Βιβλιοκριτική: "Οι κόρες της Δήμητρας" του Βαγγέλη Ραπτόπουλου | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 


Οι κόρες της Δήμητρας
Συγγραφέας: Αριστούλα Δάλλη
Ημερομηνία έκδοσης: 12/2025
ISBN: 978-618-231-294-0
Σελίδες: 130
Εκδόσεις: Βακχικόν



Οι πόρτες των βιβλίων μοιάζουν άκακες, αλλά αν τις ανοίξεις δεν ξέρεις που θα οδηγηθείς…

Το βιβλίο αυτό περιέχει 46 μικρά διηγήματα, 1-2 σελίδων το καθένα.

Μικρό βιβλίο μεγάλο καλό.

Παρότι τα διηγήματα είναι μικρά, δεν πρέπει να διαβαστούν μονορούφι. Είναι χτισμένο έτσι ώστε να παίρνεις τον χρόνο σου, να το πίνεις γουλιά γουλιά, να προβληματίζεσαι και  να αναλύεις κάθε του διήγημα μετά την ανάγνωσή του. Γιατί είναι ένα βιβλίο βαθιά εσωτερικό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι λεπτομέρειες που μένουν απέξω είναι οι περιττές. Γιατί αυτές που δεν μένουν απέξω είναι τα συναισθήματα. Δεν έχει έχεις περιγραφή εικόνων, αλλά συναισθημάτων.

Τις χαραμάδες των διηγημάτων τις γεμίζει ο αναγνώστης.

Είναι πολλοί-ές αυτοί που γράφοντας προσπαθούν να βάλουν σε τάξη τον ψυχισμό τους. Να ισορροπήσουν πάνω από το κενό ενός κόσμου που μας δοκιμάζει διαρκώς. Να βρουν νερό στην έρημο του παραλόγου. Μα πόσων τα κείμενα μπορούν να κεντρίσουν την προσοχή του άγνωστου αναγνώστη;

Οικείο και ανοίκειο. Συνειδητό και ασυνείδητο. Ο άνθρωπος, σύμφωνα με την υπαρξιακή φιλοσοφία, σε όλη την πορεία της ζωής του αναζητάει την ουσία τού είναι του και τον οικείο, γνωστό στο συνειδητό, χώρο όπου θα αισθανθεί ασφάλεια, αποφεύγοντας ταυτόχρονα το ανοίκειο, το μύχιο, το άβολο, το αλλόκοτο.

Οι ήρωες στις ιστορίες του βιβλίου αναζητούν την παρουσία ή την απουσία του άλλου, στοχάζονται πάνω στη σχέση τού είναι και του συν-είναι, αναζητώντας τελικά την κάθαρση και την υπαρκτική ελευθερία τους.

Το βιβλίο είναι «ποτισμένο» ολόκληρο στη θάλασσα του απόκοσμου, του υπερφυσικού, που έχουν ανάγκη να πιστεύουν οι απελπισμένοι του κόσμου τούτου για να πιαστούν από κάπου.

Πρόσωπα μοναχικά, αποσυνάγωγα και τραυματισμένα από τη ζωή, τρομακτικά στη μοίρα που κουβαλούν, αναζητούν κάπου να ακουμπήσουν.

Ιστορίες δυσβάσταχτες. Πονεμένες. Για τσακισμένες ζωές ή ανελέητες πράξεις.

«Οι κόρες της Δήμητρας» είναι ένα ταξίδι με αλληγορίες, όνειρα, ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, ελαφρότητα και βάθους, τρόμους του οικείου κόσμου, ελευθερίες της παράξενης φαντασίας, παράλογα πράγματα, απωθημένα ανοίκειων εικόνων του ασυνείδητου, αλήθειες, μύθους, που πείθει τον αναγνώστη ότι το ταξίδι αυτό δεν μπορεί να έχει το αποτέλεσμα που του αξίζει αν αυτός που το επιχειρεί μένει στην επιφάνεια. Αν όμως προχωρήσει πέρα από αυτή την επιφάνεια, ίσως μπορέσει να καταλάβει καλύτερα και -γιατί όχι- να βελτιώσει τον εαυτό του και εκείνα που τον συγκροτούν και τον καθορίζουν.  

Η συλλογή αυτή των διηγημάτων προσφέρει στον αναγνώστη ερεθίσματα για εσωτερικές περιδιαβάσεις και αναστοχασμό.

Ρέουσα γραφή, με αυτοαναφορικά στοιχεία, ποιητικότητα και πυκνό λόγο πλούσιο σε μεταφορές και παρομοιώσεις ξαφνιάζει ευχάριστα με την ευαισθησία και κυρίως με τη φρεσκάδα και την αλήθεια της, απελευθερωμένη από προκαταλήψεις και σεμνοτυφίες.

Διαβάζοντας την Αριστούλα Δάλλη ο αναγνώστης κατανοεί πως δεν υπάρχουν απλές ιστορίες και πως η τέχνη είναι απαραίτητη στη ζωή.

Συναρπαστική και δύσκολη  συλλογή διηγημάτων.

Διαβάστε το.


Η Αριστούλα Δάλλη είναι συγγραφέας, εικαστικός και ψυχοθεραπεύτρια. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και εργάστηκε στη Δημόσια Υγεία ως φυσικοθεραπεύτρια. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην εικαστική ψυχοθεραπεία, και στη συστημική οικογενειακή θεραπεία. Διευθύνει το Κέντρο Προσωπικής Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας μέσω της Τέχνης Άκεσα στη Θεσσαλονίκη. Ως εικαστικός, έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ ως ψυχοθεραπεύτρια, έχει συμμετάσχει σε διεθνή ψυχαναλυτικά συνέδρια. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και επιμέλειας κειμένου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Γράφει πεζά, ποιήματα, δοκίμια και κριτικές. Κείμενά της έχουν φιλοξενηθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, όπως τα: Περί Ου, Παρέμβαση, fractal, Φρέαρ, Culturebook, Θευθ και Καρυοθραύστις. Έργα της έχουν συμπεριληφθεί στους συλλογικούς τόμους: Φλέβες γραφής (εκδόσεις Ρώμη 2019), Η συμβολή των Ψυχοθεραπειών μέσω Τέχνης στην Ψυχιατρική Θεραπευτική (εκδόσεις Βήτα 2019), Επιστολές από μια άλλη ήπειρο (εκδόσεις Ρώμη 2022), Ο χρόνος που περνά και χάνεται (εκδόσεις Παρέμβαση 2023), Το πρόσωπο του έρωτα (εκδόσεις Παρέμβαση 2024), Βαλς με έναν λογοτεχνικό ήρωα (εκδόσεις Ρώμη 2024) και Το ταξίδι (εκδόσεις Παρέμβαση 2025). Το 2024 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν η πρώτη της συλλογή διηγημάτων, Το δέρμα της φώκιας. Η συλλογή διηγημάτων « Οι κόρες της Δήμητρας» είναι το δεύτερο βιβλίο της.


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια