Είδαμε την παράσταση «Έναν συγγραφέα, παρακαλώ», ένα έργο
του Jean-Pierre Martinez, στο θέατρο NOUS. Πρόκειται για μια
σουρεαλιστική κωμωδία, που περιγράφει τη σύγχρονη εποχή, για την ακρίβεια μετά
την εποχή του κορονοϊού, που όλα άνοιξαν ξανά και ήρθαμε αντιμέτωποι με τη ζωή
και τις προκλήσεις της. Όπως καταλαβαίνουμε ο Jean-Pierre Martinez χρησιμοποιεί
την κωμωδία για να καταδείξει στοιχεία της κοινωνίας και φόβους του ανθρώπου,
καθώς στη συνέχεια μέσα από αυτή την αναγνωριστική συνάντηση μεταξύ τους οι
ήρωες αποκαλύπτουν στοιχεία για τη ζωή και τον εαυτό τους.

Μετά την εποχή του κόβιντ, που δειλά δειλά ανοίγουν οι χώροι
πολιτισμού ερχόμαστε αντιμέτωποι ξανά με τους άλλους και πρέπει να
ορθοποδήσουμε με αισιοδοξία και να βρούμε ξανά την εμπιστοσύνη στην πολιτεία,
την κοινωνία και τους άλλους. Έτσι και οι ήρωες της παράστασης μπαίνουν σε ένα
θέατρο και ενώ νομίζουν πως πρόκειται για κάποιο δοκιμαστικό έρχονται
αντιμέτωποι με δύο αλήθειες: πρώτον πως υπάρχει κοινό που τους παρακολουθεί και
πως δεν υπάρχει κείμενο για να παίξουν. Ο συγγραφέας άφαντος, ή τουλάχιστον έτσι
νομίζουν. Τώρα εκείνοι πρέπει να βρουν τρόπο να τα βγάλουν πέρα στη σκηνή και
με ένα κοινό που πλήρωσε για να δει ένα θέαμα.

Οι ήρωες παίζουν με τη δική τους αλήθεια σε τέτοιο σημείο
που αναρωτιόμαστε «τελικά υπάρχει κείμενο;» Πραγματικά απορημένοι,
αναστατωμένοι παίζουν με τις εκφράσεις του προσώπου τους και με το βλέμμα να
δείχνει αγωνία, έκπληξη, φόβο αλλά και με την κινησιολογία τους δείχνουν
πράγματι να είναι χαμένοι, καθώς πηγαίνουν πέρα δώθε πάνω στη σκηνή. Τους
βλέπουμε να αγωνιούν και να προσπαθούν να βρουν ένα θέμα, μην έχοντας κάποιο
κείμενο να αποδώσουν, για να παρουσιάσουν σε ένα κοινό που κι αυτό είναι
αβέβαιο κι αναρωτιέται αν όλο αυτό είναι μέσα στο κείμενο τελικά. Η σκηνή λιτή
αφού δεν υπάρχει κάποιο σενάριο να βασιστούν δείχνοντας πως όντως έτσι έχουν τα
πράγματα. Η αμφίεση (Ειρήνη Γεωργακίλα) των τριών ηρώων είναι ανάλογη των
χαρακτήρων που υποδύονται: ένας εργαζόμενος ντελιβεράς έρχεται με το κράνος στο
χέρι, μια γυναίκα που υποδύεται την επαγγελματία κι έρχεται απαστράπτουσα και
μια ακόμη πιο γυναίκα με πιο χύμα εμφάνιση. Και οι τρεις υποστηρίζουν πως έχουν
περάσει και από άλλες οντισιόν αλλά, όπως βλέπουμε στην πορεία του έργου, αυτό
δεν είναι κάτι που αληθεύει.
Εν τέλει πρόκειται για μια χαλαρή κωμωδία, που όπως
εμφανίζεται, δεν έχει σενάριο αλλά με τον δικό της τρόπο αναδείξει την αμηχανία
που είχαμε όλοι όταν άνοιξαν τα πάντα και έπρεπε να αντιμετωπίσουμε την ίδια τη
ζωή και τις προκλήσεις της.
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και κρατήσεις θέσεων: εδώ
0 Σχόλια