Άννα Σπανογιώργου: Αέναη Μάχη - Σημείο Μηδέν | Ποιο είναι το πολυαναμενόμενο τέλος της τριλογίας φαντασίας;

Αέναη Μάχη - Σημείο Μηδέν

Σκοτεινοί Υπερασπιστές και Κουβαλητές του Φωτός θα κληθούν να πολεμήσουν στη Μεγάλη Μάχη. Ποιος θα κυριαρχήσει;



«Όταν οι ισορροπίες έχουν χαθεί
και οι ρόλοι είναι πλέον δυσδιάκριτοι,
πώς μπορεί κανείς να κρίνει τι είναι σωστό και τι λάθος;»

Στη Μεγάλη Πόλη, η Μαρίνα λαμβάνει μια επιστολή που την πληροφορεί για τον θάνατο της γιαγιάς της. Στη Δρύπη, η Αλκμήνη μαθαίνει πως όσο και να προσπαθείς να κρυφτείς, το πεπρωμένο σε βρίσκει πάντα. Στους Κήπους της Γαλήνης, ο Πάρης συνειδητοποιεί ότι οι επιλογές μας κοστίζουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε. Την ίδια στιγμή, ο Αδάμ εξουσιάζει το μέρος και υφαίνει την εκδίκησή του οργανώνοντας νέες συμμαχίες. Στις Κατακόμβες, ο Σεθ και ο Άρης, με τη βοήθεια της Κάτιας, καταλαβαίνουν ότι όσο τα περιθώρια στενεύουν και οι πιθανές λύσεις μειώνονται, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.

Σκοτεινοί Υπερασπιστές και Κουβαλητές του Φωτός θα κληθούν να πολεμήσουν στη Μεγάλη Μάχη. Ποιος θα κυριαρχήσει; Μπορεί να τελειώσει κάτι που υφίσταται αέναα στον χώρο και τον χρόνο; Ποιο είναι το σημείο μηδέν της αέναης μάχης που εξελίσσεται γύρω μας;


ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πώς θα μπορούσε να τελειώσει μια Αέναη Μάχη; Η σκέψη αυτή τριβέλιζε στο μυαλό μου ήδη από τις πρώτες σελίδες της Πτώσης, εκεί όπου η Κάτια πήγαινε στο σπίτι του Άρη προσπαθώντας και η ίδια να καταλάβει τι πραγματικά φύλαγε με το κόκκινο βιβλίο της. Στη συνέχεια ήρθε η Άνοδος και έμαθα τα όσα διακυβεύονταν από τη μάχη μεταξύ των Κουβαλητών του Φωτός και των Σκοτεινών Υπερασπιστών. Και έκρινα ότι, όχι, αυτή η ιστορία δεν θα μπορούσε να έχει κανένα λογικό τέλος. Αλλά όταν διάβασα και το Σημείο Μηδέν διαπίστωσα ότι το μόνο που είναι αέναο είναι η φαντασία της Άννας Σπανογιώργου. Διότι η τριλογία αυτή έχει τελικά ένα από τα πιο όμορφα, ευφυή και ανατρεπτικά φινάλε που έχω διαβάσει ποτέ.

Γιώργος Δάμτσιος, συγγραφέας/μουσικός



Μια μάχη αέναη εξελίσσεται γύρω μας, καθώς τρέχουμε να προλάβουμε την καθημερινότητα. Το πεπρωμένο μας, γραμμένο στο γενετικό μας κώδικα, μας κληροδοτεί με χαρίσματα και δυνάμεις που ανακαλύπτουμε την κατάλληλη στιγμή, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας πιο δυνατοί και να φτάσουμε στο επιθυμητό επίπεδο.


Η Κάτια, μετρώντας τις πληγές της, προσπαθεί να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της και να πορευτεί στο δύσβατο μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά της, με προορισμό την αναζήτηση των αγαπημένων της προσώπων. Κάθε βήμα μοιάζει αβέβαιο και ικανό να την οδηγήσει στον πάτο του γκρεμού των αμφιβολιών.