Γράφει η Ευστρατία Ι. Σταυράκη Μπρίμπου
Αυτή την περίοδο που διανύουμε, της Μεγάλης Σαρακοστής, όπως είναι γνωστό τις πρώτες τέσσερις (4) εβδομάδες αυτής ψάλλονται οι Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεοτόκου,(οι τέσσερις στάσεις του Ακαθίστου Ύμνου), τη δε πέμπτη (5η) Παρασκευή ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος.
Είναι ένας ύμνος αφιερωμένος προς την Υπεραγία Θεοτόκο, την Παναγία μας, που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α’ ως το Ω’. Ο κάθε «οίκος» ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα και μετά πάλι γυρίζει στο Α’, που σημαίνει ότι ο κόσμος εν Χριστώ δεν τελειώνει ποτέ.
Οι τέσσερις Ευαγγελιστές έγραψαν το Ευαγγέλιο του Χριστού στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, τις Αποστολικές Περικοπές, καθώς και οι Υμνογράφοι της Εκκλησίας μας έγραψαν όλους τους ύμνους, τα τροπάρια στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα.
Μεγάλη μας Τιμή είναι αυτό, καθώς η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα είναι η βάση όλων των γλωσσών της Ευρώπης αφού η Λατινική Γλώσσα είχε σαν βάση της την Αρχαία Ελληνική.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σίγουρα τα Ελληνόπουλα θα μάθαιναν την αλφάβητο από τους οίκους του Ακαθίστου Ύμνου. Για τα παιδιά αυτά ήταν η πρώτη αλφάβητος κι έτσι μέσα από τα προαναφερόμενα ιερά κείμενα της Ορθοδοξίας διατηρήθηκε η γλώσσα μας εδώ και τετρακόσια με πεντακόσια χρόνια, στα κρυφά σχολεία τα λεγόμενα.
Οι ύμνοι/ τροπάρια της εκκλησίας μας ψάλλονται μελωδικά, γραμμένα στην αρχαία ελληνική. Υπήρξε πρόταση το Ευαγγέλιο, οι Αποστολικές περικοπές και οι ύμνοι να μεταφραστούν στη δημοτική γλώσσα, ώστε να γίνονται περισσότερο κατανοητά από εμάς τους Νεοέλληνες. Σίγουρα όμως δεν θα έχουν την ίδια μελωδία, δε θα δένουν γάντι με τη Βυζαντινή μουσική, σύμφωνα με την οποία ψάλλονται τα ανωτέρω..
Περιττό να πούμε το τι αλλοίωση υφίσταται σήμερα η γλώσσα μας με ξένες λέξεις που παρεμβάλλονται και ακούγονται συνέχεια. Στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ακούγονται συνέχεια ξένες λέξεις, ανακατεμένες με τις Ελληνικές, λες και δεν υπάρχουν Ελληνικές λέξεις για να εκφραστούν οι ομιλούντες. Ακόμα και στα Ελληνικά τραγούδια ακούγονται ξένες λέξεις, ανακατεμένες με Ελληνικές που νόημα δεν βγάζουν στους ακροατές.
Είναι όμως αξιοσημείωτο το γεγονός ότι στην Αγγλική γλώσσα οι λέξεις που προέρχονται από την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, π.χ. philosophy (φιλοσοφία), κ.λπ. αντί του γράμματος (F)= (Φ) Αγγλικό, γράφονται με (PH) για να ξεχωρίζουν από τις δικές τους. Αυτό δείχνει το μεγάλο σεβασμό τους προς τη Γλώσσα μας. Πολλοί ξένοι, κυρίως Ευρωπαίοι μαθαίνουν την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα μέσα από τα κείμενα των Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Τη σπουδάζουν κυρίως μέσω συστηματικών ακαδημαϊκών μεθόδων που διαφέρουν σημαντικά από τον τρόπο που διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία. Διδάσκεται ως "ζωντανό" εργαλείο για την κατανόηση της φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας, με έμφαση στη συντακτική ανάλυση και τη μετάφραση από τα αγγλικά/γερμανικά προς τα αρχαία ελληνικά. Επίσης για τη μελέτη της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, χωρίς τη διαμεσολάβηση μεταφράσεων.
Εύχομαι η Ελληνική Γλώσσα να διατηρηθεί ως παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές που θα έρθουν σε τούτο εδώ τον κόσμο, με τον ίδιο τρόπο και αυτούσια, όπως ακριβώς διατηρήθηκε στα δύσκολα χρόνια της μακροχρόνιας σκλαβιάς και της κατοχής που έζησαν οι πρόγονοί μας.
0 Σχόλια