Συγγραφέας: Γιάννης Μπουμέλης
ISBN: 978-618-242-003-4
Κατηγορία: Νέα Ελληνική Ποίηση
Σελίδες: 54
Ημερομηνία έκδοσης: 01/12/2024
Εκδόσεις: Όστρια
Γράφει η Εύα Αρβανίτη-Μιχαλοπούλου
Τον Δεκέμβρη του 2024, ένα επιβλητικό καράβι φορτωμένο με "Τα ανείπωτα" του Γιάννη Μπουμέλη, μια ποιητική συλλογή από σαράντα αδάμαντες, με τη βαρύτητα σαράντα ξεχωριστών ποιημάτων, ξεκίνησε το παρθενικό της ταξίδι σ΄ άγνωστα νερά, αναζητώντας λιμάνια στις καρδιές των αναγνωστών. Πρόσφατα γιόρτασε τα πρώτα της γενέθλια. Πρόκειται για την πρωτόλεια ποιητική του συλλογή, που εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Ὀστρια», με την οποία κάνει το παρθενικό του ταξίδι στους ωκεανούς της ποίησης.
Δεν είναι τυχαίο πως «Τα ανείπωτα» του Γιάννη Μπουμέλη έχουν πρώτο στη σειρά το ποίημα «ΜΙΑ ΜΕΡΑ», που ατενίζει το μέλλον υπό το πρίσμα της αισιοδοξίας, με ευοίωνες προοπτικές για αγγελική συνύπαρξη φίλων και εχθρών.
«Μια μέρα θα συναντηθούμε όλοι,
τότε που θα είναι όλα αλλιώς
τότε που οι αιώνες θα ξεπλένονται με αγάπη
οι πόλεμοι θα είναι κιτρινισμένες πια σελίδες Ιστορίας
οι εχθροί θα λένε καλημέρα μ΄ένα τρυφερό φιλί
κι ο θύτης με το θύμα θα κοιμούνται αγκαλιά» (σελίδα 11).
Δεινός χειριστής της γραφίδας ο ποιητής μετουσιώνει τις απλές καταγραφές σε ρεαλιστικές επισημάνσεις χωρίς διδακτισμό, ψύχραιμα και αποφασιστικά και κυρίως με τρόπο πειστικό και με απτά παραδείγματα από την καθημερινἠ βιοτή, δίχως να αλλοιώνεται η ποιητική ταυτότητα του έργου.
«Να προσέχετε πώς ξεστομίζετε το «ποτέ» και το «πάντα»
είναι περίεργες λέξεις, σχεδόν ουτοπικές.
Κάτω από το «πάντα» κρύβονται χιλιάδες ημερομηνίες λήξεως
τα παιδικά χρόνια λήγουν
τα τρόφιμα λήγουν
τα φάρμακα λήγουν
οι έρωτες λήγουν
οι εποχές λήγουν
οι ζωές άλλωστε λήγουν» (σελ. 14).
Στην ποίηση του Γιάννη Μπουμέλη, διακρίνονται νοήματα πρωτότυπα, στίχοι νοήμονες, λιτότητα έκφρασης, πλούτος συνειρμών, καλλιτεχνική ευαισθησία απόδοσης εικόνων, πάλη και μόνοιασμα συναισθημάτων, ανθρωποκεντρικοί άξονες, ρεαλιστικές προσεγγίσεις, μηνύματα γνωστικής φιλοσοφίας με μοναδική και κρυστάλλινη καθαρότητα λόγου. Όλα αυτά συνθέτουν ένα ισοροπημένο και αρμονικό σύνολο, του οποίου η ανάγνωση ρέει αβίαστα, ασταμάτητα, ξεκούραστα, ικανοποιώντας και το πιο απαιτητικό πνεύμα.
Ποιοτική, λογοτεχνική δημιουργία με εξώφυλλο και τίτλο ελκυστικά και ταξιδιάρικα, μας συνεπαίρνουν συγκινησιακά, γλωσσικά και λεκτικά, καθώς μας παίρνουν μαζί σε κρουαζιέρες ζωής και γνώσης, μέσα στην καμαρωτή φρεγάτα του εξωφύλλου με την ελπίδα ν΄ανεμίζει υψωμένη στο άλμπουρο της συγκρατημένης αισιοδοξίας και της ισορροπίας ρυθμού, μέτρου και ομοιοκαταληξίας.
Ο Μπουμέλης γνωρίζει να ενεργοποιεί το θυμικό απελευθερώνοντας και συνάμα προκαλώντας έντονα συναισθήματα:
«Και τώρα πώς να σε κρατήσω
Πώς να φέρω τα ποτάμια πίσω
Σκοτείνιασαν οι Κυριακές
Δεν μοιάζει το σήμερα με χθες
Η Μορφή σου ξεμακραίνει
Λες κι ο κόσμος πια μικραίνει
Η απουσία σου πικραίνει
Και η μέρα όλο βαραίνει
Έκλαψα το βράδυ μόνος
Μήπως και μερώσει ο πόνος
Σ΄έφερα στη μνήμη πίσω
Τη μορφή σου να κρατήσω»
Τα ποιήματά εν γένει είναι σαν το παλιό κρασί. Όσο παλιώνουν ακριβαίνουν. Ακριβή και η συλλογή τούτη στο ενεχυροδανειστήριο της Ποίησης, προορίζεται να κοσμήσει βιβλιοθήκες και να σεργιανίσει φωτεινά πνεύματα στους δρόμους του μεταξιού της Ποίησης.
Η τρικούβερτη φρεγάτα ευχόμαστε να συνεχίσει το ταξίδι της στον χρόνο ως την αιωνιότητα. Για τον κυρ Γιάννη, τον καραβοκύρη της, όρτσα τα πανιά! Να βάλει στα σκαριά νέες εκδόσεις, νέες εμπνεύσεις, νέες ποιητικές δημιουργίες, νέους προορισμούς.
Οι ειδικοί να σκύψουν πάνω στο έργο του, να μεθύσουν με μπρούσκο κρασί απ΄ τ΄ αμπάρι της φρεγάτας και να σαλπάρουν για μέρη αλαργινά, παιανίζοντας τον στίχο του ποιητή:
«Αλήθεια ποιος ρώτησε ποτέ τα πλοία γιατί φεύγουν;»
Συγχαρητήρια θερμά αξίζουν στον φιλόλογο, ποιητή και Άνθρωπο, Γιάννη Μπουμέλη κι ευχές για «Χαρούμενα γενέθλια» στο έργο του "Τα ανείπωτα". Ήδη ο δρόμος άνοιξε διάπλατα για να υποδεχτεί πολλές και νέες μελλοντικές εκδόσεις του.
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ
.jpg)
0 Σχόλια