Βιβλιοκριτική: "Ιστορία του φαγητού" της Γκαλιά Ταπιερό | Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη


Ιστορία του φαγητού
Historie de manger
Συγγραφέας: Galia Tapiero
Μετάφραση: Αλέξανδρος Πανούσης
Εικονογράφηση: Marjorie Béal
Ημερομηνία έκδοσης: 01/2026
ISBN: 978-960-567-379-6
Σελίδες: 48
Εκδόσεις: Διάπλαση

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη  

       

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Αν και έχω μοιραστεί μαζί σας πολλά παιδικά βιβλία, δεν ήξερα ότι υπήρχε βιβλίο για την ιστορία του φαγητού!

Όταν οι εκδόσεις Διάπλαση με τίμησαν στέλνοντάς μου το βιβλίο τους, έμεινα άναυδη. Αρχικά στάθηκα στο εξώφυλλο το οποίο είναι πλούσιο σε χρώματα και σε φαγητά και συνειδητοποίησα ότι είχα στα χέρια μου ένα βιβλίο γεμάτο ιστορία, έτοιμο να με πάρει μαζί του σε ένα ταξίδι το οποίο ξεκινάει από πάρα πολύ παλιά και φτάνει μέχρι το σήμερα  και ακόμη παραπέρα.

Σας προτρέπω να καθίσετε αναπαυτικά, γιατί είναι η σειρά μου να σας ταξιδέψω στον κόσμο του φαγητού, να σας ταξιδέψω στην ιστορία του φαγητού και να σας μάθω πάρα πολλά και σημαντικά πράγματα.

Αντιλαμβάνεστε ότι το φαγητό, είναι μια από τις ζωτικές μας ανάγκες. Πλάι στην αναπνοή αλλά και τον ύπνο, χρειαζόμαστε το φαγητό για να μπορέσουμε να ζήσουμε. Ο τρόπος με τον οποίο τρεφόμαστε, έχει σχέση με πολλά πράγματα, έχει σχέση με τη θρησκεία μας, με την κουλτούρα μας αλλά και με την υγεία μας, έχει σχέση με τα οικονομικά μας, μα πάνω από όλα έχει άρρηκτη σχέση με την όρεξή μας.

Τρεφόμαστε δηλαδή, ανάλογα την διάθεση και την όρεξή μας και θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Άλλοτε θέλουμε να φάμε κάτι γλυκό και άλλοτε κάτι αλμυρό. Ο δυτικός κόσμος, πάνω σε ένα τραπέζι φιλοξενεί όλα του τα φαγητά και γύρω του, κάθονται η οικογένεια, κάθονται φίλοι και όλοι μαζί ή και κάποιες φορές ο καθένας μόνος του απολαμβάνει το φαγητό, το οποίο θέλω να θυμάστε πως έχει τη δύναμη να συνδέσει όλους όσοι είναι γύρω του.

Η ιστορία του φαγητού, ξεκινάει από τη λίθινη εποχή. Οι άνθρωποι αυτής της εποχής τρέφονταν με φυτά, με ρίζες, με έντομα, με μέλι αλλά και με κάποια ζώα. Αργότερα στη ζωή τους μπήκε η φωτιά που τους ζέσταινε αλλά και με τη φωτιά μαγείρευαν το φαγητό τους και το έκαναν πιο εύγευστο.

Αφήνουμε τη λίθινη εποχή και ταξιδεύουμε στη Μεσοποταμία, εκεί όπου οι άνθρωποι κατάφεραν να παράγουν καρπούς όπως το σιτάρι και το κριθάρι αλλά και να εκτρέφουν  ζώα. Ακολουθεί η ανακάλυψη της ζύμωσης, μιας πάρα πολύ σημαντικής χημικής διαδικασίας που μπορεί και μεταμορφώνει κάποια από τα ζάχαρα. Τη ζύμωση, την συναντάμε στο ψωμί αλλά και στη μπύρα.

Σειρά στην ιστορία του φαγητού, έχει ο τρόπος με τον οποίο κατάφερναν οι άνθρωποι να συντηρούν τα τρόφιμα τους, γιατί μην ξεχνάτε ότι πολλά χρόνια πριν δεν υπήρχε το ψυγείο που έχουμε σήμερα.

Όσο προχωράει ο κόσμος, τόσο προχωράει και ιστορία του φαγητού. Ο άνθρωπος αναζητάει τρόπους οι οποίοι θα επιδράσουν θετικά στην ανθρώπινη υγεία, αναζητάει τροφές οι οποίες έχουν ευεργετικές ιδιότητες και όλο αυτό εξελίσσεται συνεχώς όλο και περισσότερο.

Παράλληλα, το φαγητό υπήρξε αλλά και ακόμα υπάρχει ως σημάδι πλούτου. Όσο πιο πλούσιος ήταν κάποιος, τόσο πιο εύκολα μπορούσε και έκανε πολυτελέστατα και μεγάλα τραπέζια, καλώντας κόσμο και απολαμβάνοντας επάνω σε ένα τραπέζι πέρα από το φαγητό και τις απόψεις τους.

Αξίζει να αναφέρουμε πως, όταν οι νομάδες λαοί μετακινούνταν, μαζί τους μετέφεραν και τα τρόφιμα τους και κάπως έτσι διευρύνθηκε και η διάδοσή τους. Μου έκανε εντύπωση ότι, το γνωστό αράπικο φιστίκι, μεταφέρθηκε από το Περού στην Ευρώπη μέσα από τους ανθρώπους.

Ας σταματήσουμε λίγο το ταξίδι μας για να γευτούμε ένα γλυκό. Αλήθεια, ξέρετε πότε ανακαλύφθηκαν τα σιρόπια, τα σερμπέτια αλλά και το ζαχαροκάλαμο; Θα σας πω αμέσως!  Πολλά χρόνια πριν, τον 8ο αιώνα στη Βαγδάτη αλλά και στη Βραζιλία έχουν τις ρίζες τους οι γλυκαντικές αυτές ουσίες! Άρα κάθε φορά που θα τρώτε κάτι γλυκό, ελπίζω να θυμάστε από που προέρχεται!

Η θρησκεία από την άλλη, είναι ένα ακόμη κομμάτι άρρηκτα συνδεδεμένο με το φαγητό. Υπάρχουν θρησκείες που απαγορεύουν την κατανάλωση κάποιων ζώων και ανάλογα τις κουλτούρες και τις πεποιθήσεις του καθενός, δημιουργούνται διαφορετικές διατροφικές συνήθειες.

Επίσης, από λαό σε λαό ποικίλει ο τρόπος με τον οποίο τρώμε, αλλά και ο χρόνος με τον οποίο τρώμε. Άλλοι τρώνε απευθείας από την πιατέλα στο κέντρο του τραπεζιού με τα χέρια, με ξυλάκια, με το κουτάλι ή με το πιρούνι μας, άλλοι λαοί τρώνε μια συγκεκριμένη ώρα και κάποιοι αφιερώνουν πολύ χρόνο γύρω από το τραπέζι. Ο καθένας μας, έχει τη δική του φιλοσοφία για το φαγητό και υιοθετεί τρόπους που τον ευχαριστούν, όπως το πικ-νικ.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στις μέρες μας η μαγειρική έχει εξελιχθεί σε ένα επάγγελμα πάρα πολύ σημαντικό και πάρα πολύ δύσκολο και όλοι δίνουμε μεγαλύτερη βάση στα γεύματά μας. Επειδή όμως υπάρχει μια πληθώρα γεύσεων πολλές φορές τρώμε περισσότερο φαγητό από όσο έχουμε πραγματικά ανάγκη και κάποιοι δυστυχώς πετούν φαγητό ενώ σε άλλους λείπει.

Μήπως τελικά όλη αυτή η υπερκατανάλωση φαγητού οδηγεί στην παχυσαρκία;

Μήπως θα πρέπει να είμαστε πιο συνετοί και μετρημένοι με το φαγητό;

Μήπως να μαγειρεύουμε και να αγοράζουμε μόνο όσο φαγητό χρειαζόμαστε;

Όλες αυτές οι ερωτήσεις, θα απαντηθούν μέσα από το βιβλίο το οποίο θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε πολλά.

Στο τέλος του θα γίνει λόγος για το φαγητό και την αξία του στο μέλλον και θα απαντήσει σε εύλογες ερωτήσεις όπως οι παρακάτω:

Θα καταφέρει ο συνεχώς αυξανόμενος πληθυσμός να τραφεί χωρίς να καταστραφεί ο πλανήτης;

Ποιοι είναι εκείνοι που θα επιλέξουν να τραφούν με έντομα και αράχνες;

Μήπως τελικά πρέπει όλοι να υιοθετήσουμε αυτή την διατροφική ιδιότητα;

Ποιος παράγει την τροφή μας;

Τι μας επιφυλάσσει το μέλλον σχετικά με τη διατροφή;

Εγώ,  κλείνοντας θα πω ότι, το φαγητό, είναι υπόθεση όλων! 

Είναι ένα θέμα που όλους θα πρέπει να μας απασχολεί!

Και πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο! 

Η απόλαυση του φαγητού πάντα πρέπει να συνάδει με την υγεία μας, γι’ αυτό επιλέξτε υγιεινές τροφές και τροφές ευεργετικές για το σώμα σας αλλά και την ψυχή σας!

Μην πετάτε το φαγητό όταν κάποιοι δεν έχουν τα απαραίτητα για να ζήσουν!

Επιλέξτε να συναναστρέφεστε με τους ανθρώπους που αγαπάτε πάνω από ένα όμορφο τραπέζι και να είστε σίγουροι ότι οι καλύτερες αναμνήσεις πολλές φορές, περιέχουν μέσα τους γεύσεις που μας έχουν μείνει αξέχαστες! 


Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Το φαγητό είναι μια ζωτική ανάγκη, είναι αυτό που

δίνει ρυθμό στην ημέρα μας και μας χαρίζει ενέργεια. Είναι επίσης ευκαιρία για κοινωνικότητα και πηγή απόλαυσης. Κάθε άτομο προσεγγίζει το φαγητό ανάλογα με τα γούστα του, την κουλτούρα του, τις οικονομικές του δυνατότητες, την υγεία του... Στις μέρες μας όμως τα τρόφιμα που παράγουμε και πετάμε στα σκουπίδια βάζουν σε κίνδυνο τον πλανήτη μας. Πώς μπορούμε όλοι μαζί να τον σώσουμε;

Η ιστορία των πιο σημαντικών ανθρώπινων δραστηριοτήτων μας εντυπωσιάζει, μας μαθαίνει και μας κινεί το ενδιαφέρον για τον κόσμο που μας περιβάλλει. 

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Πολυπολιτισμική και πάντα περίεργη, η Galia Tapiero ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Παθιασμένη με τις εικαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία και την εκπαίδευση από τότε που θυμάται τον εαυτό της. 

Ταξιδεύοντας και ζώντας σε πολλές χώρες της έδειξαν τη σημασία της εμπειρίας της πολιτισμικής ετερότητας και τη βοήθησαν να καταλάβει ποιοι και τι μας περιβάλλουν. Μετά από χρόνια έρευνας και διδασκαλίας ανθρωπολογίας και μουσειολογίας, η Galia προχώρησε φυσικά προς τις εκδόσεις και ξεκίνησε τη δική της εταιρεία. Ως παράθυρο στον κόσμο, είναι πεπεισμένη ότι τα βιβλία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση των παιδιών σε πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης και σεβασμού προς τους άλλους. Η έκδοση βιβλίων είναι ο καλύτερος τρόπος για να ενδυναμώσει τα παιδιά και να καλέσει τους μικρούς αναγνώστες να διευρύνουν τους ορίζοντές τους.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.

 

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια