Θανάσης Καλλονιάτης: "Η ποίηση για μένα είναι μεταξύ άλλων «στιγμές»"

 


Με αφορμή την κυκλοφορία της πρώτης του ποιητικής συλλογής, η οποία φέρει τον τίτλο "Πρώτα βήματα" από τις εκδόσεις "άλφα πι", φιλοξενούμε σήμερα στις Τέχνες τον ποιητή Θανάση Καλλονιάτη σε μία εκ βαθέων συζήτηση με θέμα την ποίηση. Εμείς τον καλωσορίζουμε θερμά, αφήνοντας τον να μας συστηθεί και να μας ξεναγήσει στον δικό του ποιητικό κόσμο.

Ας δούμε, λοιπόν, τι έχει να μας πει..

Συνέντευξη στη Βάσω Κανιώτη


Ποιο ήταν το έναυσμα που έκανε την πένα σας να θέλει να ασχοληθεί με τη τέχνη της ποίησης;

Για όλα υπάρχει μα αρχή. Για μένα αυτή σηματοδοτείται τον περασμένο Μάρτιο, όπου κάτω από τις δύσκολες για όλους υγειονομικές συνθήκες, τη «στέρηση» απλών καθημερινών συνηθειών, σε μια στιγμή συναισθηματικής φόρτισης, «ανακάλυψα» ότι μπορώ να αποτυπώσω με το μολύβι μου πάνω σε χαρτί, συναισθήματα, εικόνες, πρόσωπα …

Τι θυμόσαστε από τα πρώτα συγγραφικά σας εγχειρήματα; Πώς ξεκίνησαν τα πρώτα σας βήματα στον κόσμο της ποίησης;

Τους πρώτους μου στίχους, τους εμπνεύστηκα όταν κάνοντας την συνηθισμένη μου βόλτα – εν μέσω καραντίνας - στην παραλιακή οδό που οδηγεί στον αεροδρόμιο της Μυτιλήνης, είδα το πλοίο να φεύγει για τη Χίο. Οι συγκυρίες ήταν τέτοιες που ένιωσα μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Από αυτή την στιγμή κι έπειτα, εικόνες, συναισθήματα, πρόσωπα, λόγια γίνονταν στίχοι.

Εν τέλει, τι είναι για εσάς ποίηση;

Ποίηση για μένα είναι η έκφραση των συναισθημάτων, ο έρωτας, η αγάπη, οι στιγμές, η διάθεση για απολογία, η προσμονή, η ομορφιά, οι καθημερινές εικόνες.

Τι είναι αυτό που μπορεί να σας εμπνεύσει συνήθως, να ερεθίσει το βλέμμα σας, να κεντρίσει την προσοχή σας και να θελήσετε να το αποτυπώσετε στο χαρτί;

Τα πάντα. Ένα πλοίο που φεύγει, τα παιδιά μου όταν αγναντεύουν τη θάλασσα, ένας πίνακας ζωγραφικής, μια φωτογραφία, το παρελθόν, η ομορφιά. Για μένα όλα αυτά είναι εικόνες, εικόνες που απλά τις μεταφέρω σε λευκό χαρτί.

H πρώτη σας ποιητική συλλογή «ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ» από τις εκδόσεις "άλφα πι" κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο 2021. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το έργο σας;

Πρόκειται για  μια συλλογή ποιημάτων χωρισμένη σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος με τίτλο «Μνήμες Ελλάδας» περιέχει αναγνώσματα εμπνευσμένα από τόπους που έζησα, γεγονότα του παρελθόντος της χώρας μας και γεγονότα που βίωσα δια ζώσης στο παρόν ή στο παρελθόν . Το δεύτερο μέρος με τίτλο «Στιγμές μου» περιέχει αναγνώσματα εμπνευσμένα από την ίδια μου τη ζωή, απ΄ τους ανθρώπους που έζησα μαζί τους, από γεγονότα που με «φόρτισαν» συναισθηματικά και συνάμα με προβλημάτισαν. Συνοψίζοντας, πρόκειται για μια συλλογή ποιημάτων εμπνευσμένα από την καθημερινή μας ζωή, αλλά και από τα ποικίλα καθημερινά συναισθήματα που ενδεχομένως όλοι έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στη ζωή μας.

Την θεωρώ ως μια πρώτη γνωριμία με το αναγνωστικό κοινό και αυτό που ελπίζω – και αυτό σας το λέω από καρδιάς – ελπίζω όσοι επιλέξουν να την διαβάσουν να βρουν κάτι από τον εαυτό τους μέσα στα ποιήματα μου.

Τα ποιήματα που περιέχονται στην συλλογή αυτή είναι εμπνευσμένα από συγκεκριμένα πράγματα της καθημερινότητάς σας ή από κάτι άλλο;

Όπως και πριν σας ανέφερα , η ποίηση για μένα είναι μεταξύ άλλων «στιγμές». Κι όπως προανέφερα, τα ποιήματά μου τα έχω εμπνευστεί από τόπους που έζησα, γεγονότα του παρελθόντος της χώρας μας , γεγονότα που βίωσα δια ζώσης στο παρόν ή στο παρελθόν, απ΄ τους ανθρώπους που έζησα μαζί τους, από γεγονότα που με «φόρτισαν» συναισθηματικά και συνάμα με προβλημάτισαν. Γι’ αυτούς τους λόγους ο αναγνώστης πιθανόν να διακρίνει σε κάποια από τα ποιήματα διάθεση απολογητική, την ανάγκη να εκφράσω ευγνωμοσύνη, ακόμα σε κάποια ότι διηγούμαι κάποιου άλλου την ιστορία.

Γιατί επιλέξατε τα «ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ» ως τίτλο του βιβλίου σας;

Γιατί ακριβώς αυτό είναι. Τα πρώτα μου βήματα στο κόσμο της λογοτεχνίας. Ένα κόσμο που μέχρι τώρα τον γνώριζα μόνο μέσα από τις αναγνώσεις βιβλίων κάθε είδους. «Πρώτα βήματα» συναντάμε συνέχεια στην ζωή μας, και μαζί με αυτά ανθρώπους που μας βοηθούν. Έτσι και εγώ σε αυτό το καινούργιο δρόμο συνάντησα ανθρώπους της ποίησης και της μουσικής που με την καλοπροαίρετη κριτική και την ενθάρρυνσή τους μου έδιναν το κουράγιο να συνεχίσω. Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψεις να ευχαριστήσω, την ποιήτρια Στέλλα Πετρίδου, τους Λέσβιους τραγουδοποιούς Μάκη Ψαρραδέλλη & Πάνο Γαληνό, το λογοτέχνη Γεώργη Διλμπόη για τα σκίτσα του από την συλλογή του «Ανεβαίνω την κάθοδο» και, φυσικά, την οικογένειά μου.

Το εξώφυλλο του βιβλίου σας περιέχει μια παιδική ζωγραφιά. Μιλήστε μας γι’ αυτήν.

Ναι, είναι μια συγκινητική στιγμή για μένα. Αφού βρισκόμασταν στις τεχνικές διαδικασίες εκτύπωσης της δουλειάς μου, ο εκδότης μου ζήτησε να του στείλω μια εικόνα για το εξώφυλλο του βιβλίου, κάτι που αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο για λόγους ευνόητους. Ένα απόγευμα, λοιπόν, ενώ προσπαθούσαμε μαζί με την σύζυγο μου να βρούμε κάτι το οποίο θα αντιστοιχούσε όσο γινόταν καλύτερα με τον τίτλο της ποιητικής μου συλλογής, μας πλησιάζει ο μεγάλος μας γιος Ταξιάρχης και μου λέει «εγώ πάντως έτσι σε φαντάζομαι» δίνοντας μου την ζωγραφιά που τελικά επέλεξα για εξώφυλλο. Αξίζει να σου πω ότι έως εκείνη την στιγμή δεν τον είχαμε «εμπλέξει» καθόλου για να μην τον αποσπάσουμε από τις σχολικές του υποχρεώσεις.

Η επιλογή του εκδοτικού σας οίκου έχει να κάνει με την αγάπη σας για τη Χίο;

Η Χίος για μένα είναι η δεύτερη πατρίδα μου. Εκεί γεννήθηκα, εκεί γεννηθήκαν τα παιδιά μου, η σύζυγος μου έχει καταγωγή από τη Χίο, τη μισή μου ζωή την έχω ζήσει εκεί. Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, κατοικώ στην πατρίδα μου την Μυτιλήνη, αλλά αυτή η πρώτη μου λογοτεχνική δουλειά ήθελα να έχει και το στίγμα της Χίου, αφού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι μου.

Άλλωστε, κάποια από τα ποιήματά μου αναφέρονται στο όμορφο νησί της Χίου.

Πέραν της τωρινής, δύσκολης κατάστασης, πιστεύετε ότι οι άνθρωποι στις μέρες μας διαβάζουν βιβλία; Κάνουν την λογοτεχνία μέρος της καθημερινότητάς τους;

Ζούμε στην εποχή των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, κάτι που από μόνο συμβάλει στο να μη διαβάζονται πολλά βιβλία. Δεν δαιμονοποιώ φυσικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά την πιθανόν λάθος χρήση τους από εμάς. Εγώ ανήκω σε διαδικτυακές λογοτεχνικές ομάδες, στις οποίες ανταλλάσσουμε απόψεις, προτείνουμε βιβλία και παροτρύνω τους διαδικτυακούς φίλους μου να συμμετάσχουν σε αυτές. Είναι ένας τρόπος προσέγγισης, αλλά και παρότρυνσης το να κάνουμε τα βιβλία «φίλους μας».

Τι είναι αυτό που θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που αποφάσιζε να βάλει την συγγραφή στην ζωή του; Θεωρείτε ότι υπάρχουν μυστικά ή συνταγές επιτυχίας;

Αυτό που θα έδινα ως συμβουλή είναι να τολμήσουν, να μην αφήσουν αυτό που νιώθουν μέσα τους, αλλά να το μοιραστούν. Προφανώς, στο «πίσω μέρος» του μυαλού των περισσοτέρων υπάρχει η επιτυχία, η αναγνώριση. Εγώ θα έλεγα ότι δεν πρέπει αυτά να είναι ο αυτοσκοπός.

Δεδομένου των συνθηκών πώς σκέφτεστε να προωθήσετε το βιβλίο σας; Σχεδιάζετε ίσως κάποια διαδικτυακή του παρουσίαση;

Πράγματι, οι υγειονομικές συνθήκες είναι τέτοιες που η προώθηση ενός βιβλίου είναι δύσκολη. Υπάρχουν κάποιες σκέψεις που όμως βρίσκονται σε αρχικό στάδιο. Προς το παρόν έχουν γίνει παρουσιάσεις του βιβλίου σε λογοτεχνικές και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, αλλά αυτό που επιθυμώ είναι μια δια ζώσης παρουσίαση.

Πώς θα θέλατε να σας βρει το μέλλον; Σας αρκούν όσα έχετε ή πασχίζετε για κάτι παραπάνω;

Αυτό που θέλω είναι υγεία για μένα, τους οικείους μου, όλους τους ανθρώπους, και λογοτεχνικά να μπορέσω να πραγματοποιήσω όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου.

Τι να περιμένουμε να δούμε από εσάς στο προσεχές διάστημα; Σταματάτε ποτέ να δημιουργείτε;

Όσο και αν ακουστεί παράξενο, ήδη σχεδόν έχω τελειώσει μια δεύτερη ποιητική συλλογή, και είμαι στα πρώτα κεφάλαια μιας ιστορίας «επιστημονικής πραγματικότητας». Έτσι τη χαρακτήρισα αυθόρμητα σε μια συζήτηση με τον εκδότη μου Γιάννη Παληό, που δράττομαι  της ευκαιρίας να ευχαριστήσω και αυτόν για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε.

Από πού μπορεί κάποιος να προμηθευτεί το βιβλίο σας;

Διαδικτυακά από το ηλεκτρονικό κατάστημα των Εκδόσεων ΑΛΦΑ ΠΙ, αλλά και από άλλα διαδικτυακά καταστήματα πώλησης βιβλίων, στη Λέσβο από τα βιβλιοπωλεία της κας Κλειώ Χατζηδανιήλ και το BOOK and ART, και στη Χίο από τα συνεργαζόμενα με τον εκδοτικό οίκο βιβλιοπωλεία.

Σας ευχαριστούμε θερμά γι' αυτή μας την συζήτηση και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία σε όλα σας τα βήματα!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Γεννημένος στη Χίο στις 25-12-1972 από Λέσβιους γονείς - οι οποίοι είχαν μετακομίσει λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων - μοίρασα τη ζωή μου στα δύο πανέμορφα νησιά του Βορειανατολικού Αιγαίου τη Λέσβο και τη Χίο. Έχω μια μεγαλύτερη αδερφή η οποία έχει αποφοιτήσει από την Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης. Τα πρώτα βιβλία που διάβασα προερχόταν από την προσωπική της συλλογή.

Το 1990 τελείωσα το Γενικό Λύκειο στη Λέσβο – όπου και διαμέναμε μετά την συνταξιοδότηση του πατέρα μου - και από επιλογή, παρόλη την διακριτική πίεση των γονέων μου, δεν επέλεξα την κλασική παιδεία όπως αυτή είχε διαμορφωθεί τα τέλη της δεκαετίας του 1980 αρχές δεκαετίας του 1990. Υπηρέτησα στον Ελληνικό Στρατό και το 1995 κατατάχτηκα στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Η πρώτη μου τοποθέτηση από επιλογή ήταν στο νησί της Χίου. Εκεί γνώρισα τη σύζυγό μου Μαρία και αποκτήσαμε δύο παιδιά τον Ταξιάρχη και το Γιάννη.

Τα τελευταία οκτώ έτη περίπου εργάζομαι και κατοικώ στην Μυτιλήνη στην περιοχή του Ακλειδιού όπου βρίσκονται μερικά από τα παλιά αρχοντικά της πόλης.

Το 2020 άρχισα να γράφω. Τους πρώτους μου στίχους, τους εμπνεύστηκα όταν κάνοντας την συνηθισμένη μου βόλτα – εν μέσω καραντίνας - στην παραλιακή οδό που οδηγεί στον αεροδρόμιο της Μυτιλήνης είδα το πλοίο να φεύγει για τη Χίο. Από αυτή την στιγμή και έπειτα, εικόνες, συναισθήματα, πρόσωπα, λόγια γίνονταν στίχοι.

Θανάσης Καλλονιάτης