Γιάννα Αλαμάνου: "Τα έργα μου έχουν πάντα κάτι από εμένα"

Η ηθοποιός, χορεύτρια, χοροδιδάσκαλος, χορογράφος και σκηνοθέτιδα Γιάννα Αλαμάνου είναι η σημερινή καλεσμένη των Τεχνών κι ο λόγος φυσικά είναι η συμβολή της στη χορευτική παράσταση σύγχρονου χορού με τίτλο «The Creatures Conversations - Witches» που παρουσιάζεται από την ομάδα χορού Kaviria Dance co, στο Θέατρο Ροές (Ιάκχου 16, Γκάζι, Αθήνα). Συγκεκριμένα, η παράσταση, της οποίας την υπέροχη χορογραφία και την όλη σκηνοθεσία υπογράφει η ίδια και που ερμηνεύουν εξαιρετικά η Ματίνα Καϊάφα, ο Ανδρέας Teddy Λαζαράκος και η Πανωραία Βαδάση Γκούρλια, ξεκινά σήμερα, Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου και ώρα 22:30, και θα ακολουθήσουν άλλες δύο παραστάσεις ακόμα, στις 27 και 28 Φεβρουαρίου, την ίδια ώρα. Η διάρκειά της είναι 50 λεπτά και το θέμα της είναι η μαγεία που αντιπροσωπεύει την επαναστατικότητα της γυναικείας φύσης και την επανάκτηση της δύναμής της.

Συνέντευξη στη Στέλλα Πετρίδου

Κυρία Αλαμάνου, τι συμβολίζουν για εσάς οι «μάγισσες» στη σύγχρονη εποχή και πώς μεταφράζεται αυτή η έννοια κινησιολογικά στη σκηνή;

Είναι προσωπικότητες που καταφέρνουν να υπάρχουν σε κοινωνίες που δεν αποδέχονται τη γυναικεία ικανότητα και όχι μόνο. Είναι πλάσματα που δεν τηρούν τις ηθικές που ορίζουν εξουσίες (και έχουμε πολλών ειδών εξουσίες).  Πλάσματα που έχουν υποστεί βία με κάθε τρόπο και έχουν επιστρέψει. Γυναίκες που ρισκάρουν στη ζωή τους ή τη ζωή τους. Ατελείωτος κατάλογος για το ποιες θεωρώ μάγισσες. Στο έργο με βοήθησε πολύ το ότι γεννήθηκαν 3 χαρακτήρες, χτίσαμε 3 πρόσωπα με διαφορετικά βιώματα. Επίσης έχω αρκετούς συμβολισμούς κρυμμένους μέσα στους αρχικούς αυτοσχεδιασμούς των παιδιών που ερμήνευσαν τις 3 θηλυκότητες και στις ομαδικές τους χορογραφίες η ροή της κίνησης περνάει σε μια πρόοδο, μια μεταμόρφωση και μια συζήτηση. Τεχνικά η ελευθερία του σύγχρονου χορού και η αφαιρετικότητά του σου επιτρέπει να εντάξεις κινητικά ό,τι έχεις βιώσει, οπότε μετά απλά παίζεις, συνθέτεις. Τέλος, το ότι έχω την ερμηνεία από 2 χορευτές vogue, μου επέτρεψε να εντάξω ένα είδος χορού που αφορά ακριβώς αυτό: την επανάσταση. Μια επανάσταση που την έκαναν τέχνη αυτά τα πλάσματα.

Οι τρεις θηλυκές ενέργειες της παράστασης έχουν βιώσει καταπίεση με διαφορετικούς τρόπους. Πώς δουλέψατε δραματουργικά και χορογραφικά ώστε να αναδειχθεί η μοναδικότητα της καθεμιάς;

Η Πανωραία είναι η slut. Όλη της η υπόσταση έχει μια αστείρευτη σεξουαλικότητα και είναι αυτή που ξεκινάει να ανοίγει την πύλη της μαγείας, γιατί είναι και αυτή που ζει ακριβώς όπως γουστάρει. Ζητάει τη γνώση (εσωτερική αναζήτηση). Είναι αυτή που δαγκώνει και καταβροχθίζει τη γνώση που της απαγορεύουν να έχει. Το Τέντυ είναι μια αναφορά στη λοατκι κοινότητα που αφορά τις θηλυκότητες που τις καταπιέζουν τα κοινωνικά συστήματα και τον γενναίο αγώνα που κάνουν να αποκτήσουν δικαιώματα ενώ υπόκεινται σε κάθε είδους βία, όπως βιασμοί, ξυλοδαρμοί. Οι ποιότητες προδίδουν πόνο και θυμό. Η Ματίνα είναι εκείνη που έχει υποστεί σωματική βία, έχει χτυπηθεί, αλλά πάλι διστάζει. Είναι η φοβισμένη ή εκείνη που έχει μάθει να μην μιλά. Mέσα της έχει τη λυρικότητα και τον ρομαντισμό μιας μπαλαρίνας και τη μελαγχολία των γυναικών που έχουν υποστεί βία.

Η παράσταση συνδυάζει σύγχρονο χορό με οπτικοακουστικά εφέ. Πώς συνομιλούν αυτά τα στοιχεία με το σώμα και την αφήγηση της μεταμόρφωσης;

Ουσιαστικά τα εφέ ζωντανεύουν τα πνεύματα που έρχονται για να προστατεύουν και, κυρίως, να δίνουν ζωή σε πλάσματα που αντιπροσωπεύουν θεότητες, που είναι σύμβολα για εμένα όσον αφορά την θηλυκή ενέργεια και ένας δαίμονας, που είναι το τέρας που κρύβουμε μέσα μας και το φροντίζουμε, γιατί είναι το σύνολο των πληγών μας που δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε, που το νοιαζόμαστε και που παρόλα αυτά, είναι μέρος του εαυτού μας.

Ποια ήταν η προσωπική σας αφετηρία για τη δημιουργία αυτού του έργου; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο βίωμα ή καλλιτεχνικό ερέθισμα που λειτούργησε ως «σπίθα»;

Η αλήθεια είναι ότι ταυτίζομαι. Έχοντας βιώσει κι εγώ καταστάσεις που αφορούν τη γυναικεία μου φύση, τα έργα μου έχουν πάντα κάτι από εμένα. Το concept «μάγισσα» είναι θέμα που με απασχολεί καιρό, γιατί αυτές οι γυναίκες είναι αδικημένες από την ιστορία και αυτές που αντιπροσωπεύουν την ικανότητα μας να υπάρχουμε.

Αν η «μαγεία» είναι η επαναστατικότητα της γυναικείας φύσης και η επανάκτηση της δύναμής της, ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;

Ότι όλα μπορούν να γίνουν αρκεί να ξεκινήσεις μια πραγματική εσωτερική συζήτηση ώστε να ανακαλύψεις την δύναμη και την ικανότητα σου να τολμήσεις. Γιατί εσύ έχεις την δύναμή, εσύ έχεις την μαγεία να δράσεις να αντιδράσεις και να κάνεις την επανάσταση σου.