Άλλη ζωή
Συγγραφέας: Τίτσα Διαμαντοπούλου
Ημερομηνία έκδοσης: 12/2025
ISBN: 978-618-231-297-1
Σελίδες: 60
Η συλλογή αυτή περιέχει
είκοσι δύο μικρά διηγήματα, διηγήματα μπονσάι.
Ορισμένα θέματα των
διηγημάτων είναι: για όσες δεν πρόλαβαν να αγαπηθούν, ο κόσμος είναι ένα άδειο
κρεβάτι, το υιοθετημένο παιδί, ο δεκαεξάρης που αγόραζε σώματα και η πλατεία
Βικτωρίας που τον ακολουθούσε παντού και τον τύλιγε στοργικά στα σκοτάδια της,
οι νεκροθάφτες που θέλουν να θάψουν κάτι που είναι από καιρό θαμμένο, ο
μαθητευόμενος μουσικός που το παίξιμο του ακορντεόν και η φωνή του ήταν τόσο
φάλτσα, όσο και οι ήχοι που έβγαζαν τα συμπαθή γαϊδουράκια, η ζωή που δεν έχει
τη συνήθη ορθογραφία, αλλά γράφεται όπως τη ζει ο καθένας και ο θάνατος
παραμονεύει και μας ορίζει με συντεταγμένες αβύσσου, ο άγγελος που ήταν δίπλα
στον παππού του που έψελνε μπροστά στην Ωραία Πύλη ή στο ψαλτήρι, να στέκεται
αμίλητος μέσα στο φως του, να, η ψυχή, μια λευκή πεταλούδα που έφερνε αργούς
γύρω πάνω από το κεφάλι της μάνας του, Παρίσι, η πόλη, αχ η πόλη, την έχω ζήσει
αυτήν την πόλη, έχω αλητέψει στους δρόμους της, την έχω διαβεί αυτήν την πόλη,
λένε, αργεί να νυχτώσει εδώ, αχαλίνωτα δύει μέσα μου η πόλη, ήταν ο γιος του
σιδερά και του μελισσοκόμου, πιότερο, όμως, ήταν ο γιος του πολέμου, το μικρό
σπιτάκι που ήταν χτισμένο σε ένα παλιό χριστιανικό νεκροταφείο, τα γυμνά
καλώδια ρεύματος και το δηλητήριο του φιδιού, η Ουρανία που γνώριζε από μοναξιά
και που κάτι ήξερε κι αυτή από χαμένες αγάπες, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν
ένα μέλλον κάπου Ρόμελ, οι άνθρωποι πρέπει να είναι ίσοι, Ρόμελ, ο κύριος
Παραδείσης, ο Παράδεισος και τα αλησμόνητα τα χρόνια του προσκοπισμού, τα
γράμματα στη Ναυσικά που δεν στάλθηκαν ποτέ, η σχέση του με τις γυναίκες ήταν
πάντα προβληματική, ίσως γιατί τις έβαζε σε ένα βάθρο όπου δεν ανήκαν, μέχρι
που δεν έβλεπε την πραγματικότητα μάλλον δεν ήθελε να τη βλέπει, το τζιπ που
είχε νεκρό στην κατηφόρα και γυρνούσε πίσω μόνο του, μια ενέργεια που υπήρχε
τριγύρω και τα μαγνητικά πεδία, ένα ποίημα για να σπάσει ο φοβερός κύκλος,
πόλεμος αδελφοκτόνος με σκόρπια άταφα σώματα, μαχαιρωμένα από δικά τους χέρια…
Οι ήρωες παλεύουν με το
βάρος του παρελθόντος, τις αόρατες πληγές και τις μικρές αλλά καταλυτικές
στιγμές που καθορίζουν τη ζωή τους. Κάθε διήγημα είναι ένα παράθυρο σε έναν
κόσμο όπου το τρυφερό αγγίζει το σκληρό, το φως αγκαλιάζει το σκοτάδι, κι η
ελπίδα βρίσκει τρόπο να αναπνέει, ακόμα και μέσα στην πιο πνιγηρή σιωπή, για
την αναζήτηση μιας άλλης ζωής.
Διαβάστε το.
.jpg)
0 Σχόλια