Βιβλιοκριτική: "Ουδέν Κρυπτόν" της Σόνιας Σαουλίδου

Ουδέν Κρυπτόν

Ό,τι θάβεις στο παρελθόν θα σε βρει στο μέλλον

Συγγραφέας: Σόνια Σαουλίδου

ISBN: 978-960-507-259-9

Ημερομηνία έκδοσης: 10/2025

Σελίδες: 336

Εκδόσεις: Bell

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσότσου

«Με μία αναπνοή!»

Αύτη είναι η απάντηση που δίνω σε οποιονδήποτε με ρωτήσει για το βιβλίο ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ, της συγγραφέως Σόνιας Σουλίδου.

Είναι επιτυχία, για τον συγγραφέα όταν σε καθηλώνει με το έργο του και μια ακόμη σελίδα, φέρνει την άλλη και στο τέλος έχει ξημερώσει, έχεις ξεπεράσεις το χρονικό πλαίσιο που έχεις ορίσει για να διαβάσεις. Αυτά τα βιβλία, στις μέρες μας σπανίζουν. Βέβαια, είναι και η προσωπική εκτίμηση του καθενός, επομένως σας μεταφέρω αυτό που βίωσα όταν διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο.

Η αρχή του είναι βαρύγδουπή, με μια περίεργη εξαφάνιση ενός ζευγαριού ανάμεσα στο Τόκιο και την Νέα Υόρκη, η περιέργεια φουντώνει και η δίψα για να ξεδιαλύνεις τον μίτο του μυστηρίου κλιμακώνεται. Δεν μπορώ να πω, ότι δεν «πονοκεφάλιασα» και αυτό με την θετική του έννοια το μυαλό μου σκεφτόταν συνεχώς τα προηγούμενα τι είχε συμβεί και γύριζα την σελίδα πίσω για να ξανά διαβάσω το σκηνικό. Ακόμη κι αυτή η κίνηση, την χαρακτηρίζω επιτυχία, γιατί ήμουν μέσα στην πλοκή. Παρατηρούσα τις λέξεις πόσο καλά τις είχε δουλέψει η συγγραφέας, γιατί το μυαλό πολλές φορές σαρώνει τα γεγονότα, αλλά η ουσία της ιστορίας φαίνεται στην λεπτομέρεια. Αυτή είναι άλλωστε και η διαφορά. Ακριβώς! Η λέξη εκείνη που διάβασα φευγαλέα, ήταν όλο το νοήμα που με γύρισε πίσω και ψιθυριστά έλεγα «Μπράβο Σόνια».

Η συνέχεια, είχε πολλές ανατροπές και μέσα από αυτή τη δυναμική η Σόνια έχει υφάνει μια εξαιρετική ιστορία που δε σου αφήνει πολλά περιθώρια είτε να βαρεθείς ή ακόμη καλύτερα να σκεφτείς τον ύποπτο της υπόθεσης. Αλήθεια τώρα, μέσα σε αυτές τις ανατροπές – χαστούκια- το μόνο που κατάφερα ήταν να πάρω ανάσα και να γυρίσω την επόμενη σελίδα. Εντάξει, όμως, θα αποκαλύψω πως έδινε κάποια χιντ – hint – τόσο όσο όμως, ίσα για να σε κάνει να μπεις στο νοήμα. Ακόμη και σε εκείνες τις περιπτώσεις που πίστευες ότι κάτι ψυχανεμίζεσαι, χαλοού... ερχόταν η Σόνια με μια άλλη δυνατότερη σκηνή που επισκίαζε την όποια υποψία σου ή σκέψη. Επομένως, ξανά ερχόσουν στο σημείο μηδέν να αναρωτιέσαι, πώς το μόνο σταθερό σε αυτή την πλοκή ήταν η δική σου κίνηση. Να διαβάζεις και να γυρίζεις την σελίδα γιατί την επόμενη μέρα ο φόρτος της εργασίας σου δεν αστειευόταν.

Η γραφή της συγγραφέως δε σου θυμίζει την γνώριμη ελληνική γραφή, κάτι που μου άρεσε πολύ. Συγκεκριμένα μου θύμισε την Τζίλιαν Φλιν που όσοι δεν την γνωρίζετε – ντροπή – θα την γκουγκλαρετε και μεταξύ μας έχετε ήδη αργήσει. Οι διαλόγοι, ήταν ζωντανοί, η ροή κυλούσε σαφώς αβίαστα και όσο για τα μέρη που μας ξενάγησε η Σόνια, είναι στη δική μου λίστα για τα επόμενα ταξίδια. Επομένως σημείωσα, αρκετά σημεία στα οποία, θα τα «τσεκάρω» οταν τα επισκεφθώ δια ζώσης. Οι πληροφορίες που μας μετέφερε η συγγραφέας ήταν άκρως ενδιαφέρουσες, με μπόλικο μυστήριο. Όταν βέβαια αναφέρεσαι στο όρος Φούτζι, τι άλλο θες;

Εδώ ήθελα να αναφέρω πώς η συγγραφέας δεν εμβάθυνε σε λεπτομέρειες που αφορούν εξωγενείς παράγοντες. Δηλαδή, μην περιμένετε μια λεπτομερέστατη εικόνα για το περιβάλλον και την σκηνή που διαδραματίζεται η πλοκή. Αν έχετε αυτή την προσδοκία, τότε σίγουρα δεν αναζητάτε καθαρόαιμο αστυνομικό βιβλίο, αλλά μάλλον μια ρομαντική λογοτεχνική ιστορία. Αυτή είναι η διαφορά που η συγκεκριμένη ιστορία σε καθηλώνει. Τα κείμενα που έχουν αστυνομική δράση, η πλοκή τους πρέπει να είναι γρήγορη. Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε δεν είναι αστυνομικό.

Κλείνοντας δε θα σας κρύψω πως θαύμασα τα φιλοσοφικά μυνήματα που περνάει μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας. Αυτά τα λάτρεψα ένα τσικ παραπάνω, γιατί ο τρόπος που το κάνει σε βάζει να σκεφτείς, ότι διαβάζεις δυο ιστορίες σε ένα. Η μία αφορά τους δικούς σου στοχασμούς ως ύπαρξη και η άλλη η ιστορία που εξελίσσεται. Αν αυτό δεν είναι μαγεία στην συγγραφή τότε τι είναι;

Όχι, πες μου, εσύ μιλάς στον ενικό στον συγγραφέα όταν τον διαβάζεις ή μόνο εγώ το έχω αυτό;

Και θα σου παραθέσω ένα δικό μου εσωτερικό μονόλογο με την συγγραφέα:

«Μπράβο Σόνια τα έσπασες!»

Περισσότερα για το βιβλίο εδώ