Είδαμε την παράσταση «Μαζί», του Fabio Marra στο Altera Pars

 


Παρακολουθήσαμε το έργο “Μαζί” του Fabio Marra στο  Altera Pars 

Παρακολουθήσαμε την παράσταση “Μαζί” στο θέατρο Altera Pars, ένα έργο του Fabio Marra σε μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία του Πέτρου Νάκου. Πρόκειται για ένα έργο που ακουμπά φλέγοντα θέματα για τη σύγχρονη κοινωνία, που όμως μας ταλανίζουν.

Μια παράσταση κοινωνικού ενδιαφέροντος με στοιχεία κωμικά που ασχολείται με τη διαφορετικότητα, την κοινωνική και οικογενειακή αποδοχή, τη συμπερίληψη και τη μητρική αγάπη. 

Οι ερμηνευτές της παράστασης έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για να μεταγγίσουν αισθήματα τρυφερότητας, αλληλεγγύης και ευαισθησίας. Η Μίνα Χειμώνα στον ρόλο της μητέρας ερμήνευσε τον διττό ρόλο με προσοχή. Ήταν η δυνατή γυναίκα που χρειάστηκε να στηρίξει τα δυο παιδιά της: τον Μικέλε, έναν γιο με νοητική υστέρηση και την κόρη της, τη Σάντρα. Ο ρόλος της μητέρας που πρέπει να προστατεύει το παιδί, το πιο αδύναμο, την έκανε να φαίνεται σκληρή, να γίνει η ίδια βράχος για να το στηρίξει, ακόμα κι αν υπήρχαν φορές που η κόρη χρειάστηκε να μπει σε δεύτερη μοίρα από την άλλη η Ιζαμπέλα, η μητέρα, είναι μια γυναίκα με ευαισθησίες, τρυφερότητα, αγάπη για τα παιδιά της. Δεν μπορεί να δεχτεί να μπει ο Μικέλε σε ίδρυμα και γι’ αυτό έρχεται σε αντιπαράθεση με τη Σάντρα. Η ερμηνεία της πείθει το κοινό με λόγο στιβαρό, η έκφραση και η κίνησή της δείχνουν έναν άνθρωπο με πόνο που όμως ξέρει να αντέχει στις κακοτοπιές της ζωής. Ο Μικέλε από την άλλη, που τον ερμηνεύει εξαιρετικά ο Ηλίας Τσουμπέλης, είναι ένας αγαπητός νέος,  έχει ευγενή αισθήματα που έχει νοητική υστέρηση. Ο αγαπητός ηθοποιός μέσα από την έκφραση και την κίνησή του καταφέρνει να αποδώσει εξαιρετικά και να καθηλώσει με την ερμηνεία του το κοινό. Το κοινό αγαπά και ενστερνίζεται την οπτική του Μικέλε που από τη μια είναι αυτό το πρόσωπο μέσα στην οικογένεια που χρειάζεται παραπάνω φροντίδα αλλά από την άλλη νιώθει εγκλωβισμένος από την υπερπροστασία της μητέρας του. Η αδερφή του, η Σάντρα, την οποία ερμηνεύει η Αγγελική Κοντού, είναι εκείνο το παιδί της οικογένειας που τυγχάνει λιγότερης φροντίδας, μιας και συνηθίζουμε να πιστεύουμε πως αυτός που είναι δυνατός, είναι κι αυτός που έχει λιγότερες ανάγκες. Νιώθει παραγκωνισμένη από τη μητέρα της η οποία δείχνει όλη τη φροντίδα και την προσοχή στον αδερφό της. Από τη μια ντρέπεται να τον παρουσιάσει στην οικογένεια του μέλλοντα συζύγου της, κι αυτός είναι ο λόγος που μετά από δέκα χρόνια απουσίας γυρνά να δει τη μητέρα και τον αδερφό της, κι από την άλλη νιώθει ενοχές γιατί κατά βάθος αγαπά και νοιάζεται γι’ αυτόν. Η Αγγελική Κοντού εξισορροπεί την ηρωίδα της ανάμεσα στον δυναμισμό και την ευαισθησία, στα παιδικά βιώματα και στην ενήλικη ζωή, ανάμεσα στην κοινωνία και στην οικογένεια. Η Σάντρα είναι αυτός ο ρόλος που φέρνει την ανατροπή η παρουσία της στην οικογένεια, ταράζει τις ισορροπίες και φέρνει στην επιφάνεια όσα η μητέρα της, η Ιζαμπέλα, προσπαθεί να καλύψει σπρώχνοντάς τα κάτω από το χαλάκι. Η Χαρά Νικολάου είναι μια κοπέλα που προσπαθεί να βρει δουλειά και πάει στην εταιρεία που εργάζεται η Σάντρα. Είναι ένας άνθρωπος τρυφερός, ευαίσθητος και αφελής. Η Χαρά Νικολάου είναι η εύθυμη νότα μέσα στο βαρύ κλίμα της οικογένειας και με τον δικό της τρόπο υποκινεί κι αυτή τα νήματα της ιστορίας. Είναι αυτή που μέσα από την αφέλεια και την ευαισθησία της τους φέρνει όλους αντιμέτωπους με τις ευθύνες τους.

Το συγκεκριμένο έργο μάς βάζει να σκεφτούμε εν κατακλείδι ποιος λογίζεται ως φυσιολογικός και ποιος μπορεί να το κρίνει αυτό; Ποιες οι δυσκολίες για τα άτομα ΑΜΕΑ; Πόσο δύσκολο είναι ακόμα και μέσα στην ίδια την οικογένεια να γίνουν αποδεκτά; Είναι εύλογο λοιπόν που, μέσα από την ευαισθησία του Fabio Marra, το έργο αυτό συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια