Βιβλιοκριτική για το μυθιστόρημα "Μία θάλασσα, δύο πατρίδες" του Χριστόφορου Σεμέργελη | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 


Συγγραφέας: Χριστόφορος Σεμέργελης
Έτος έκδοσης: 2020
Σελ.: 376
Εκδόσεις: Κέδρος


Μία θάλασσα: το Αιγαίο Πέλαγος, για τους Έλληνες, Λευκή θάλασσα για τους Οθωμανούς, δύο πατρίδες: η Σμύρνη και ο Βόλος.

Σμύρνη 1877. Ο Γουίλιαμ Χατζηστεργίου, αν και προέρχεται από πλούσια οικογένεια, συλλέγει και διακινεί αρχαία αντικείμενα, ένα πολύ επικίνδυνο επάγγελμα. Συνεργάζεται με τον ωρολογοποιό Έντουαρντ Φίλιπ Μπόρελ ο οποίος και αυτός παράλληλα συλλέγει νομίσματα και ελληνικές  αρχαιότητες, τα οποία στέλνει στο Βρετανικό Μουσείο.

Αρχές του 1878, ο Έντουαρντ αναθέτει στον Γουίλιαμ μια αποστολή στο Βόλο, της σκλαβωμένης στους Οθωμανούς, Θεσσαλία. Να πάει να βρει τον αδελφό του τον Κάρολ Μπόρελ, που εκτελούσε χρέη πρόξενου για λογαριασμό της Γαλλίας, της Ιταλίας και του βρετανικού στέμματος.

Ο Κάρολ είχε αγόρασε ένα κτήμα στο Βόλο και εκεί μέσα είχε βρει ένα σπάνιο αρχαιολογικό θησαυρό, έναν ασύλητο τάφο, ενός μυκηναίου πολεμιστή. Τα ευρήματα ήταν χρυσά δαχτυλίδια και κύπελλα εκπληκτικής αισθητικής, πανοπλία και κράνος, μια στρογγυλή και μπρούτζινη ασπίδα, δύο χάλκινα σπαθιά με επιχρυσωμένες λαβές, πολύτιμοι λίθοι, δύο ασημένιοι αμφορείς, χρυσά και αργυρά νομίσματα, μια χρυσή αλυσίδα μοναδικής τεχνοτροπίας. Η αξία του θησαυρού ήταν μεγάλη, έπρεπε να κρυφτεί να μην πέσει στα χέρια των Οθωμανών  και ο Γουίλιαμ να τα μεταφέρει με ασφάλεια στη Σμύρνη και από εκεί να σταλούν αμέσως στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.

Ο Γουίλιαμ είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούν να εμπιστευτούν τα δύο αδέλφια για να φέρει σε πέρας αυτή την υπόθεση.

Ο Γουίλιαμ φθάνει αρχές Ιανουαρίου του 1878 στον Βόλο και βρίσκει τον Πρόξενο Κάρολ Μπόρελ.

Οι καιροί όμως ήταν δύσκολοι. Ο Βόλος βρισκόταν στα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας. Οι ακτές του Παγασητικού και οι κορυφές της Όθρυος, ήταν από εκεί άρχιζε η μεθοριακή γραμμή Ελλάδας -Τουρκίας και χώριζε τα σύνορα των δύο κρατών μέχρι την Άρτα. Από τη μία γινόταν πόλεμος Ρωσίας και Τουρκίας, ενώ από την άλλη η Ελλάδα εντείνει τις πολεμικές προετοιμασίες της ενάντια στους Οθωμανούς. Ο ελληνικός στρατός ήταν έτοιμος να περάσει τα σύνορα. Ήταν ζήτημα χρόνου να ξεσπάσει από ώρα σε ώρα επανάσταση στο Πήλιο και στη Θεσσαλία. Οι επαναστάτες θα χτυπούσαν τους Τούρκους διεκδικώντας τη λευτεριά τους. Επικρατούσε  μεγάλος αναβρασμός. Υπήρχε φόβος για την τύχη του θησαυρού.

Η καλύτερη ιδέα, μέχρι να περάσει η μπόρα της επανάστασης εναντίον των Οθωμανών, ήταν να κρυφτεί ο θησαυρός σε κάποιο μοναστήρι έξω από τον Βόλο. Το μοναστήρι βρέθηκε και ήταν η μονή της Αγίας Τριάδας στη Σουρβιά, που βρισκόταν στο Βόρειο Πήλιο και ο ηγούμενος του μοναστηριού ο γέροντας Καλλίνικος, ήταν φίλος με τον Πρόξενο Κάρολ Μπόρελ. Έτσι ο Γουίλιαμ με ένα οδηγό ξεκινά για το μοναστήρι μαζί με τον θησαυρό, που ήταν φορτωμένος πάνω σε άλογα. Όλα πήγαν κατ΄ ευχήν και ο θησαυρός κρύφτηκε σε μια σπηλιά πιο μακριά από το μοναστήρι. Ο θησαυρός θα ήταν ασφαλής, μέχρι τη μέρα που θα έπρεπε να τον ξαναπάρει ο Γουίλιαμ και να τον πάει με ασφάλεια στη Σμύρνη.

 Όμως το ταξίδι ήταν μεγάλο και δύσκολο  και έτσι  ο Γουίλιαμ θα διανυκτερεύσει στο μοναστήρι της Σουρβιάς. Το ίδιο βράδυ φθάνουν στο μοναστήρι και εβδομήντα έξι άντρες, που είχαν επικεφαλής τον καπετάν Ναούμ Κωνσταντινίδη. Δεν πρόλαβε να ξημερώσει 11 Ιανουαρίου 1878, όταν ακούστηκαν οι κραυγές : «Έρχονται οι Τούρκοι ,καπετάνιε». Οπότε οι δέκα  καλόγεροι, ο Γουίλιαμ και ο βοηθός του και οι 76 επαναστάτες του Πηλίου, έπρεπε να αντιμετωπίσουν περίπου ένα σώμα χιλίων Αλβανών  Γκέγκηδων, με επικεφαλής τον Αμούς αγά. Η μάχη προμηνυόταν άνιση. Τελικά αφού αντιστάθηκαν οι πολιορκημένοι στο μοναστήρι όλη την ημέρα, το βράδυ χωρίς πολεμοφόδια, φύγανε κρυφά, αφήνοντας πίσω τους πέντε νεκρούς. Ο βοηθός του Γουίλιαμ σκοτώθηκε στη μάχη, που έλαβε μέρος με τον Γουίλιαμ και τους επαναστάτες. Εκατοντάδες ήταν οι Οθωμανοί νεκροί. Οι Οθωμανοί αφηνιασμένοι τελικά κατέσφαξαν τον ηγούμενο, ένα καλόγερο και δύο τραυματίες και πυρπόλησαν το μοναστήρι. Αυτή ήταν η πρώτη μάχη της πηλιορείτικης επανάστασης κατά των Οθωμανών τυράννων.  

Ο Γουίλιαμ ,το ξέσπασμα της επανάστασης ήταν κάτι που δεν το είχε υπολογίσει. Όμως στην πρώτη μάχη ήταν τυχερός, σώθηκε και δεν λαβώθηκε.

 Ο Γουίλιαμ έλαβε μέρος και σε άλλες μεγάλες μάχες στα πηλιορείτικα χωριά και συγκεκριμένα στον Σαρακηνό και στην Μακρινίτσα, εκεί που ήταν το στρατηγείο των επαναστατών,  εκεί όπου θα γνωρίσει τον Κάρολο Ογλ, πολεμικό ανταποκριτή των Τάιμς του Λονδίνου και εκεί όπου ερωτεύτηκε την πανέμορφη Δήμητρα Κερασιώτη.

Μέσα στις πιο σκοτεινές μέρες της Θεσσαλικής Επανάστασης του 1878 θα άνθιζε ένας έρωτας μοναδικός και παράφορος.

Ο Γουίλιαμ είχε ξεκινήσει να πάει στον Βόλο, για λίγες μέρες για το θησαυρό και τώρα είχε μείνει στη Θεσσαλία και πολεμούσε περίπου  δύο μήνες και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σε πολλά γεγονότα… 

Η δίψα αυτών των επαναστατών των χωριών του Πηλίου για ελευθερία αποτελούσε το μεγαλύτερο φόβητρο των Τούρκων. Νίκη ή θάνατος ήταν το σύνθημα. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν χορτάσει από σκλαβιά, δεν άντεχαν άλλο…

Ο έρωτας και η επανάσταση είναι αλληλένδετα, διότι αμφότερα ξεκινούν από μία σπίθα;

Οι επαναστατημένοι Πηλιορείτες ήταν καταδικασμένοι;

Η Μακρινίτσα θα γινόταν ένα απέραντο σφαγείο;

Θα σωθεί τελικά ο θησαυρός;

Ήταν τελικά καταραμένος ο θησαυρός;

Θα επιζήσει ο Γουίλιαμ και η Δήμητρα της πολιορκίας της Μακρινίτσας;

Θα πετύχει η θεσσαλική επανάσταση;

Πότε θα σπάσουν τα δεσμά της Τουρκικής δουλείας στην Θεσσαλία και στην Άρτα;

Το βιβλίο βασισμένο σε αληθινή ιστορία, έχει καλή αφήγηση, γραμμένη σε απαράμιλλο ύφος. Έχει μυθοπλαστική δύναμη, γραφή καταιγιστική και μια ρέουσα γλώσσα. Είναι ένας ύμνος στον έρωτα, στην ελευθερία, στην περιπέτεια, στην πίστη και στη ζωή.  Έργο καθαρό και λιτό, βίαιο και τρυφερό.  

Διαβάστε το.  

Ο Χριστόφορος Σεμέργελης γεννήθηκε το 1979 και μεγάλωσε στον Βόλο. Είναι παντρεμένος με τη Χρύσα Σιγανού κι έχουν έναν γιο. Από το 2000 εργάζεται ως υπάλληλος στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, ενώ συνεργάζεται σε σταθερή βάση με τη Θεσσαλία, καθημερινή εφημερίδα της Μαγνησίας.
Το Μία θάλασσα, δύο πατρίδες είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Έχει γράψει επίσης τρία διηγήματα, με τα οποία έλαβε μέρος σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς των εκδόσεων iWrite.gr, με τον γενικό τίτλο Ιστορίες του τόπου μας, και απέσπασε ισάριθμα βραβεία σε Διδυμότειχο (2017), Νάουσα (2018) και Δράμα (2019) αντίστοιχα.