Βιβλιοκριτική: "Τα ψίχουλα του βασιλιά" της Ζωής Σ. Κοντόγιαννου

Τα ψίχουλα του Βασιλιά
Συγγραφέας: Ζωή Σ. Κοντόγιαννου
Εικονογράφηση: Βιβή Μαρκάτου
Ημερομηνία έκδοσης: 11/2025
ISBN: 978-618-238-098-7
Σελίδες: 34

Εκδόσεις: Κομνηνός

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Σήμερα θα γνωρίσουμε έναν βασιλιά, πολύ καλό που το όνομά του είναι Λουκάς. Ο βασιλιάς Λουκάς αγαπούσε το βασίλειό του, αγαπούσε την πόλη του, αγαπούσε τους πολίτες της και κάθε Κυριακή τους καλούσε σε ένα βασιλικό γεύμα όλους. Ναι καλά διαβάσατε. Καλούσε για φαγητό όλους τους κατοίκους και τους περιποιόταν σερβίροντας υπέροχο φαγητό σε ένα πλουσιοπάροχο τραπέζι.

Αυτός λοιπόν ο βασιλιάς, είχε καταφέρει με ένα μικρό μυστικό να έχει όλους τους πολίτες ευχαριστημένους και το βασίλειο να σφύζει από αρμονία. Και επειδή ήταν μεγάλος σε ηλικία, τον απασχολούσε το θέμα του διάδοχού του. Ήθελε για το βασίλειό του έναν διάδοχο καλοσυνάτο σαν και εκείνον και δίκαιο. Δυστυχώς, δεν είχε δικά του παιδιά γι’ αυτό έπρεπε να επιλέξει κάποιον από τους πολίτες του.

Αφού ζήτησε τη βοήθεια του θεού σχετικά με το νέο διάδοχο του βασιλείου, ακολούθησε τη συμβουλή του, η οποία έλεγε ότι σε 10 χρόνια με κάποιον τρόπο θα του φανερωνόταν ο νέος διάδοχος και θα έδινε την πολυπόθητη λύση που χρειαζόταν. Επομένως ο βασιλιάς για τα επόμενα 10 χρόνια ήταν ήρεμος και ευτυχισμένος.

Κάποια στιγμή, στο βασίλειο έφτασε ένα μικρό αγόρι, πεινασμένο και τρομαγμένο. Το όνομά του ήταν Γαβριήλ. Ήταν μόνος του στον κόσμο και έψαχνε ένα καταφύγιο, έψαχνε ένα σπιτικό, ένα απάνεμο λιμάνι για να καταφέρει να ζήσει. Πολύ προσεκτικά, τρύπωσε στο βασίλειο μια μέρα και είδε με έκπληξη όλους τους πολίτες να τρώνε. Πάλι με μεγάλη προσοχή κατάφερε και χώθηκε κάτω από το τραπέζι και άρχισε λαίμαργα να τρώει τα ψίχουλα που έπεφταν από τους προσκεκλημένους και κάπως έτσι ξεκίνησε η ζωή του μέσα στο βασίλειο.

Παρέμενε πάντα αθέατος, παρέμενε πάντα κρυμμένος, έχοντας μια μικρή φωλίτσα δημιουργήσει στην αποθήκη. Έτσι λοιπόν ζούσε και μεγάλωνε στο βασίλειο χωρίς να το ξέρει κανείς. Ήταν ένα καλό παιδί, ήταν φιλότιμο, ήταν τίμιο, ήταν δίκαιο και όπου υπήρχε ανάγκη ο Γαβριήλ έτρεχε πρόθυμα να βοηθήσει. Εξακολουθούσε να τρέφεται με τα λίγα ψίχουλα και να είναι ευτυχισμένος και ευγνώμων για αυτά τα λίγα που είχε και φυσικά κανένας δεν είχε καταλάβει την παρουσία του μέσα στο βασίλειο…

Είχε θάρρος, ήταν εργατικός και αγαπητός και όπως θα λέγαν οι μεγάλοι, ο Γαβριήλ ήταν ένας άνθρωπος από καλή πάστα. Ποτέ δεν ζητούσε κάτι για τον εαυτό του, δεν ήταν αγνώμων, γι’ αυτό και η ζωή αργότερα, του φέρθηκε πλουσιοπάροχα.

Όταν ο βασιλιάς Λουκάς, ανακάλυψε τον Γαβριήλ με έναν τρόπο που δεν θα σας αποκαλύψω, του πρόσφερε όλα όσα η ζωή του είχε στερήσει!

Δεν θα σας πω τίποτα περισσότερο για τον βασιλιά Λουκά και για τον νέο φίλο μας τον Γαβριήλ. Θα σας πω μονάχα ότι η απληστία είναι ένα πολύ κακό χαρακτηριστικό το οποίο θα πρέπει όσοι το έχουν να το αποβάλλουν από τον χαρακτήρα στους.

Η εντιμότητα και η τιμιότητα, είναι δύο αρετές πολύτιμες που σε συνεργασία με τον καλό χαρακτήρα του καθενός και με την εκτίμηση, μπορούν να οδηγήσουν το καθέναν μας σε μια όμορφη και ευτυχισμένη ζωή.

Το βιβλίο μας διδάσκει να είμαστε ολιγαρκείς και όχι άπληστοι μικροί μου φίλοι, να εκτιμάμε όλα όσα η ζωή μας προσφέρει και να αγαπάμε τον πλησίον μας. Να θυμάστε ότι μπορείτε να ζήσετε ακόμη και με λιγότερα από όσα φαντάζεστε και να αναζητήσει την ευτυχία όχι στα υλικά αγαθά, αλλά σε εκείνα της ψυχής.

Μοιράστε την αγάπη σας, χαρίστε απλόχερα τη βοήθειά σας ανιδιοτελώς και να είστε βέβαιοι πως η ζωή θα σας ανταμείψει.

Όπως ο Γαβριήλ μεγάλωσε με ψίχουλα και δεν γκρίνιαζε καθόλου γι’ αυτό, ακολουθήστε το παράδειγμά του και να είστε ευτυχισμένοι με όσα χρειάζεστε, όχι με περισσότερα.

Εκτιμήστε περισσότερο την τροφή της ψυχής, προσπαθήστε να την προσφέρετε και να θυμάστε ότι θα επιστρέψει πίσω σε εσάς κατά πολύ περισσότερη!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Ένα μεγάλο κυριακάτικο γεύμα γεμάτο με ευλογημένο μύρο, παρατίθεται κάθε Κυριακή στο βασίλειο του βασιλιά Λουκά για όλους τους πολίτες. Ένας μικρός εισβολέας, ο Γαβριήλ, τρυπώνει κάτω από το τραπέζι και προσπαθεί να χορτάσει με τα ψίχουλα που πέφτουν. Τι θα μπορούσε να συμβεί, ώστε να αναδειχτούν οι αρετές της καρδιάς του, που τελικά, θα τον οδηγήσουν στο ψηλότερο σκαλοπάτι της ζωής; Τα ψίχουλα του βασιλιά είναι εμπνευσμένα από τα παλιά παραμύθια που μου διηγιόταν κάποτε η γιαγιά μου η Τριανταφυλλιά κι εγώ την άκουγα με ευλαβική προσοχή…

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Η Ζωή Σ. Κοντόγιαννου γεννήθηκε στο νησί της Ρόδου και μεγάλωσε στο χωριό Αρχάγγελος. Είναι παντρεμένη και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Είναι δασκάλα γερμανικών και έχει εργαστεί για κάποια χρόνια σε ιδιωτικό φροντιστήριο. Ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων αλλά και θεατρικών κειμένων. Έχει εκδώσει δύο μυθιστορήματα και δύο παιδικά βιβλία. Έχει βραβευτεί για κείμενά της από το λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος και από τις εκδόσεις Ηλιαχτίδα. Επίσης κείμενά της και συνεντεύξεις που έχει πάρει από συμπολίτες της έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Ροδιακή. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά συλλογικά βιβλία των εκδόσεων Αλάτι κι έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής, κινηματογράφου, υποκριτικής και σκηνοθεσίας θεάτρου, με βεβαιώσεις από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τον Ιανό, το Tabula rasa, τις εκδόσεις Αλάτι, από το Ίδρυμα Σταματίου στη Ρόδο και από το θεατρικό εργαστήρι Μάνος Κατράκης. Είναι επικεφαλής επίσης της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Αρχαγγέλου ‘‘Αστήρ’’ . Θεατρικά της κείμενα έχουν ανέβει στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου με μεγάλη επιτυχία. Μέσα από τη θεατρική της συμβολή προσπαθεί να προβάλει και την ιδιαίτερη αρχαγγελίτικη διάλεκτο που τόσο αγαπά.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.