Βιβλιοκριτική: "Μάθε με να χορεύω" του Λουί ντε Σωσσύρ | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Μάθε με να χορεύω

Ζωντανές αναμνήσεις

Συγγραφέας: Λουί ντε Σωσσύρ 

Ημερομηνία έκδοσης: 10/2025

ISBN: 978-960-05-1981-5
Μετάφραση: Σπύρος Καρέλας
Σελίδες: 180
Εκδόσεις: Εστία

Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Ο συγγραφέας Λουί ντε Σωσσύρ ξεδιπλώνει με εκπληκτική γλώσσα έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από την παλιά Γενεύη, όπου κάποτε συναντήθηκαν μια νεαρή εξόριστη Ρωσίδα πριγκίπισσα και ένας τοπικός αριστοκράτης μετά τον πόλεμο στη Γαλλία.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε το 2015, μέσα στην παράξενη έξαψη που μας κατακλύζει όταν χάνουμε τους γονείς μας και πρέπει να αναλάβουμε το πηδάλιο ενός πλοίου που κλυδωνίζεται. Η Ελλάδα, και ιδίως η Νάξος, φώτισαν τη νύχτα του πένθους. Από τότε συνέβησαν πολλά, που αποδείχτηκαν καθοριστικά στη χάραξη της καινούργιας πορείας στη ζωή.

Μέσα από γοητευτικά πορτρέτα γεμάτα μουσική, δράματα και χαρές, το βιβλίο αναπτύσσει μια προσωπική τοιχογραφία, όπου το βλέμμα προς την παιδική ηλικία και τις ρίζες διαμορφώνει την κληρονομιά του αύριο. «Καθένας γυρεύει την Ανατολή του» γράφει ο Λουί ντε Σωσσύρ, η δική του ξεκίνησε σε ένα είδος ορθόδοξης -και με στοιχεία Γενεύης-Ρωσίας, προτού έρθει στο προσκήνιο η Ελλάδα, ανοίγοντας με ένταση αυτή την ασυνήθιστη αφήγηση στο παρόν.

«Κάποιες φορές λοιπόν με πιάνω να θέλω περισσότερο από καθετί περισσότερη ποίηση, περισσότερη μουσική, βιβλία, ταινίες δυνατές και αργές.  Περισσότερα τοπία, περισσότερους πίνακες, περισσότερο ουρανό, περισσότερη μέρα,  περισσότερη νύχτα, περισσότερους ανθρώπους, φίλους, αγάπη, σιωπή. Και περισσότερα αστέρια, περισσότερη ειρήνη, περισσότερο απ΄ αυτό το ωραίο βραδινό αεράκι στην εξοχή. Πιο γρήγορα, πιο μεγάλα, πιο τρυφερά, πιο μακριά, πιο απλά επίσης.

Υπάρχει μία χώρα που τα προσφέρει όλα αυτά. Είναι κάπου στην Ανατολή και είμαστε πολλοί που την ψάχνουμε ή που βρίσκουμε το κομμάτι της όπου θα κατοικήσουμε. Η δικιά μου Ανατολή είναι η Ελλάδα, μια χώρα με μεγάλα χέρια να βουτάνε στη θάλασσα, λιγομίλητη το μεσημέρι και πολυλογού το βράδυ. Είναι μια χώρα ανθρώπινων αδελφών.

Όλο αυτό ξεκίνησε μάλλον πριν από μένα, κάπου στη Ρωσία, κάπου στη Γαλλία, κάπου στη Γενεύη, και θα πρέπει αναμφίβολα να κουβαλάω τη δίψα κάποιου για να την πάω πιο μακριά αλλιώς γιατί;»

Και μέσα στη βαθιά νύχτα, οι ταβέρνες της Πλάκας είναι κι αυτές νησίδες χαρούμενες που σου γεννάνε την επιθυμία να τραγουδήσεις, και όλα αναδίδουν γιασεμί και νεράντζι. Όλη η Ελλάδα συμπυκνώνεται σε εκείνη τη φράση, με την οποία κλείνει ο Αλέξης Ζορμπάς μετά τη μεγάλη καταστροφή που του γκρέμισε κάθε ελπίδα να ξαναθέσει σε λειτουργία το ορυχείο του λιγνίτη: «Teach me to dance!», μάθε με να χορεύω!

Μάθε με να χορεύω.

Ας ζήσουμε, κι ας μας μάθουν να χορεύουμε!

Ο Λουί ντε Σωσσύρ (Louis de Saussure) είναι καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νεσατέλ (Ελβετία), αλλά και ποιητής, με πολλές δημοσιεύσεις. Η ακαδημαϊκή του πορεία τον οδήγησε σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, το University College London, η École des hautes études en sciences sociales στο Παρίσι, καθώς και τα Πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ, του Λουγκάνο και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην έκφραση του χρόνου, στο συναίσθημα εντός της γλώσσας, στην πειθώ του λόγου, στις προϋποθέσεις και τις γνωσιακές πτυχές της αλληλεπίδρασης και της κατανόησης.