Γράφει η Ελευθερία Παναγιωτοπούλου
Και τώρα χάθηκες
Κι ήθελα να δεις το χάραγμα,
ήθελα να ακούσεις τους γλάρους και το μικρό κοτσύφι που αναζητά το ταίρι του
ήθελα να νιώσεις το αεράκι που φλοισβίζει τη θάλασσα
Ήθελα να σου πω το μαράζι μου,
να ονοματίσουμε τα σύννεφα (χθες είδα ένα σύννεφο-δελφίνι)
ήθελα να μου φωνάξεις που δεν σε καταλαβαίνω
ήθελα να σου φωνάξω που με τσιγκλάς
Αλλά, ξέρω, χάθηκες,
όμως με άκουσες, με ένιωσες, μου μίλησες ψιθυριστά:
"είμαι πάντα εδώ"
Κι ήθελα να δεις το χάραγμα,
ήθελα να ακούσεις τους γλάρους και το μικρό κοτσύφι που αναζητά το ταίρι του
ήθελα να νιώσεις το αεράκι που φλοισβίζει τη θάλασσα
Ήθελα να σου πω το μαράζι μου,
να ονοματίσουμε τα σύννεφα (χθες είδα ένα σύννεφο-δελφίνι)
ήθελα να μου φωνάξεις που δεν σε καταλαβαίνω
ήθελα να σου φωνάξω που με τσιγκλάς
Αλλά, ξέρω, χάθηκες,
όμως με άκουσες, με ένιωσες, μου μίλησες ψιθυριστά:
"είμαι πάντα εδώ"
0 Σχόλια