Βιβλιοκριτική: "Σ΄ αγαπώ πολύ" του ΛοΓό | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Σ΄ αγαπώ πολύ
Συγγραφέας: ΛοΓό
Εικονογράφηση: ΛοΓό
ISBN: 978-618-5963-24-8
Ημερομηνία έκδοσης: 2/2026

Σελίδες: 66

Εκδόσεις: Μετρονόμος

 

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου 

Μπορεί μια τέχνη να εμπνεύσει κάποια άλλη, ώστε να δημιουργήσουν από κοινού ένα όμορφο κι ευχάριστο αποτέλεσμα για τον αποδέκτη τους, είτε θεατής είναι αυτός, είτε ακροατής είτε αναγνώστης; Φαίνεται πως μπορεί να συμβεί, γι’ αυτό άλλωστε επιχειρείται συχνά η συνεργασία τους και η αλληλοσυμπλήρωσή τους. Αρκετοί καλλιτέχνες, μάλιστα, που καταπιάνονται με πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους τέχνες, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν κάτι νέο, αξιόλογο και αξιοπρόσεκτο, καταφεύγουν συχνά σε αυτή τη μαγική λύση και το αποτέλεσμα φυσικά τους ανταμείβει στο έπακρο.

Κάτι παρόμοιο επιχειρεί καλλιτεχνικά και ο γελοιογράφος, στιχουργός, ερμηνευτής και τραγουδοποιός Γιάννης Λογοθέτης, ο επονομαζόμενος ΛοΓό, ο οποίος είναι γνωστός για τη μακρόχρονη καλλιτεχνική του πορεία τόσο στον χώρο της γελοιογραφίας όσο και στον χώρο της στιχουργικής και του τραγουδιού γενικότερα. Έχοντας ως πυρήνα της δημιουργίας του την ευχάριστη διάθεση και το χιούμορ του, καταφέρνει να διασκεδάσει το κοινό στο οποίο κι απευθύνεται, προσφέροντάς του ισχυρές δόσεις γέλιου, ανεμελιάς και κεφιού. Ποιος, άλλωστε, δεν έχει ανάγκη όλα αυτά, όταν τα πάντα γύρω του τον καταπιέζουν και τον φθείρουν ψυχολογικά, όταν η κοινωνία που τον περιβάλλει παρουσιάζει εντός και εκτός του μια εικόνα αγχωτική, μίζερη και καταπιεστική, που στρέφει τα πάντα εναντίον του, με σκοπό τη συναισθηματική του κατάπτωση, την αποξένωσή του από τους άλλους ανθρώπους, την απομάκρυνσή του από την ουσία της πραγματικής του ζωής, της ομορφιάς και της ανεμελιάς της;

Το τελευταίο βιβλίο του καλλιτέχνη, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2026 από τις εκδόσεις «Μετρονόμος», με τίτλο «Σ’ αγαπώ πολύ», δείχνει τον τρόπο που για ακόμα μια φορά διαλέγει ο ίδιος να κινηθεί δημιουργικά και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Μοναδική πρωταγωνίστρια των μικρών χιουμοριστικών και παιχνιδιάρικων ολιγόστιχων στιχουργημάτων του (που κυμαίνονται από δύο έως έξι στίχους το πολύ) είναι η καρδιά, αυτή που άλλοτε απολαμβάνει στο μέγιστο τα βέλη του έρωτα, μοιράζεται ευχάριστες και πολύτιμες στιγμές μαζί του, και άλλοτε θλίβεται, ματώνει, υποφέρει και πονά εξαιτίας της απουσίας του και της ανεξήγητης πολλές φορές, ίσως κι απότομης απομάκρυνσής του.

Οι μνήμες που προσφέρει στον άνθρωπο η καρδιά, σε συνδυασμό με την αδιάκοπη παρουσία της στο τώρα, το κόκκινο χρώμα της και το καμπυλωτό σχήμα της, γεννούν απ’ την αρχή τον πόθο εντός του, αλλά και μια νέα προσμονή. Τα έξυπνα ερωτικά στιχουργικά καλέσματα με τις ονειρικές εικόνες τους, τις καλοκαιρινές και θαλασσινές φωτοσκιάσεις, τα υπονοούμενα, τις αυθόρμητες υποσχέσεις και εξομολογήσεις, γλυκαίνουν τη σκέψη ακόμα περισσότερο δημιουργώντας επιπλέον ελπίδες διεκδίκησης της πραγματικής ευτυχίας. Το μοίρασμα είναι η ευτυχία, θα συνειδητοποιήσει ο αναγνώστης, το αγκάλιασμα, η ένωση σωμάτων και ψυχών, αλλά και ο χιουμοριστικός τρόπος εκδήλωσης του πάθους, που τελικά δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.

«Κοίτα, η ώρα είναι τρεις

έλα κοντά μου να κρυφτείς

μες στην κουβέρτα

ποιος στο ’πε πως δε σ’ αγαπώ

μην πάρω αύριο και του πω

καμιά κουβέντα.»

Υπέροχες γελοιογραφίες, απόλυτα εναρμονισμένες με το περιεχόμενο των στιχουργημάτων, καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν τον αναγνώστη - παρατηρητή και να του προκαλέσουν πληθώρα συναισθημάτων, ευθυμίας οπωσδήποτε, αλλά επίσης νοσταλγίας και συγκίνησης. Το κόκκινο χρώμα της καρδιάς είναι ο συνδετικός κρίκος όλων, που, όπως και να ’χει, δεν περνάει απαρατήρητος.

Ο απλός και λαϊκός τρόπος γραφής του ΛοΓό, ο απόλυτα αληθινός και αυθόρμητος, δημιουργεί μια μουσική ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Οι στίχοι του παραπέμπουν σε άσματα λαϊκών τραγουδιών, υπαρκτών ή ανύπαρκτων, που τελικά καταφέρνουν, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό τους, να προκαλέσουν μια εσωτερική αναστάτωση στον αναγνώστη, ένα ευχάριστο διάλλειμα από τις σκοτούρες και τα προβλήματα της μουντής καθημερινότητάς του.

«Με λένε τρελό, με λένε τρελό

που σ’ αγαπάω

και τους τη σπάω

με λένε τρελό, με λένε τρελό

γιατί τρελά σε αγαπώ.»

Απίθανος, απολαυστικός, αυθεντικός, πρωτότυπος, ταλαντούχος και απόλυτα αληθινός, ο ΛοΓό αξίζει οπωσδήποτε να διαβαστεί.