Βιβλιοκριτική: "Σιωπηλές λέξεις ψυχής" της Τίνας Α. Μιχαηλίδου

Σιωπηλές λέξεις ψυχής
Συγγραφέας: Τίνα Α. Μιχαηλίδου
Ημερομηνία έκδοσης:11/2025
ISBN: 978-618-239-182-2
Σελίδες: 128

Εκδόσεις: Διάνοια

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Η νοσταλγική και οικειοθελής αναδρομή στο ιδιωτικό του παρελθόν λειτουργεί θεραπευτικά για τον άνθρωπο που το έχει ανάγκη. Αποτελεί ένα είδος προσωπικής του ψυχοθεραπείας. Έτσι τουλάχιστον χαρακτηρίζει τη δική της συνήθεια να γράφει και να ξεσπάει μέσα από τις λέξεις της η συγγραφέας Τίνα Α. Μιχαηλίδου στο νέο της σημειωματάριο με τίτλο «Σιωπηλές Λέξεις Ψυχής», που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2025 από τις εκδόσεις «Διάνοια».

Και σε αυτό το πόνημά της η συγγραφέας καταγράφει τα συναισθήματά της, τη δική της εσωτερική αλήθεια ψυχής, χωρίς φόβο και ντροπή, χωρίς αναστολές και χωρίς περιττές ωραιοποιήσεις. Απελευθερώνει έτσι με επιτυχία όλο το βάρος των σκέψεών της που βρίσκεται εγκλωβισμένο μέσα της για χρόνια με σκοπό την ψυχική της λύτρωση και ηρεμία.

Η αναδρομή της αυτή τη φορά έχει ως αφετηρία τα φοιτητικά της χρόνια. Άλλωστε, για την παιδική και εφηβική περίοδο της ζωής της η συγγραφέας έχει αναφερθεί σε προηγούμενα βιβλία της. Σ’ αυτή, λοιπόν, την γλυκιά και καθοριστική από πολλές απόψεις πρώτη της νιότη η συγγραφέας εστιάζει τη σκέψη της προσεκτικά για να μιλήσει καθαρά κι από ψυχής. Η συναισθηματική της φόρτιση είναι έκδηλη και πάλι μέσα από την αφήγηση των αναμνήσεών της από τη φοιτητική της ζωή και των εμπειριών της από τις εξεταστικές περιόδους, από τον πρώτο της φοιτητικό έρωτα, από τον πρώτο δύσκολο χωρισμό της που χάραξε το μετέπειτα της ζωής της κι από το ξεκίνημα της νέας της ζωής που σηματοδότησε η μέρα της ορκωμοσίας της.

Η ενήλικη ζωή της ξεκινά πιο δυναμικά στη συνέχεια, έπειτα από τη λήξη της φοιτητικής της ζωής. Στο σημείο αυτό η συγγραφέας καταγράφει την έκπληξη που νιώθει ο άνθρωπος όταν συνειδητοποιήσει πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα των ενηλίκων απ’ ότι τη φαντάζεται κανείς όταν είναι παιδί. Περισσότερες ευθύνες, περισσότερες έγνοιες και υποχρεώσεις, περισσότερα άγχη και δυσκολίες κι ένα διαρκές κυνηγητό επιβίωσης. Η νοσταλγία του αγνού παρελθόντος, των ανέμελων παιδικών χρόνων κονταροχτυπιέται πλέον με την ανυπομονησία των παιδιών και τη βιασύνη τους να μεγαλώσουν απότομα. Προβλήματα σοβαρά, υπαρκτά και μη διαχειρήσιμα πολλές φορές, θλιβερά και μη αντιμετωπίσιμα, οδηγούν τη σκέψη σε απόγνωση, σε έντονη συναισθηματική ταραχή και ψυχικό μαρασμό. Η αρρώστια, ο θάνατος, η απομάκρυνση των δήθεν φίλων, η μοναξιά, το πένθος, μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο των άνθρωπο, τον βαραίνουν συναισθηματικά και τον συνθλίβουν. Ώσπου η ζωή κάνει και πάλι τον κύκλο της και επιστρέψει στον άνθρωπο τη χαρά που του οφείλει. Η δεύτερη ευκαιρία ζωής, επισημαίνεται στο βιβλίο, ξυπνά και πάλι τη διάθεση και την επιθυμία για δράση και όνειρα, για μια νέα διεκδίκηση της ευτυχίας και της ψυχικής γαλήνης.

Όσον αφορά την ίδια τη συγγραφέα, η δεύτερη ευκαιρία ακούει στο όνομα έρωτας, μοίρασμα, εμπιστοσύνη, αγκαλιά. Όλα αυτά εξασφαλίζουν, ισχυρίζεται, μια νέα πορεία ζωής που οδηγεί στην αγάπη του εαυτού, στην εσωτερική ενδυνάμωση και αφύπνιση, στην πραγματική ευτυχία. Η συγγραφέας τονίζει αρκετά τη σημασία της αγάπης και της αγκαλιάς στη ζωή του ανθρώπου, καθώς με την εξασφάλισή τους επιμένει ότι θεραπεύονται όλες οι πληγές της ψυχής και εξασφαλίζεται κατ’ επέκταση η συναισθηματική ισορροπία.

Όπως και στα προηγούμενα βιβλία της, έτσι και σ’ αυτό εδώ η Τίνα Α. Μιχαηλίδου καλεί τον αναγνώστη να καταγράψει τις δικές του προσωπικές σκέψεις στις κενές σελίδες του, ώστε αυθόρμητα και εντελώς φυσικά να ελευθερωθούν από μέσα του και τα δικά του εγκλωβισμένα από τον φόβο και την ντροπή συναισθήματα. Η αποφόρτισή του από οτιδήποτε τον βαραίνει θα του εξασφαλίσει αυτόματα, θεωρεί, και τη δική του εσωτερική γαλήνη και ηρεμία.

Έπειτα από την ολοκλήρωση του ταξιδιού της σε παρελθόν, παρόν και μέλλον, η συγγραφέας προσθέτει στο βιβλίο της και μια νέα ενότητα, η οποία φιλοξενεί λίστες φιλοσοφικές, σκέψεις και μικρές δραστηριότητες, που στόχο έχουν να αποβάλουν δημιουργικά το άγχος του αναγνώστη προκαλώντας το γέλιο του, ίσως το θυμό του σε μερικά σημεία, ενώ παράλληλα του δίνουν πολλές αφορμές για μικρές προσωπικές ανακαλύψεις.

Με δυο λόγια, ο αναγνώστης στο βιβλίο αυτό καλείται να κάνει τον δικό του απολογισμό. Καλείται να συγκεντρώσει τις δικές του σκέψεις κι εμπειρίες, τα δικά του θέλω και όνειρα, να θέσει νέους στόχους και νέα σχέδια, για να διεκδικήσει μέσω της προσπάθειάς του την ψυχική του ενδυνάμωση, για να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, για να μάθει να αγαπά και να αγαπιέται χωρίς φόβο και ανασφάλεια, χωρίς δισταγμό και πισωγυρίσματα, αντίθετα με πείσμα και αφοσίωση, με θετική σκέψη και αισιοδοξία.

Αν μη τι άλλο, η συγγραφέας στο νέο της σημειωματάριο καταφέρνοντας να σπάσει ξανά τη σιωπή της και να ελευθερώσει με επιτυχία τα συναισθήματά της δίνει το ερέθισμα στον αναγνώστη της να πράξει το ίδιο. Για το λόγο αυτό και συστήνεται ανεπιφύλακτα όχι μόνο για ψυχαγωγία αλλά και ως εργαλείο ψυχικής ενδυνάμωσης ιδιωτικής χρήσης.

Περισσότερα για το βιβλίο: εδώ