Βιβλιοκριτική: "Η Κατερίνα και η Λαμπιτώ εξερευνούν το ηλιακό σύστημα" του Στέφανου Ξεφτέρη

Η Κατερίνα και η Λαμπιτώ εξερευνούν το ηλιακό σύστημα
Συγγραφέας: Στέφανος Ξεφτέρης
Εικονογράφηση: Μελίνα Χορτάτου
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-618-5775-60-5
Ηλικία: από 6 έτη
Σελίδες: 60

Εκδόσεις: Γλαρόλυκοι

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Τι πιο όμορφο να ταξιδεύουν τα παιδιά σε κόσμους φανταστικούς και ονειρεμένους και παράλληλα να αποκτούν κατά τη διάρκεια του νοητού ταξιδιού τους πολύτιμη γνώση και εμπειρία; Τα παραμύθια είναι ο πλέον ιδανικός τρόπος για να επιτευχθεί ένα τέτοιο αποτέλεσμα και για τον λόγο αυτό συγγραφείς και αναγνώστες τα αγαπούν ιδιαίτερα. Αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι τα παιδιά από τη φύση τους είναι περίεργα πλάσματα και θέλουν να τα ξέρουν όλα, ενδιαφέρονται δηλαδή να διευρύνουν όσο γίνεται περισσότερο το γνωστικό τους σύμπαν κάνοντας διαρκώς και ασταμάτητα ερωτήσεις στους μεγάλους για οτιδήποτε τους κεντρίσει την προσοχή, η επιλογή των παραμυθιών με περιεχόμενο που συνδυάζει την ψυχαγωγία και τη γνώση μαζί κρίνεται ως η καλύτερη λύση για τη διασκέδασή τους.

Ο συγγραφέας Στέφανος Ξεφτέρης, στην πρωτόλεια συγγραφική του προσπάθεια, μας παρουσιάζει ένα παραμύθι αρκετά ενδιαφέρον και συναρπαστικό, που συνδυάζει αυτό ακριβώς, μαγεία, φαντασία, επιστήμη και μυθολογία μαζί. Φέρει τον τίτλο «Η Κατερίνα και η Λαμπιτώ εξερευνούν το ηλικιακό σύστημα» και κυκλοφορεί ήδη από τον Απρίλιο του 2026 από τις εκδόσεις «Γλαρόλυκοι».

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην Κατερίνα του συγγραφέα, την εξάχρονη κόρη του, με την οποία ατέλειωτα βράδια, όπως ομολογεί και ο ίδιος στον πρόλογό του, ως ξενυχτισμένος μπαμπάς που προσπαθούσε να κοιμίσει το μικρό κοριτσάκι του, μοιραζόταν μαζί της αμέτρητες ιστορίες, ανάμεσα στις οποίες και πολλούς μύθους για το ηλιακό μας σύστημα.

Η επανειλημμένη παρατήρηση μιας μικρής πυγολαμπίδας, που αρκετά συχνά επισκεπτόταν τα βράδια την παρέα τους, μπαίνοντας στο δωμάτιο της Κατερίνας από το ανοιχτό τζάμι του παραθύρου της και κάνοντας σβούρες γύρω απ’ αυτό, δημιούργησε μια καταπληκτική ιδέα στο μυαλό του. Να την εντάξει στο πρώτο του λογοτεχνικό βιβλίο ως συμπρωταγωνίστρια της κόρης του, και μέσω αυτής να συμπυκνώσει εντός του, σε μια πιο οργανωμένη δομή, όλες τις προφορικές ιστορίες για το ηλικιακό σύστημα που μέχρι πρότινος μοιράστηκε μαζί με το παιδί του, όλα εκείνα τα βράδια δηλαδή που προσπαθούσε να το κοιμίσει αλλά εκείνο, αντί να κοιμηθεί, του έκανε αμέτρητες ερωτήσεις για τον ουρανό, τα αστέρια, το φεγγάρι, τον ήλιο και όλα όσα γεννούσε ξανά και ξανά το μυαλό του εξαιτίας της παρατήρησης.

Η ιστορία του βιβλίου ξεκινά με την ξαφνική επίσκεψη μιας πυγολαμπίδας, της Λαμπιτώς, στο δωμάτιο της Κατερίνας. Αμέσως συστήνεται με το όνομά της, αλλά και με την ιδιότητά της ως κουβαλητής της γνώσης στο φως, την οποία και επιχειρεί να μοιραστεί μόνο με σπάνια παιδιά που είναι πραγματικά περίεργα και θέλουν να μάθουν τα πάντα. Η επιθυμία της Κατερίνας να μάθει για τα αστέρια και τους πλανήτες στέκεται αφορμή για ένα νέο συναρπαστικό ταξίδι στο ηλιακό μας σύστημα που οπωσδήποτε θα την εντυπωσιάσει, όπως άλλωστε θα εντυπωσιάσει και τον μικρό αναγνώστη του βιβλίου και όχι άδικα.

Η Λαμπιτώ ξεκινά την ξενάγησή της διευκρινίζοντας ότι η γνώση δεν υπήρχε από πάντα, αλλά εξελίχθηκε σταδιακά στον κόσμο μετατρέποντας τον μύθο σε επιστήμη. Η παράλληλη αναφορά μυθολογίας και επιστήμης λειτουργεί στη σκέψη της ευεργετικά. Η Κατερίνα μαθαίνει για τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος με πολύ απλό και κατανοητό τρόπο, ενώ επίσης κατανοεί και την προέλευση των ονομάτων τους για την οποία και δεν γνώριζε τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Μαθαίνει λοιπόν ποιοι είναι αυτοί που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο και τον εαυτό τους και πόσο χρόνο χρειάζονται για να πραγματοποιήσουν την κίνηση αυτή, για τον Ερμή δηλαδή, την Αφροδίτη, τη Γη, τον Άρη, τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, αλλά και για τον Πλούτωνα και τα πεφταστέρια.

Ο συγγραφέας μέσα από την πρώτη ιστορία του επιχειρεί να εστιάσει στη σημαντικότητα της γνώσης. Ο λόγος του είναι πολύτιμος και πολύ συγκεκριμένος. Η γνώση, θα πει, είναι αυτή που βοηθά τον άνθρωπο να κατανοήσει τη θέση του στο σύμπαν, αλλά και το ποιος πραγματικά είναι, χωρίς να περιστοιχίζεται από εικασίες, μύθους, προκαταλήψεις και λανθασμένες εντυπώσεις εξαιτίας της άγνοιάς του. Γιατί η άγνοια, θα συμπληρώσει, σπρώχνει τη σκέψη ακόμα περισσότερο στο άγριο σκοτάδι της εικασίας και την εγκλωβίζει εκεί παρά τη θέλησή της. Η λύση στο πρόβλημα είναι οι διαρκείς ερωτήσεις, αφού η γνώση δε σταματά ποτέ, δεν έχει όρια, επομένως ούτε τελειωμό. Η γνώση προσφέρει ευτυχία και ικανοποίηση, ελευθερία και κριτική σκέψη. Γι’ αυτό και συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Η άκρως ταιριαστή και ζωηρή σε χρώματα εικονογράφηση του βιβλίου ανήκει στη Μελίνα Χορτάτου. Σε συνδυασμό με το πλούσιο σε γνώση και νοήματα μεστό και καλογραμμένο κείμενο του Στέφανου Ξεφτέρη, προσφέρουν στον αναγνώστη ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο για παιδιά ηλικίας έξι ετών και άνω, που οπωσδήποτε αξίζει να διαβαστεί.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ