Βιβλιοκριτική για το δοκίμιο "Γεωργίου Δροσίνη "Φωτερά σκοτάδια", λαμπρά συνθέματα στη ζοφερή ατμόσφαιρα" του Αναστάσιου Αγγ. Στέφου | Γράφει η Ευφροσύνη Λούζη

 


Συγγραφέας: Αναστάσιος Αγγ. Στέφος
Έτος έκδοσης: 2022
Σελ.: 86
Εκδόσεις: 
Σύλλογος Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη



«Στα ζοφερά Σκοτάδια, άναψε κι Εσύ ένα Κερί

Μπορείς,

Να φύγει η ετούτη η μάταιη δόξα.

Πραγματική αλήθεια γύρευε σ’ έναν κόσμο κίβδηλο

Και φαντεζί πολύ.

Είναι στ’ αλήθεια ότι αξίζει πιο πολύ ν’ ανάβεις δάδα

Στο Σκοτάδι.

Πυγολαμπίδα στο χέρι ενός μικρού παιδιού!

Εσύ να Δίνεις Άστρο λαμπερό, μες στο ζοφερό Σκοτάδι.

Και τότε όλα τα Σκοτάδια θα μοιάζουν Φωτερά!»

-Ευφροσύνη Λούζη-

 

Ο Αναστάσιος Στέφος, από τους καλύτερους Δροσινολόγους εφόσον τα τελευταία χρόνια εργάζεται πυρετωδώς πάνω στο έργο του Γεωργίου Δροσίνη, σπουδαίου ποιητή της γενιάς του 1880 και φίλου του Κωστή Παλαμά που θεωρείται ηγέτης όλης της πνευματικής Ελλάδας συγχρόνως.

Επιπλέον, ο συγγραφέας  κ. Αναστάσιος Στέφος, Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων Π.Ε.Φ. καθώς και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου « Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη» με περισσή επιμέλεια μελέτησε τον στίχο, το μέτρο, το ρυθμό όλων των ποιημάτων της Συλλογής. Εκπόνησε μια συστηματική μελέτη διαφωτίζοντας τους αναγνώστες για τις ιστορίες που προβάλλονται μέσα από τους στίχους του ποιητή. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Αναστάσιος Στέφος έχει συγγράψει 10 βιβλία που αφορούν τη ζωή και το έργο του Γ. Δροσίνη. Τα βιβλία αυτά έχουν εκδοθεί από τον Σύλλογο « Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη». Στο Μουσείο Γ. Δροσίνη υπάρχουν και οι τρείς εκδόσεις του βιβλίου « Φωτερά Σκοτάδια »σε καλή κατάσταση. Δύο μάλιστα φέρουν και αφιερώσεις από τον ίδιο τον ποιητή.

Η ποιητική συλλογή του Γ. Δροσίνη με το συμβολικό τίτλο Φωτερά Σκοτάδια κυκλοφόρησε το 1915 και περιλαμβάνει ποιήματα γραμμένα στο χρονικό διάστημα 1903 ως 1914. Στη συλλογή εμπεριέχονται 136 συνθέματα , σύντομα, επιγραμματικά με αυστηρό λυρικό νόημα και φιλοσοφικό στοχασμό , έναν κόσμο που ακτινοβολεί γεμάτος έκσταση και ομορφιά, στοιχεία που συνέβαλαν και στη βράβευση της συλλογής με το Εθνικόν Αριστείον των Γραμμάτων και των Τεχνών.

 

-Φωτερά Σκοτάδια-

Ο τίτλος της συλλογής «Φωτερά Σκοτάδια» υποδηλώνει εμφανώς το Φως που κρύβεται στο βάθος του σκότους, ερευνώντας για την αλήθεια των πραγμάτων. Ο ποιητής διακρίνει ήδη την πραγματική αξία της ζωής και μένει έκθαμβος από τη μάταιη δόξα. Επιπλέον, ο πλακιώτης ποιητής θεωρεί ότι με την τέχνη νικάς ακόμη και τον θάνατο και παραμένεις υψηλά φωτεινός και φέγγεις ανάλογα με τις δυνάμεις σου.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε το αριστουργηματικό πεντάστροφο σύνθεμα « Τι λοιπόν;» όπου εισχωρεί η θλίψη. Όπου τίθεται το πρόβλημα αν ξέρει κανείς εάν αυτό που ονομάζουμε θάνατο είναι ζωή και η ζωή θάνατος. Το ποίημα φέρνει στην επιφάνεια ένα διαχρονικό ζήτημα που απασχόλησε την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Η παρούσα ζωή έχει νόημα μόνο σαν προπαρασκευή και στάδιο πνευματικού αγώνα για την αιώνια και μακάρια ζωή.

« Βλέπ  η ψυχή πέρα, κατά το πέλαγος,

Και κάτι ανέλπιστο προσμένει 

 

-    Φωτερά Σκοτάδια- 

Επίσης, για ένα κομμάτι απ’ τον αερόλιθο με τα παράξενα σημάδια του , όπου η θεαματική πτώση ενός θραύσματος μετεωρίτη στη γη παρακινεί τον ποιητή να αναλογιστεί τη μηδαμινότητα του ανθρώπου έναντι των μυστηρίων του σύμπαντος και των μυστικών του ουρανού.

 

« Από τότε που κουράστηκα γυρεύοντας

Έμαθα να βρίσκω δίχως να γυρεύω.

Από τότε που με πόδισένας άνεμος,

Μόλους τους ανέμους ταξιδεύω

 

«Σε κάμπους χαμηλούς μη στέκεσαι,

Μην ανεβαίνεις στα μεγάλα τα ύψη.

Βλέπει κανείς τον κόσμο ομορφότερο.

Χωρίς να στρέψη απάνω ούτε να σκύψη»

 

Ο Δροσίνης δείχνει βαθύτερη συγκίνηση για ό,τι αληθινό και ωραίο αγάπησε σ’ έναν κόσμο ιδανικό, του ονείρου και της φαντασίας που ακτινοβολεί γεμάτος έκσταση και ομορφιά. Αυτή η συλλογή υποδηλώνει το Φως που κρύβεται στο βάθος του σκοταδιού, ερευνώντας για την αλήθεια των πραγμάτων!

Τέλος, ο πλακιώτης συγγραφέας βρίσκεται σε ώριμη ηλικία να διακρίνει την πραγματική αξία στη ζωή και να μη θαμπώνεται από τη μάταιη δόξα. Μια σεμνότητα και ταπεινότητα που τον διέκριναν σε όλη την πνευματική δημιουργία που σφραγίζεται από τα διαχρονικά του διδάγματα διατηρώντας αμείωτη τη μνήμη του ποιητή.