Βιβλιοκριτική για το μυθιστόρημα "Ο χαμένος πάπυρος του Μεγάλου Αλεξάνδρου" του Γρηγόριου Σκλιάμη | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς


Συγγραφέας: Γρηγόριος Σκλιάμης
Έτος έκδοσης: 2021
Σελ.: 516
Εκδόσεις: Πηγή

324 π.Χ. Λιμάνι Αλικαρνασσού.

Επτά φοινικικά καράβια, πέντε πολεμικές τριήρεις και τα δύο φορτηγά πλοία φορτώνονται σφραγισμένα πήλινα δοχεία με  παπύρους και ένα μεγάλο θησαυρό σε χρυσά τάλαντα. Έχουν προορισμό τον Πειραιά. Τα πλοία  συνοδεύει ο καλύτερος στρατηγός του Μέγα Αλέξανδρου, ο Πτολεμαίος. Αποστολή του είναι όλα αυτά να τα παραδώσει στον Αριστοτέλη τον δάσκαλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επίσης να του δώσει ιδιοχείρως ένα πολύτιμο πάπυρο, που έχει κρυμμένο επάνω του ο Πτολεμαίος.

Δυο καράβια δυστυχώς θα βυθιστούν όταν θα συναντήσουν μεγάλη τρικυμία στο Αιγαίο. Τα υπόλοιπα πέντε πλοία θα φθάσουν  τελικά στον Πειραιά και όλα τα δοχεία και τα κιβώτια θα μεταφερθούν στο Λύκειο του Αριστοτέλη, όπου θα παραδοθούν, από τον Πτολεμαίο.

Στον μεγάλο φιλόσοφο, ο Πτολεμαίος θα δώσει ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά του βασιλιά του, το οποίο εμπιστεύεται μόνο στον Δάσκαλό του. Αυτός ξέρει τι περιέχει το κουτί και είναι ο μοναδικός, μετά τον Αλέξανδρο, που γνωρίζει τον διπλωμένο πάπυρο που περιέχει το κουτί. Ο παμπάλαιος αυτός πάπυρος τον είχαν φέρει οι Ιερείς της Ατλαντίδας από τη χώρα τους, λίγο πριν αυτή βυθιστεί στα βάθη των ωκεανών και της λησμονιάς. Ο πιο πολύτιμος πάπυρος από αυτούς εξηγούσε τις λειτουργίες του δαχτυλιδιού, που φορούσε όλα αυτά τα χρόνια ο Αλέξανδρος στο δεξί του χέρι και συγκέντρωνε τις υπερφυσικές δυνατότητές του. Τον είχε παραδώσει ο Φαραώ Νεκτανεβώ στον Αλέξανδρο και εκείνος με τη σειρά του τον έδειξε με περηφάνεια στον Αριστοτέλη, γιατί, αν και δεκαέξι χρόνων έφηβος ακόμη ο Αλέξανδρος, του είχαν εμπιστευτεί μεγάλα μυστικά τα οποία φυλάσσονταν για χιλιετίες.

Το δαχτυλίδι και ο πάπυρος βοηθούν τον Αλέξανδρο να κατακτήσει τον κόσμο.   

Σήμερα, Ρόδος.

Ο καθηγητής Αρχαιολογία Βασίλης Παπαδημητρίου ανακαλύπτει το ένα από τα ναυαγισμένα πλοία στο βυθό του Αιγαίου και αρχίζει την αγωνιώδη και δύσκολη ανάσυρση του ανυπολόγιστης αξίας ιστορικού θησαυρού που βρίσκεται στα αμπάρια του.

Η δόκτωρ Ζιζέλ Ρενό ,αρχαιολόγος και ερευνήτρια, μαζί με τον πρώην πλωτάρχη των SEALs του Αμερικάνικου Ναυτικού,Τζακ Πάουερ, και την υπόλοιπη ομάδα τους ,καθοδηγούμενοι από τη Νέα Υόρκη από τον Φίλιπ, ξεκινούν για τη Ρόδο να ανακαλύψουν τον χαμένο πάπυρο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Θα τους ακολουθούν καταπόδας οι πληρωμένοι δολοφόνοι:  Πετρόφ  και  Κρούυγκερ, που τους καθοδηγεί ο επίδοξος πλανητάρχης Ιβάνοφ. 

Ξεκινά έτσι ένα επικό ταξίδι και ένα αρχαιολογικό κυνήγι, για την ανεύρεση του χαμένου παπύρου. Τελικά ο πάπυρος δεν βρέθηκε στο ναυάγιο της Ρόδου. Η ομάδα αναζητά στοιχεία για τον πάπυρο στην Αθήνα, στη Βενετία, στη Μπολόνια, στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, στην Κωνσταντινούπολη, στο Βατικανό, στο Άγιο Όρος , στα Μετέωρα.

Θα βρεθεί τελικά ο χαμένος πάπυρος του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

Μολονότι η πλοκή του βιβλίου στηρίζεται καθαρά στη φαντασία ,το μυθιστόρημα αυτό είναι πλούσιο σε ιστορικά και επιστημονικά στοιχεία, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Αυτό στο οποίο πραγματικά ξεχωρίζει ο Γρηγόρης Σκλιάμης είναι στο αβίαστα φυσικό και ζωντανό αφηγηματικό του ύφος ,στο ότι δημιουργεί αλησμόνητους χαρακτήρες, ενώ η αφήγηση είναι έντονα κινηματογραφική.

Το κείμενο ρέει ευχάριστα. Η γλώσσα του είναι απλή και μεστή.

Πρόκειται για ένα περιπετειώδες ,συναρπαστικό και ιστορικό μυθιστόρημα, που καθηλώνει τον αναγνώστη, στη διαδικασία επίλυσης του γρίφου, μέχρι το τέλος.

Διαβάστε το.


Ο Γρηγόριος Σκλιάμης γεννήθηκε στο Ναύπλιο, αλλά κατοικεί μόνιμα με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά στην Αθήνα και πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή βιβλίων εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών, από το οποίο συνταξιοδοτήθηκε.

Ασχολείται συστηματικά με τις καταδύσεις, από τις οποίες απέκτησε δύο πτυχία και εμπειρία ώστε να έχει τη δυνατότητα να περιγράψει με περισσότερες λεπτομέρειες τις εξερευνήσεις στα αρχαία ναυάγια, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με τη ζωγραφική και τη μουσική.

Η ενδελεχής και σχολαστική μελέτη ιστορικών και επιστημονικών γεγονότων, αλλά και η αναζήτηση παραμελημένων ή και χαμένων στοιχείων, αποτέλεσμα προσωπικής ενασχόλησης, είναι εκείνη που προσδίδει στα έργα του την απαραίτητη αληθοφάνεια και το ιστορικό και επιστημονικό υπόβαθρο για το οποίο ξεχωρίζουν, φέρνοντας συχνά στο φως άγνωστες πτυχές της ιστορίας και της επιστήμης.

Μετά το επιτυχημένο πρώτο μυθιστόρημά του, με τίτλο Το δαχτυλίδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που κυκλοφόρησε το 2019, επανέρχεται με το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας, Ο χαμένος πάπυρος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας θα έχει τον τίτλο Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.