Η πιο Εγωιστική πράξη… | Ένα ποίημα της Μαρίας Σταυρίδου



Η πιο Εγωιστική πράξη…

Γονατισμένος  
μπροστά στη μορφή 
της ανυπάκουης ηδονής μου…

Ανίκανος 
να σηκώσω το βάρος 
περηφάνειας ή ντροπής.
Έτοιμος να συρθώ
στο λερωμένο πάτωμα 
της γυναικείας αρεσκείας, 
ικετεύω τους αστραγάλους 
για το πρώτο φιλί λαγνείας,   
χαϊδεύω το νεγκλιζέ υποταγής
ψιθυρίζοντας τ΄ όνομά σου.

Η ψυχή μου 
-εύπλαστη 
στα χέρια μαέστρου-
αγωνιά 
για το μικρό αριστούργημα
του θεού έρωτα,
φοβάται μη δεν ολοκληρωθεί. 

Κοιτά με,
είμαι εδώ
να υποστώ κάθε δοκιμασία,
ακυρώνοντας κάθε σκέψη-δυνάστη 
που με όρισε κυρίαρχο αρσενικό
και κάρφωσε ένα ακάνθινο στεφάνι 
στην καρδιά μου…

Δεν υποτάσσομαι 
απλώς παραδίνομαι 
στην ομορφιά της ψυχής σου,
λεηλατώ τον εγωισμό για χάρη της αγάπης.

Φήμες λένε 
πως ίσως αυτή είναι 
η πιο εγωιστική πράξη της καρδιάς…

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια