Θεοδώρα Παπαδοπούλου-Χαμουζά: "Μέσα από το βιβλίο μου ο αναγνώστης γνωρίζει και εμένα"


Eίναι Διδάκτωρ Ψυχολογίας και Νευρογλωσσολόγος και τα τελευταία είκοσι χρόνια εργάζεται ως λέκτορας σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Επίσης, αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, από τις εκδόσεις «Βακχικόν», με τίτλο «Η ΝΥΦΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΕ». Μιλάμε για τη συγγραφέα Θεοδώρα Παπαδοπούλου-Χαμουζά που σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στις Τέχνες.
Ας δούμε τι έχει να μας πει...

Συνέντευξη στη Στέλλα Πετρίδου


Κυρία Παπαδοπούλου, διαβάζοντας κανείς το βιογραφικό σας, εύλογα θα αναρωτηθεί: Γιατί μία Λέκτορας Πανεπιστημίου θέλησε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία; Τι ήταν εκείνο που σας ώθησε προς αυτή την κατεύθυνση;

Η μια από τις δυο επιστήμες που υπηρετώ είναι η Νευρογλωσσολογία. Η γλώσσα είναι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τη ψυχή με το νου και δίνει μορφή σε συναισθήματα που μπορεί και το ίδιο το άτομο να μην έχει αναγνωρίσει. Πάντα νου άρεσε να γράφω, να απλώνω τις σκέψεις μου στο χαρτί και να τολμώ έτσι να αγγίζω τις πιο λεπτές χορδές της ψυχής μου. Θα έλεγα ότι η επιθυμία της συγγραφής ενός λογοτεχνικού βιβλίου ελλόχευε κάπου στη ψυχή μου και βρήκε τρόπο να πραγματοποιηθεί.

Θα ήθελα να επιμείνω λίγο ακόμα στην επιστημονική σας ιδιότητα, καθώς θεωρώ πως έπαιξε σημαντικό ρόλο και στο βιβλίο το οποίο κρατώ στα χέρια μου και φέρει το όνομά σας. Πείτε μας λίγα λόγια για το επιστημονικό σας έργο και για τα εξειδικευμένα σεμινάρια που εκπονείτε στους τομείς της Ψυχολογίας και της Ειδικής Εκπαίδευσης.

Τα τελευταία 25 χρόνια ασχολούμαι με το σχεδιασμό και την εκπόνηση εξειδικευμένων σεμιναρίων στην Ειδική Αγωγή και την Ψυχολογία που απευθύνονται σε δασκάλους και καθηγητές, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και γονείς παιδιών με ειδικές ικανότητες. Για πολλά χρόνια έχω διατελέσει Διευθύντρια του Τομέα της Ειδικής Αγωγής σε ιδιωτικό κολλέγιο στη Αθήνα και συνεχίζω να επιβλέπω μεταπτυχιακές και διδακτορικές διατριβές φοιτητών που εκπονούν έρευνα σε αυτά τα αντικείμενα. Σε μια κοινωνία που ψάχνει επίμονα να ανακαλύψει την αδυναμία και την ανεπάρκεια του Άλλου, προσπαθώ να φωτίσω ένα άλλο δρόμο. Αυτόν της αναγνώρισης της ικανότητας του κάθε ατόμου που αναδεικνύεται μέσα από δεσμούς ασφάλειας, εμπιστοσύνης και αποδοχής από τον Δάσκαλο ή τον Θεραπευτή του.


Συμμετέχετε σε συνέδρια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και παράλληλα αρθρογραφείτε σε εφημερίδες και περιοδικά. Θεωρείτε τη μετάβασή σας στο μυθιστόρημα ως μια ανάγκη εσωτερική, να συνδυάσετε εκ νέου τις δύο επιστήμες που υπηρετείτε, της Νευρογλωσσολογίας και της Ψυχολογίας, και να τις παρουσιάσετε μέσα από ένα νέο πρίσμα στον αναγνώστη, πιο λογοτεχνικό αυτή τη φορά, πιο ψυχαγωγικό και πιο ανάλαφρο;

Μου αρέσει να γράφω, να εκφράζω τις απόψεις μου για κάποια θέματα της επικαιρότητας και να φωτίζω μέσω της επιστήμης μου κάποιες σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Το βιβλίο μου εμπεριέχει αρκετές ερμηνείες της ανθρώπινης συμπεριφοράς, προβληματίζει και στοχεύει στην βαθιά κατανόηση των αναγκών τόσο του Άλλου όσο και του εαυτού μας. Σε κάποια σημεία είναι ανάλαφρο και σε κάποια άλλα ‘βαρύ’. Όμως αυτό που σου αφήνει είναι η επιθυμία να μετακινηθείς ψυχικά και να αντέξεις να ακούσεις τις επιθυμίες της ψυχής σου.


Το πρώτο σας μυθιστόρημα, λοιπόν, κυκλοφόρησε αρκετά πρόσφατα από τις εκδόσεις «Βακχικόν», μόλις τον Φεβρουάριο του 2022 και φέρει τον τίτλο «Η ΝΥΦΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΕ». Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν το κρατήσατε στα χέρια σας για πρώτη φορά;

Η συγκίνηση όταν κράτησα για πρώτη φορά το βιβλίο μου στα χέρια μου ήταν πολύ μεγάλη. Είναι το πνευματικό μου δημιούργημα, ένα νέο παιδί που ήρθε στη ζωή μου και με γέμισε ευτυχία. Το βιβλίο μου είμαι εγώ.

Ποιο υπήρξε το κίνητρο για να γράψετε το μυθιστόρημά σας αυτό;

Να κάνω τον αναγνώστη συνταξιδιώτη μου σε ένα ταξίδι εξερεύνησης του ασυνειδήτου.

Ποια είναι περιληπτικά η υπόθεση του βιβλίου;

H ιστορία εξελίσσετε στην σύγχρονη Αθήνα. Μια νέα κοπέλα, η Ελπίδα, από τη Ζάκυνθο έρχεται στην Αθήνα να σπουδάσει Κοινωνιολογία. Γνωρίζει ένα ζευγάρι που κατοικεί στο διπλανό διαμέρισμα και συνδέεται βαθιά συναισθηματικά με τη γυναίκα που κατοικεί εκεί, την κυρία Βιολέτα. Μια γυναίκα που απεγνωσμένα αναζητά να αγαπηθεί και να φροντιστεί. Η ιδιόμορφη ζωή της Βιολέτας ελκύουν την Ελπίδα που ανακαλύπτει ένα νέο νόημα στην καινούργια της ζωή στη πόλη πέρα από τη σχολή της. Μέσα από τη ζωή της Βιολέτας, η Ελπίδα προσπαθεί να κατανοήσει τις δυναμικές των ανθρωπίνων σχέσεων και τα δεσμά που πονούν και λυτρώνουν συνάμα. Διαπραγματεύεται τα αίτια της απιστίας, την δική της απολυτότητα στη προδοσία αλλά και τη λυτρωτική δύναμη της συγχώρεσης. Σύντομα η Ελπίδα γνωρίζει τον πρωτότοκο γιό της Βιολέτας, τον Άνθιμο και τον ερωτεύεται. Ο Άνθιμος όμως δεν επιθυμεί να συνδεθεί με καμία γυναίκα. Η Ελπίδα τολμά να πλησιάσει τον Άνθιμο και να διεκδικήσει μια θέση στη καρδιά του. Η σχέση αυτή έχει πολλές ανατροπές και δοκιμάζει τη σχέση της με τη Βιολέτα. Δυο παράλληλες ιστορίες εξελίσσονται με τις διαφορές και τις ομοιότητες τους.

Σε ποιον αναγνώστη απευθύνεστε; Αποκλειστικά στον ενήλικα ή και στον έφηβο και γιατί;

Απευθύνομαι και στον ενήλικα και στον έφηβο. Η κατανόηση των ψυχικών λειτουργιών που μας οδηγούν ή μας στερούν τη ‘σύνδεση’ με τον Άλλο μας βοηθούν στην αποφυγή λαθών που πολλές φορές μπορεί να είναι επίπονα και βασανιστικά στη ζωή μας.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου σας πως ο αναγνώστης γίνεται «συνταξιδιώτης στην εξερεύνηση του ασυνειδήτου. Εκεί που βρίσκονται κρυμμένες σκέψεις, αντιστάσεις και καταπιεσμένες επιθυμίες». Για ποιο λόγο το πιστεύετε αυτό; Από τις μέχρι τώρα εντυπώσεις των αναγνωστών σας θεωρείτε ότι έχετε καταφέρει να εκπληρώσετε το στόχο σας;

Με μεγάλη χαρά διαπιστώνω μέσα από τα σχόλια των αναγνωστών ότι ο στόχος επιτυγχάνεται. Ο αναγνώστης προβληματίζεται, ταυτίζεται, διαχωρίζεται και καταφέρνει να αναγνωρίσει τις σχάσεις και τα ψυχικά ελλείμματα που ξεκινούν από τη παιδική ηλικία και τις σχέσεις μας με τους ‘σημαντικούς άλλους΄ και καθρεπτίζονται αργότερα στις σχέσεις μας με τον/την σύντροφο ζητώντας ικανοποίηση.


Υπάρχουν κάποια μηνύματα που θέλετε οπωσδήποτε να περάσετε μέσω του βιβλίου σας αυτού και γιατί επιλέξατε να το πράξετε μέσω της μυθοπλασίας και όχι μέσα από κάποιο επιστημονικό σας βιβλίο;

Το βιβλίο μου είναι γεμάτο μηνύματα! Οι ήρωες μου είναι οικεία άτομα. Τα βρίσκεις κάθε μέρα γύρω σου, τα γνωρίζεις, είσαι εσύ ή οι δικοί σου άνθρωποι και ανακαλύπτεις κρυμμένες πτυχές του εαυτού σου δίπλα τους.

Γραφή λιτή, άμεση, μεστή και αρκετά περιεκτική. Να υποθέσω πως οι σπουδές σας επηρέασαν αρκετά στη διαμόρφωση του προσωπικού σας ύφους;

Πιστεύω πως ναι. Μέσα από το βιβλίο μου ο αναγνώστης γνωρίζει και εμένα!

Θα εντοπίσει ο αναγνώστης στους ήρωες σας στοιχεία της δικής σας προσωπικότητας;

Φυσικά. Πιστεύω αυτό γίνεται σε κάθε έργο. Προσωπικά, με ανακαλύπτω παντού!

Τι θα συμβουλεύατε τον αναγνώστη, που μόλις ξεκινά να διαβάσει το βιβλίο σας;

Να το αφήσει να τον φλερτάρει και να τον κάνει να το ερωτευτεί.


Φοβάστε την κακή κριτική; Την κριτική γενικότερα;

Δεν υπάρχει για εμένα καλή και κακή κριτική. Κάθε τοποθέτηση έχει κάτι να σου προσφέρει. Δεν έχω φοβηθεί ποτέ μου την κριτική. Την ακούω, την σέβομαι, κρατώ ότι έχει να μου δώσει και προχωρώ.

Γιατί επιλέξατε τις εκδόσεις «Βακχικόν» ως εκδοτικό σας σπίτι; Είστε ευχαριστημένη με την μέχρι τώρα σας συνεργασία;

Έτυχε να διαβάσω ένα βιβλίο από τις εκδόσεις Βακχικόν και αποφάσισα αυθόρμητα να ακολουθήσω το ένστικτο μου και να εμπιστευτώ το πνευματικό μου παιδί στα χέρια τους. Είμαι πολύ ευχαριστημένη από τη συνεργασία μας.

Έχετε σκεφτεί να κυκλοφορήσει το βιβλίο σας και στο εξωτερικό, δεδομένου ότι παντού υπάρχουν Έλληνες που σίγουρα θα τους ενδιέφερε να το διαβάσουν;

Θα ήθελα πολύ να ταξιδέψει το βιβλίο μου στο εξωτερικό και να μπει στα σπίτια των Ελλήνων που ζουν μακριά μας. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να μπαίνει το βιβλίο μου σε ένα σπίτι γενικότερα και να αγαπιέται!

Σχεδιάζετε κάποια παρουσίαση του βιβλίου σας το προσεχές διάστημα;

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου έγινε στις 12 Μαρτίου στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού. Φυσικά θα χαρώ να γίνουν και άλλες παρουσιάσεις.

Επόμενα συγγραφικά σχέδια κάνετε ή είναι πολύ νωρίς ακόμα;

Υπάρχει η επιθυμία για συγγραφή. Είναι όμως νωρίς ακόμα….νομίζω…

Μια ευχή σας για το μέλλον;

Να βρει η Ψυχή τη γαλήνη της.

Πριν κλείσουμε τη συζήτηση θα ήθελα να μας παραθέσετε ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο σας. 


Κυρία Παπαδοπούλου, σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συζήτηση και σας εύχομαι κάθε επιτυχία προσωπική, επαγγελματική και συγγραφική.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη τιμή που μου κάνετε.


Βιογραφικό:

Η Δρ. Θεοδώρα Παπαδοπούλου-Χαμουζά είναι Διδάκτωρ Ψυχολογίας και Νευρογλωσσολόγος. Ζει με την οικογένειά της στην Αθήνα και είναι μητέρα ενός αγοριού. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην Ψυχολογία, μεταπτυχιακών τίτλων στη Λογοπαθολογία και Νευρογλωσσολογία και είναι πιστοποιημένη σε Αγγλία, ΗΠΑ και Ελλάδα. Τα τελευταία είκοσι χρόνια εργάζεται ως λέκτορας σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, εκπονεί εξειδικευμένα σεμινάρια στους τομείς της Ψυχολογίας και της Ειδικής Εκπαίδευσης και ιδιωτεύει. Η κατεύθυνσή της είναι η Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία. Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Η νύφη που δεν γέλασε είναι το πρώτο της βιβλίο.