Βιβλιοκριτική: "Το ψαράκι που αναζητούσε την ευτυχία" της Μυρσίνης Καρναβά | Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Το ψαράκι που αναζητούσε την ευτυχία
Συγγραφέας: Μυρσίνη Καρναβά
Εικονογράφηση: Γεωργία Κουτσούκη
Ημερομηνία έκδοσης: 05/2026
ISBN: 978-960-7234-50-6
Ηλικία: από 3 έτη
Σελίδες: 32

Εκδόσεις: Ηράκλειτος 

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Ο ποιητικός αφηγηματικός τρόπος των παραμυθιών είναι αρκετά διασκεδαστικός και ωφέλιμος για τα παιδιά. Για τον λόγο αυτό συναντάται συχνά σε βιβλία που απευθύνονται σε πολύ μικρές ηλικίες. Ο έντονος μουσικός ρυθμός και η θεατρικότητα που απαιτείται για να αποδοθεί σωστά και κυρίως πειστικά το περιεχόμενο της ιστορίας που φιλοξενείται σ’ αυτά αποτελούν πολύτιμοι βοηθοί του για να επιτευχθεί η εστίαση της προσοχής των παιδιών και η διατήρηση του ενδιαφέροντός τους σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης.

Πολλοί συγγραφείς αντιλαμβανόμενοι τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνικής, που συνδυάζει τόσο έξυπνα και αρμονικά την πεζογραφία με τον έμμετρο, ομοιοκατάληκτο, μουσικό και λυρικό λόγο, καταπιάνονται μαζί της ευελπιστώντας να παρουσιάσουν στα παιδιά μια ιστορία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Η συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Μυρσίνη Καρναβά ακολουθεί κι η ίδια την τεχνική αυτή στο νέο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2026 από τις εκδόσεις «Ηράκλειτος», με τίτλο «Το ψαράκι που αναζητούσε την ευτυχία». Και όπως φαίνεται, τα καταφέρνει περίφημα.

Η ιστορία της είναι συναρπαστική και αρκετά τρυφερή. Μέσα από τη βιωματική περιπέτεια του μικρού της ήρωα επιχειρεί να προκαλέσει συναισθηματική έξαψη στα παιδιά, εισάγοντάς τα σε μια παραμυθένια ατμόσφαιρα, εντυπωσιακή και άκρως ελκυστική, πλημμυρισμένη με αρκετές δόσεις μυστηρίου και μαγείας, αγωνίας και ανυπομονησίας για την εξέλιξη της ιστορίας και τη θετική έκβασή της.

Με τη χρήση διαδοχικών τετράστιχων στροφών, το μακροσκελές ποιητικό της παραμύθι αφηγείται την αγωνιώδη προσπάθεια ενός μικρού χρωματιστού ψαριού να βρει πού κρύβεται η πολυπόθητη ευτυχία. Στον βαθύ ωκεανό όπου περιπλανιέται, ψάχνει και ρωτά, αρχικά τους φίλους του τα ψάρια, έπειτα τα καβουράκια που συναντά στην πορεία της αναζήτησής του, μια πράσινη χελώνα μετά, ένα ανάπηρο χταπόδι στη συνέχεια, έναν μεγάλο καρχαρία λίγο αργότερα, ώσπου να επιστρέψει τελικά ξανά στους φίλους του τα ψάρια, αφού πια έχει μάθει την αλήθεια που ζητά. Για την ακρίβεια, όταν συνειδητοποιεί αυτό που πολλοί άνθρωποι αγνοούν, ενώ θα έπρεπε να το γνωρίζουν πολύ καλά και να το αισθάνονται, χωρίς να διακατέχονται από ίχνη αμφιβολίας και ψευδαισθήσεις. Η ευτυχία βρίσκεται μέσα μας, θα συνειδητοποιήσει το μικρό ψαράκι, στις μικρές καθημερινές στιγμές, που αν και όλοι μας τις θεωρούμε δεδομένες και αυτονόητες, στην πραγματικότητα δεν είναι. Αρκεί κάτι κακό να συμβεί στη ζωή μας, κάτι που να ταράξει την ασφάλειά μας και τότε τα πράγματα γίνονται πολύ ξεκάθαρα.

Το ψαράκι κάθε φορά που νιώθει ένα διαφορετικό συναίσθημα να το πλημμυρίζει, όπως φόβο, λύπη, θυμό και χαρά, αλλάζει χρώμα στο δέρμα του. Μα το ομορφότερο χρώμα το αποκτά όταν νιώθει χαρά. Ωστόσο κι αυτό δεν κρατά πάνω του για πάντα, καθώς μετά από λίγο δίνει τη σειρά του σε κάποιο άλλο συναίσθημα. Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή, επιχειρεί να κάνει κατανοητό η συγγραφέας, περνώντας ξεκάθαρα το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού: Η ζωή δεν έχει μόνο ένα πρόσωπο. Μέσα της κατοικεί και η χαρά και η λύπη, οι εύκολες και οι δύσκολες στιγμές, που όλες όμως είναι ευπρόσδεκτες, θα πει, γιατί κάθε συνθήκη που δημιουργείται γύρω της στέκει πάντα αφορμή για να προκύψει σύντομα κάτι καλό. Αρκεί να υπάρχει πάντα θετική διάθεση και πίστη πως η ευτυχία είναι προσωπικό μέλημα του καθενός για να κατακτηθεί. Γι’ αυτό και πρέπει να προσπαθούμε όλοι μας, με πείσμα και υπομονή, για να τη φέρνουμε κάθε φορά στην επιφάνεια και να την απολαμβάνουμε.

Μετά από την ιστορία του παραμυθιού, ακολουθούν διασκεδαστικές και ωφέλιμες εκπαιδευτικές δραστηριότητες για το παιδί, που σχετίζονται με το περιεχόμενο του κειμένου και συμβάλλουν στη δημιουργική απασχόλησή του, βοηθούν στην εξάσκηση της μνήμης και της δημιουργικότητάς του, αλλά και στη διεύρυνση της φαντασίας του.

Εν ολίγοις, το παραμύθι αυτό είναι υπέροχο από κάθε άποψη. Αγγίζοντας τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των παιδιών, παρασέρνει τη σκέψη τους ρυθμικά και παραστατικά σε κόσμους φανταστικούς και ονειρεμένους. Η υπέροχη εικονογράφηση της Γεωργίας Κουτσούκη, η ζεστασιά των χρωμάτων που χρησιμοποιεί και η λεπτομέρεια που δίνει στα χαρακτηριστικά των πλασμάτων της θάλασσας μέσα από τις εικόνες της, καθιστώντας τα απόλυτα εκφραστικά και οικεία, πρωταγωνιστούν και κλέβουν δίκαια την προσοχή των παιδιών. Αναμφισβήτητα, βοηθούν στη διατήρηση του ενδιαφέροντός τους σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης, αλλά και στη λήψη όλων των σημαντικών μηνυμάτων που η ιστορία αυτή τους περνά.

Συνίσταται ανεπιφύλακτα.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.