Βιβλιοκριτική: "CSI: Crime Scene Investigation: Στενοί δεσμοί" του Max Allan Collins

CSI: Crime Scene Investigation: Στενοί δεσμοί
CSI: Crime Scene Investigation: Binding Ties
Ένα αυτοτελές μυθιστόρημα της αυθεντικής σειράς του CBS!
Συγγραφέας: Max Collins
Μετάφραση: Ελένη Δασκαλάκη
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2010
ISBN: 978-960-9405-43-0
Σελίδες: 334
Εκδόσεις: ΠΕΔΙΟ

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσότσου

Σε ένα ξεκαθάρισμα, ήρθα αντιμέτωπη με μια κούτα γεμάτη με διάφορα βιβλία. Ήταν από μετακόμιση και είχαν παραμείνει στην αποθήκη. Μόλις την βρήκα, ένιωσα να έχω βρει θησαυρό. «Γεμάτη βιβλία» συλλογίστηκα και δεν έχασα λεπτό να κάθομαι και να εξερευνώ το περιεχόμενό της.

Πραγματικά, κάποια βιβλία ήταν πολύ ιδιαίτερα και χάρηκα που βρέθηκαν στην κατοχή μου. Όμως, υπήρχαν και πέντε βιβλία που βασίστηκαν στην ομώνυμη σειρά CSI. Η πρώτη μου αντίδραση, ήταν να μορφάσω κάπως ξινισμένα πιστεύοντας ότι δε θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες μου. Βέβαια η σειρά, ομολογουμένως να είναι ενδιαφέρον για κάποιον που θέλει να αποκοιμηθεί, όχι, όμως να τον κρατήσει δέσμιο από την ρουτίνα του. Μιλάμε για μια σειρά που θα την χαρακτήριζα αδιάφορη. Μια δική μου προσωπική εκτίμηση που δεν αποτελεί κανόνα για τα υπόλοιπα γούστα. Ίσως για κάποιους να είναι μια hot σειρά και άλλα τέτοια διθυραμβικά σχόλια, που για μένα θα είναι πρωτάκουστα. Ας αφήσουμε τους χαρακτηρισμούς στην άκρη και ας περάσουμε στην γενική ουσία του περιεχομένου τους. Το πρώτο βιβλίο που διάβασα, μου θύμισε λίγο Αγκάθα Κρίστι, αλλά ως εκεί. Γιατί δεν μπορώ να πω, ότι οι ήρωες και η πλοκή του ήταν αρκετά δουλεμένοι. Ήταν, όμως ένα τίμιο βιβλίο που διαβαζόταν ευχάριστα και δεν ένιωσα να θέλω να το αφήσω. Με κέρδισε και το βαθμολόγησα τέσσερα αστέρια. Όμως, σε αυτό το σημείο, όσο διάβαζα το βιβλίο, θυμήθηκα τα σχόλια που έχω ακούσει κατά καιρούς, πώς οι σειρές ή οι ταινίες δεν ανταποκρίνονται με την αρχική πηγή τους. Δηλαδή, το βιβλίο που έχει γραφτεί και αυτό μεταφέρθηκε στο γυαλί. Υπάρχει μεγάλη διαφορά είτε στις ερμηνείες των ηρώων - ηθοποιών, είτε ότι το έργο ή σειρά έχει αλλάξει κατά πάρα πολύ στο σενάριο και πολλά σημεία του βιβλίου έχουν παραλειφθεί. Επομένως, γνωρίζοντας το συγκεκριμένο σχόλιο, αλλά και σε περιπτώσεις που εγώ η ίδια έχω δει από βιβλίο την ιστορία στην τηλεόραση, πράγματι έχω διαπιστώσει ότι οι διαφορές τους είναι τεράστιες. Δεν ξέρω τι μεσολαβεί και αυτό που βλέπουμε δεν ανταποκρίνεται με αυτό που έχουμε διαβάσει. Ίσως, να φταίει ότι σε μία ώρα και κάτι, πρέπει να καταγραφτούν σκηνές και πράξεις που απαριθμούν ένα βιβλίο πεντακοσίων σελίδων και ίσως και περισσότερο είτε, ότι το σενάριο δεν έχει δουλευτεί σωστά; Αχ! Δεν ξέρω, αλλά αυτό που γνωρίζω είναι ότι δεν εμπιστεύομαι τις σειρές & ταινίες που προέρχονται από βιβλία. Αν είναι να διαλέξω κάτι από τα δύο, σίγουρα θα διάλεγα το βιβλίο. Έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στην αρχική του έκδοση, πώς δηλαδή εμπνεύστηκε ο δημιουργός και πώς όλο αυτό ξεκίνησε από το να δω ένα έργο που θα μου αφήσει τεράστια ερωτηματικά πάνω από το κεφάλι μου. Σίγουρα, υπάρχουν και βιβλία που δεν έχω γίνει ταινίες ή σειρές και σου αφήνουν ερωτηματικά, αλλά τι να λέμε. Συμβαίνουν κι αυτά.

Το επόμενο βιβλίο που διάβασα, μου έμεινε στο μυαλό. Ομολογώ με εξέπληξε ευχάριστα, γιατί όταν το τελείωσα είχε μείνει για μέρες στην σκέψη μου η ιστορία που ανέδειξαν. Ο δράστης είχε μια ιδιαίτερη προσωπικότητα και το αστυνομικό στοιχείο με την αναζήτησή του ήταν στα φόρτε του. Όσο το διάβαζα ομολογώ, έλεγα πώς δεν μπορεί να ήταν στοιβαγμένο στην κούτα. Ήταν πραγματικά ένα διαμαντάκι που είχε χωθεί κατά λάθος μαζί με άλλα βιβλία για αποθήκευση και ίσως μετά από χρόνια για ανακύκλωση.

Δεν περίμενα να μου κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι την τελευταία σελίδα. Δεν περίμενα να διαβάζω τα φονικά που είχε διαπράξει και να γυρίζω το κεφάλι μου γεμάτη αποστροφή. Ένιωσα ότι διάβαζα αστυνομικό βιβλίο, από κάποιον Σκανδιναβό, Νορβηγό επιτυχημένο συγγραφέα του είδους του που έχει κερδίσει δικαίως τα εύσημα. Η ιστορία πραγματεύεται έναν φόνο που συμβαίνει στο Λάς Βέγκας και θυμίζει τους φόνους που είχαν διαπραχθεί πριν δέκα χρόνια. Το ερώτημα που μόλις γεννήθηκε, ήταν γιατί ο δολοφόνος σταμάτησε και ήταν αρκετό για μένα να ξεκινήσω να το διαβάζω και να χαθώ στην ιστορία του.

Πράγματι με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες και είναι από τις λίγες φορές που ένα βιβλίο που δεν σου γεμίζει το μάτι αποκτάει ενδιαφέρον.

Διάβασα και διάφορες πληροφορίες για τον συγγραφέα ο οποίος είναι βραβευμένος και με διακρίσεις. Τελικά, καταλήγω πώς δεν υπάρχουν μόνο οι διακεκριμένοι συγγραφείς, που έχουν αποκτήσει εμπορική αξία μέσω διάφορων «καναλιών» προβολής, αλλά είναι και εκείνοι που δεν τους ενδιαφέρει η προβολή. Είναι και εκείνοι οι συγγραφείς, που έχουν εμπιστοσύνη στο έργο τους και βέβαιοι ότι θα ταξιδέψει μακριά η ιστορία τους.