Παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση «Ένας καταπληκτικός καταθλιπτικός», σε κείμενο του Αντώνη Καλομοιράκη, στο θέατρο Art 63. Πρόκειται για ένα έργο που καυτηριάζει και καταδεικνύει τη σύγχρονη εποχή με αγάπη και πολύ γέλιο. Ένα σύγχρονο σενάριο πολύ κοντά στον άνθρωπο και στις κοινωνικές σχέσεις. Κύρια θέματα που θίγονται είναι τα εξής: η κατάθλιψη, οι έρωτες, η κακοποίηση και ο τζόγος.
Ο Ευτύχης, ένας άνθρωπος της σύγχρονης ζωής, life couch και συγγραφέας βιβλίων που μιλάνε για την αυτοβελτίωση της ζωής, είναι στην πραγματικότητα ένας άνθρωπος δυστυχισμένος που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην προδοσία και στον χωρισμό από την πρώην κοπέλα του. Τα προσωπικά και οικογενειακά του θέματα δεν πάνε καλά εν αντιθέσει με τα επαγγελματικά, αυτός όμως εστιάζει μόνο στα αρνητικά. Όμως, αυτό δεν τον κάνει τόσο αδύναμο από το να παραιτηθεί από το να δίνει συμβουλές σε άλλους για να ανταπεξέλθουν στη ζωή τους. Οι άνθρωποι τον συμβουλεύονται και τον εμπιστεύονται, κάνει συνεδρίες μαζί τους, τα βιβλία του πουλάνε πολλά αντίτυπα, αυτός όμως θέλει να αυτοκτονήσει και παρ’ όλο που το προσπαθεί δεν τα καταφέρνει. Η ζωή του αλλάζει, όταν μετά από 10 χρόνια τον επισκέπτεται ο αδερφός του με την κοπέλα του, τη Ζωή, κι εκεί κάτι μαγικό του συμβαίνει.
Το σενάριο του Αντώνη Καλομοιράκη περιγράφει ό,τι ακριβώς ζούμε σήμερα. Μια κοινωνική πραγματικότητα που μας επιβάλλουν οι έξω ότι δηλαδή πρέπει να είμαστε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι ξεχνώντας πως αυτό είναι μια μάστιγα που κυριεύει και όλο και περισσότερο υποβιβάζει τα βάρη της καθημερινότητας, επιτάσσοντάς μας να είμαστε χαρούμενοι και εν τέλει καταφέρνοντας το ακριβώς αντίθετο. Μια σύγχρονη πραγματικότητα που μας κάνει να νιώθουμε ένοχοι για την πίκρα, μελαγχολία, αγανάκτηση, άγχος κι όλα αυτά που μας ταλαιπωρούν σήμερα. Ο Αντώνης Καλομοιράκης γράφει ένα έργο με πολλή αγάπη κι ευαισθησία κατανοώντας τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής με σκοπό να μας υπενθυμίσει πως σήμερα «οι άνθρωποι δεν χαίρονται για αυτά που έχουν. Χαίρονται γι’ αυτά που δεν έχουν». Το έργο σε κανένα σημείο δεν κάνει κοιλιά και δεν κουράζει τον θεατή μάλιστα προς το τέλος διαφαίνεται ακόμα πιο έντονα η ανάγκη του σεναριογράφου να περάσει τα κοινωνικά μηνύματα και κάπου εκεί ισορροπεί η ατμόσφαιρα ανάμεσα στη συγκίνηση και στο έξυπνο χιούμορ καθώς καταφέρνει να μας συγκινήσει. Οι άνθρωποι θέλουν να δείχνουν ευτυχισμένοι μα στην ουσία αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να αντιμετωπίζουν τα συναισθήματά τους και να τα αγκαλιάζουν, όχι να τα ρίχνουν κάτω από το χαλάκι και να προσποιούνται.
Η σκηνοθεσία του έργου είναι της Έφης Δράκου, που στήνει ένα ζεστό και φιλόξενο χώρο που αντικατοπτρίζει έναν οικείο χώρο. Τα σκηνικά, υπό τις οδηγίες του Αλέξανδρου Κλωτσοτήρα, μεταφέρονται και αλλάζουν γρήγορα καθιστώντας εύκολη και γρήγορη τη μετάβαση των διαφορετικών τοποθεσιών. Τα τραγούδια (Αλέξανδρος Δαΐκος) και η μουσική επιμέλεια (ArsArtis) ζωντανεύουν το σκηνικό και μεταφέρουν το όλο χαρμόσυνο κλίμα της παράστασης. Οι ηθοποιοί της παράστασης μεταφέρουν το κλίμα πιο εύκολα στον κόσμο καθώς η αρμονική τους συνύπαρξη πάνω στη σκηνή διαπερνά το κοινό και δένει αρμονικά με τα κοινωνικά μηνύματα που θέλει να περάσει ο συγγραφέας του έργου. Οι ηθοποιοί με τον αυθορμητισμό και τη μεταδοτικότητά τους καταφέρνουν να περάσει το κοινό ευχάριστες στιγμές γέλιου και αγαλλίασης. Μεταξύ τους υπάρχει διάχυτο ένα παιχνίδι στην ατμόσφαιρα που αγγίζει το κοινό που παρακολουθεί με περιέργεια την εξέλιξη του έργου.
Εν κατακλείδι πρόκειται για ένα έργο που ευχάριστα το παρακολουθεί το κοινό όλων των ηλικιών με σκοπό να διδάξει όμορφα μηνύματα προς όλους και να χαρίσει αξέχαστες στιγμές γέλιου μέχρι δακρύων.
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και κρατήσεις θέσεων: εδώ
0 Σχόλια