Βιβλιοκριτική: "Νέρων" του Conn Iggulden | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Νέρων
Συγγραφέας: Conn Iggulden
Μετάφραση: Χρήστος Καψάλης
Ημερομηνία έκδοσης: 04/2026
ISBN: 978-618-01-6421-3
Σελίδες: 480

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Ο «Νέρων» είναι το πρώτο βιβλίο της τριλογίας για τον διαβόητο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα του Conn Iggulden, ενός από τους πλέον επιτυχημένους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς ιστορικής μυθοπλασίας. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2026, από τις εκδόσεις «Ψυχογιός», σε μετάφραση Χρήστου Καψάλη και ήδη έχει προκαλέσει αίσθηση.

Η ιστορία του ξεκινάει λίγο πριν τη γέννησή του Αυτοκράτορα Νέρωνα και τελειώσει όταν ο ίδιος είναι ακόμα παιδί. Η εστίαση σε αυτό το βιβλίο, όπως θα διαπιστώσει και ο ίδιος ο αναγνώστης, γίνεται περισσότερο στη μητέρα του Νέρωνα, την Αγριππίνα, που είναι απόγονος του Αυτοκράτορα Αυγούστου, και στο πώς αυτή κατέφερε να διαμορφώσει τη ζωή της ίδιας αλλά και του παιδιού της τη δύσκολη και άγρια εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την εποχή της βίας δηλαδή, της φρίκης και της βαρβαρότητας.

Λίγο πριν γεννηθεί ο Νέρωνας (ο οποίος ήρθε στη ζωή λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Αυτοκράτορα Τιβέριου, τον οποίο διαδέχθηκε ως Πρίγκιπας ο θείος του Νέρωνα, ο Καλιγούλας, και στη συνέχεια ο θείος του, ο Κλαύδιος), τα φώτα πέφτουν στην Αγριππίνα. Και, πράγματι, θα μπορούσε να πει κανείς, και δικαιολογημένα φυσικά, ότι το βιβλίο αυτό παρουσιάζει περισσότερο τη δική της ιστορία από την ιστορία οποιουδήποτε άλλου.  Θα διαβάσει λοιπόν ο αναγνώστης αρχικά για τον πρώτο της γάμο και για την κακοποίησή της από τον μεθύστακα άντρα της, έναν πρώην αρματοδρόμο. Έπειτα, θα διαβάσει για τη γέννηση του παιδιού της Νέρωνα, που τον γνωρίζουμε στο βιβλίο με το όνομα που του δόθηκε αρχικά, Λούκιος δηλαδή, και για όλες τις μηχανορραφίες της, παρά την ελάχιστη ελευθερία που είχε ως γυναίκα σε μία άκρως πατριαρχική κοινωνία, προκειμένου πρώτα να προστατεύσει τον γιο της από τους διάφορους κινδύνους κι έπειτα να χτίσει για λογαριασμό του μια ισχυρή προσωπικότητα, ικανής να ορίσει ένα λαμπρό μέλλον στην Αυτοκρατορία για τον εαυτό του και για εκείνη. Η φιλοδοξία της θα φανεί ξεκάθαρα ότι είναι τεράστια και για τον λόγο αυτό ανεξέλεγκτη, η κύρια αιτία όλων των δεινών που ακολουθούν, όταν διαισθάνεται εις βάρος της και εις βάρος του παιδιού της τον κίνδυνο της απειλής.

Το βιβλίο είναι ξεκάθαρα ένα βιβλίο ιστορικής μυθοπλασίας, με πολλή βία και πολλές πισώπλατες επιθέσεις, αλλά και με πολλή αναφορά στα ιστορικά γεγονότα. Ο συγγραφέας στήνει προσεκτικά και πολύ επιμελημένα το πολιτικό σκηνικό στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία του, για να μην εκτεθεί και για να μη βρεθεί αντιμέτωπος με ανακρίβειες που ενδεχομένως υποβαθμίσουν την ποιότητα του έργου του. Παράλληλα, σκιαγραφεί λεπτομερέστατα και τους αμέτρητους χαρακτήρες που ξεχωρίζουν στο βιβλίο (άλλους τους γνωρίζουμε ήδη από την ιστορία και άλλους όχι) και δίνει έμφαση στις ανατροπές που φέρνουν οι μεταξύ τους κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αλλά και οι μηχανορραφίες τους, που κυριολεκτικά κόβουν την ανάσα. Κυρίως εστιάζει σ’ αυτές του Κλαύδιου, του Τιβέριου, του Γάιου, της Αγριππίνας, του Καλιγούλα και της Μεσσαλίνας, προκαλώντας αναπόφευκτα έξαψη συναισθημάτων στον αναγνώστη, αγωνία, ρίγος και περιέργεια μαζί.

Εν ολίγοις, θα λέγαμε ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικό, καλοδουλεμένο και καθηλωτικό βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί, παρά το απότομο τέλος του. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι ακολουθούν άλλα δύο βιβλία της τριλογίας αυτής. Στο τέλος της ιστορίας ακολουθούν και το ιστορικό σημείωμα του συγγραφέα που, αν μη τι άλλο, είναι αρκετά διαφωτιστικό και χρήσιμο για τον αναγνώστη που επιχειρεί να κατανοήσει την αυτοκρατορική κουλτούρα της Αρχαίας Ρώμης, δύο χιλιάδες χρόνια πριν, αλλά και όλα όσα διαβάζει γι’ αυτήν, κυρίως όσα σχετίζονται με τα αναρίθμητα ονόματα που περιστοιχίζουν την ήδη πολύπλοκη σε γεγονότα υπόθεση του έργου.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ