Είδαμε την παράσταση «Θάνατος ala gourme» στο θέατρο Δρόμος

Γράφει η Πολυξένη Ζαρκαδούλα 

Παρακολουθήσαμε την παράσταση “Θάνατος ala gourme” στο θέατρο Δρόμος σε κείμενο του Μάνου Σφυράκη και σκηνοθεσία του Ορέστη Τρίκα. Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία που αφορά σε ένα μέλλον μακρινό, κι ελπίζουμε, και φανταστικό.

Η συγκεκριμένη παράσταση μάς προσφέρει πολλές και λαχταριστές γεύσεις… θανάτου, ενός θανάτου με μπόλικη εσάνς πολυτέλειας. Ο Παύλος μαζί με την αινιγματική, Ελβίρα, ανοίγουν ένα διαφορετικό εστιατόριο… Το εστιατόριο αυτό υπόσχεται στους πελάτες του να φύγουν χορτάτοι και ικανοποιημένοι είτε με ροφήματα θανάτου είτε με gourme πιάτα θανάτου. Μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται ο νέος υπάλληλος, μιας και το εστιατόριο είναι ολοκαίνουργιο, που κι αυτός κρύβει το δικό του παρελθόν. Η παράσταση αυτή είναι γεμάτη από ανατροπές, πλοκή, μυστήριο κι άφθονο black χιούμορ. Τα κύρια θέματα με τα οποία διακυβεύεται είναι: ο έρωτας, η απώλεια, η δυστυχία, η δόξα. Ανθρώπινες μορφές με τραύματα και πληγές έχουν το δικό τους παρελθόν, άλλοτε κρυφό άλλοτε φανερό μας σίγουρα θανατηφόρο, σμίγουν σε ένα περίεργο εστιατόριο για έναν περίεργο λόγο. Κάποιος, κάποιοι πλέκουν το νήμα της ιστορίας κι οι ήρωές μας καλούνται να ξετυλίξουν το κουβάρι. Ελευθερώνουν κι αποδεσμεύουν τις ψυχές τους μπροστά στα μάτια του κοινού που περίεργο περιμένει τη συνέχεια.

Οι ήρωες του έργου διακατέχονται άλλοι από όμορφα συναισθήματα, όπως είναι: η αγάπη, το νοιάσιμο, η δοτικότητα και άλλοι από άσχημα συναισθήματα, όπως είναι: η αλαζονεία, η κακία, η απληστία, η υποκρισία, η λύπη. Με οδηγό τους ο καθένας τη δική του πυξίδα σφυρηλατεί δεσμούς και σχέσεις κι ακολουθεί τη δική του πορεία στη ζωή. Άλλοι δρόμοι χωρίζουν, άλλοι συναντώνται κι άλλοι διασταυρώνονται για μια στιγμή. Το κείμενο αναφέρεται στην αιώνια πάλη του καλού ενάντια στο κακό. Ποιο από τα δύο θα υπερτερήσει τελικά; Οι πρωταγωνιστές φαίνεται πως έχουν διαβάσει τα κείμενά τους, έχουν δουλέψει πάνω στους ρόλους τους και έχουν αγκαλιάσει με άφθονο χιούμορ τους ήρωές τους. Η χημεία μεταξύ τους πάνω στη σκηνή κάνει ένα όμορφο μείγμα μυστηρίου και γέλιου κι αναδεικνύει ακόμα περισσότερο το ευφάνταστο αυτό σενάριο. Ένα σενάριο φανταστικό όσο και γήινο, μιας και η κύρια μέριμνά του είναι οι σχέσεις των ανθρώπων, σχέσεις εξουσίας που περιπλέκονται ακόμα πιο πολύ και ανιχνεύουν την ανθρώπινη ψυχή, οικοδομούν το μέλλον κι απαρτίζουν το σήμερα. Οι πρωταγωνιστές χρησιμοποιούν όλα τα εργαλεία, που έχουν στη διάθεσή τους, ερμηνευτικά για να προσφέρουν στο διψασμένο και πεινασμένο κοινό λίγη χαρά κι ευχαρίστηση. Και το καταφέρνουν. Η σκηνοθεσία του έργου εξαιρετική, μιας και δένει με το σενάριο του έργου και φέρνει μπροστά στα μάτια του κοινού ένα σκηνικό βγαλμένο από άλλη εποχή. Βοηθά στην εξέλιξη της υπόθεσης και είναι τόσο ζωντανό που το κοινό έχει την αίσθηση πως αποτελεί μέρος του. Τα κοστούμια (MetArtists), βγαλμένα από άλλη εποχή, εξυπηρετούν και καθρεφτίζουν τους ρόλους, αναδεικνύουν την ερμηνεία των ηθοποιών και προλαμβάνουν την εξέλιξη.

Εν κατακλείδι πρόκειται για μια άρτια δομημένη και ευρηματική παράσταση που ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες με πολλές δόσεις θανάτου… μέχρι δακρύων. Ένα έργο σκοτεινό που θα φωτίσει και θα τέρψει την ψυχή του κοινού γιατί όλοι διψάμε για λίγη αγάπη παραπάνω.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και κρατήσεις θέσεων: εδώ