Βιβλιοκριτική: "Κάτι" του Απόστολου Γιώτα

Κάτι
Συγγραφέας: Απόστολος Γιώτας
Ημερομηνία έκδοσης: 01/2026
ISBN: 978-618-231-307-7
Σελιδες: 54

Εκδόσεις: Βακχικόν

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Με έντεκα μικρές, σύντομες, μα όχι και τόσο συνηθισμένες ιστορίες της καθημερινότητας, που έχουν ως κέντρο αναφοράς τον άνθρωπο, τη ζωή και τον θάνατό του, κάνει δυναμικά το λογοτεχνικό του ντεμπούτο ο συγγραφέας Απόστολος Γιώτας διεκδικώντας θαρρετά μια ξεχωριστή θέση στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο μικροδιήγημα, αυτό το τόσο δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα τόσο δημοφιλές λογοτεχνικό είδος σε συγγραφείς και αναγνώστες, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2026 από τις εκδόσεις «Βακχικόν» τη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Κάτι».

Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο, απλό και κατανοητό. Είναι ολιγοσέλιδο, περιεκτικό, αλλά και αρκετά αφαιρετικό, που κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον του αναγνώστη και όχι άδικα. Διαβάζεται απνευστί, δίχως να κουράζει και σε αυτό φυσικά βοηθά και ο μικρός όγκος των σελίδων του.

Η πρωτοτυπία του περιεχομένου των ιστοριών που φιλοξενούνται σ’ αυτό, η αμεσότητα του λόγου του συγγραφέα, αλλά και η διάθεσή του να καυτηριάσει πρόσωπα, συμπεριφορές ή καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, δίχως ενδοιασμό, επιλεκτικές υπεκφυγές και στοχευμένες ωραιοποιήσεις, προκαλούν μια έκρηξη συναισθημάτων στον αναγνώστη, μια αναπάντεχη έκπληξη, είτε ευχάριστη είτε δυσάρεστη, και αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους, τους οποίους σίγουρα θα αντιληφθεί και ο ίδιος προσωπικά κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, αλλά και μετά την ολοκλήρωσή της. Οι σκληρές περιγραφές των εικόνων του κειμένου με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος από την πρώτη κιόλας ιστορία του βιβλίου, συμπεριλαμβανομένων των έντονων, κοφτών πολλές φορές και ολοζώντανων διαλόγων που τις συμπληρώνουν, αποτελούν μια γερή γροθιά στο στομάχι του. Προκαλούν επίσης για λογαριασμό του ανατριχίλα και λύπη μαζί, ίσως και απέχθεια για τα όσα μόλις διάβασε, τα οποία, θέλοντας και μη, αποτυπώνονται αυτούσια στην ψυχή και στη σκέψη του συγκλονίζοντάς τον και συντρίβοντάς τον για την αλήθεια που φέρουν και για τη δυναμική που διαθέτει η θεματική τους. Ωστόσο, δίνεται η εντύπωση ότι αυτό το αποτέλεσμα αποτελεί μέλημα και αρχική επιδίωξη του συγγραφέα, ο οποίος, πράγματι, τα καταφέρνει περίφημα. Ο Απόστολος Γιώτας πετυχαίνει όχι μόνο να προκαλέσει την έκρηξη των συναισθημάτων του αναγνώστη, αλλά και το βαθύτερο ταρακούνημα της ψυχής του με την ταυτόχρονη κινητοποίηση του μηχανισμού της σκέψης του για όλα όσα διάβασε και χρήζουν μεγαλύτερης επεξεργασίας, εξέτασης, ανάλυσης και σχολιασμού.

Εν ολίγοις, ο Απόστολος Γιώτας στο πρώτο εκδοθέν βιβλίο του αποτυπώνει την ωμή και σκληρή πραγματικότητα του χθες και του σήμερα δίχως να φοβηθεί και δίχως να ντραπεί για τα όσα γράφει, παρόλο που κάποιες ιστορίες του ξεφεύγουν από τα επίγεια όρια του αισθητού και του αντικειμενικά υπαρκτού και μεταφέρουν τη σκέψη του αναγνώστη στον κόσμο που έπεται, σ’ αυτόν δηλαδή που του υπόσχεται μια δεύτερη ζωή, καλύτερη από την τωρινή, την αιώνια. Η μη ωραιοποίηση των συνθηκών και των καταστάσεων που περιγράφει στο έργο του το καθιστά άκρως ενδιαφέρον και δελεαστικό, ρεαλιστικό και αληθινό, πρωτότυπο και καινοτόμο, και για το λόγο αυτό κερδίζει αμέσως την προσοχή του αναγνώστη. Ο υπαινιγμός που κρύβεται πίσω από την κάθε αναφορά του και το ανοιχτό τέλος που αφήνει η κάθε ιστορία του βιβλίου του φανερώνουν ξεκάθαρα την προσωπική του διάθεση να προσφέρει στον αναγνώστη μια εξαιρετική τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Πράγματι, τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται προσφέρουν άφθονες αφορμές για εμβάθυνση της σκέψης, για μια νέα εσωτερική αναζήτηση και επανεξέταση των πραγμάτων για την καλύτερη και επιτυχέστερη κατανόηση του εαυτού και του κόσμου ολόκληρου.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ