πλάνα που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

Δεν έχει προκύψει κάτι για το άμεσο μέλλον. Προς το παρόν έχω επικεντρωθεί στις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο. Όταν μας το επιτρέψουν οι συνθήκες, θα συνεχίσω τις σπουδές στη μουσική.

Μια ευχή σου ή ένα όνειρο σου που θα ήθελες να πραγματοποιηθεί;

Θα ήθελα να ολοκληρώσω τις σπουδές μου στο τραγούδι, αλλά και τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο και ευελπιστώ να μου δίνεται η ευκαιρία να έχω τόσο όμορφα τραγούδια πάντα.

Που μπορεί κάποιος να βρει τα τραγούδια σου;

Στα ακόλουθα λινκ: 

https://www.youtube.com/watch?v=M-aZpJXlh28

https://www.youtube.com/watch?v=XwjLVOzEdAg

Σε ευχαριστούμε πολύ και σου ευχόμαστε καλοτάξιδα να είναι όλα σου τα βήματα!


Βιογραφικό:

Η Φλώρα Χατζηγαλήνη, γεννήθηκε στην Αθήνα. Από μικρή ασχολήθηκε με τη μουσική, μιας και το οικογενειακό της περιβάλλον, συνδέεται άμεσα με το χώρο αυτό. Είναι αυτοδίδακτη στην κιθάρα, κάτι που την ενέπνευσε να ακολουθήσει σπουδές στη Μονωδία, στο κλασικό και ελαφρολαϊκό τραγούδι. Παράλληλα είναι προπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα της προσχολικής αγωγής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. 
Η πρώτη της εμφάνιση στο χώρο της μουσικής, έγινε με το τραγούδι "Της καρδιάς το μονοπάτι" και το δισκογραφικό ντεμπούτο της συνεχίστηκε με το τραγούδι "Χαράματα".