Βιβλιοκριτική για το μυθιστόρημα "Ολική έκλειψη καρδιάς" της Μαρίας Παναγοπούλου | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

 


Συγγραφέας: Μαρία Παναγοπούλου
Έτος έκδοσης: 2021
Σελ.: 368
Εκδόσεις: Ψυχογιός

                                                                             Γράφει ο Κώστας Τραχανάς


A total eclipse of the heart = Ολική έκλειψη καρδιάς, τραγούδι της Μπόνι Τάιλερ.

Οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι από τον παράμεσο του αριστερού χεριού μας περνάει μια φλέβα που καταλήγει απευθείας στην καρδιά. Vena amoris την αποκαλούσαν, φλέβα της αγάπης.  Η ιατρική επιστήμη αρνείται κατηγορηματικά την ύπαρξή της, μα τι ξέρει η επιστήμη από έρωτα;  Όποιος αναγκάστηκε να αφαιρέσει βίαια τη βέρα με τ΄όνομα του αγαπημένου του από το δάχτυλό του, όποιος ένιωσε τη ροή του αίματος να παγώνει και την πανσέληνο της καρδιάς του να σκιάζεται από μια ολική έκλειψη, θα σας βεβαιώσει πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η φλέβα της αγάπης υπάρχει...

Δεκαετία του ΄80.  Έξι νέοι άνθρωποι, που ζουν στον Πειραιά, είναι φίλοι. Η θρυλική εξάδα. Η Βαρβάρα, η Αρετή, η Χριστίνα, ο Μπης, ο Παντελάρας και ο Μιχαλάκης. Αδέλφια της καρδιάς. Πολύτιμοι φίλοι, ανεκτίμητοι. Σπάνιοι άνθρωποι. Φίλοι διαμάντια.

 Ώσπου μπαίνει ανάμεσα στην Αρετή και στους φίλους της, ο Αντρέας. Ο Αντρέας και η Αρετή είναι ζευγάρι τέσσερις μήνες. Αποφασίζουν όλοι μαζί, το 1983, να πάνε στην Τήνο.

Μια στημένη εξαφάνιση από ένα πλοίο της γραμμής. Ο Αντρέας Κατσαρός χάθηκε από το πλοίο ΝΑΪΑΣ που πήγαινε στην Τήνο. Όλοι πιστεύουν ότι έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Οι έρευνες του πληρώματος του πλοίου, των έξι φίλων και του λιμενικού δεν απέδωσαν. Ο Αντρέας δεν βρέθηκε ούτε ζωντανός ούτε νεκρός. Μόνο η Αρετή πιστεύει ότι είναι ζωντανός…

 Όμως μετά την βουτιά του Ανδρέα στη θάλασσα, κάποιος τον περιμάζεψε  από την θάλασσα και τον οδήγησε σε μια μικρή βραχονησίδα στον Σαν Τζώρτζη.

Αυτός ήταν ο Αντρέας.  Ένας διαβολικός, αδίστακτος και άπληστος άνθρωπος . Ένας γητευτής των γυναικών. Ένα βρόμικο σχέδιο. Το σχέδιο του Αντρέα ήταν ότι παρίστανε τον ερωτευμένο με την Αρετή, για να την μετατρέψει σε υποχείριό του. Της πούλησε έρωτα. Και πέτυχε. Το ψάρι τσίμπησε…

Οι φίλοι της Αρετής έχουν την χειρότερη γνώμη για αυτόν, καταλαβαίνουν ότι ο Αντρέας χειριζόταν τα συναισθήματά της και την εκμεταλλευόταν. Θέλουν να δουν την Αρετή ευτυχισμένη. Αλλά δυστυχώς δεν ήταν. Δεν σκοπεύουν να την αφήσουν μόνη της και να μείνουν θεατές στην αυτοκαταστροφή της. Με το δικαίωμα της φιλίας και της αγάπης που της είχαν, της λένε την πικρή αλήθεια, ότι ο Αντρέας της το παίζει το καλό και παρεξηγημένο παιδί,  ένα τρελά ερωτευμένο άντρα, αλλά είναι ένας διπρόσωπος. Δεν είναι έρωτας, τις λένε, αυτό που ένιωθες για τον Αντρέα. Δεν έκανε για σένα αυτός ο άνθρωπος. Όσο όμορφος και λαμπερός ήταν εξωτερικά τόση ασχήμια και σκοτεινιά έκρυβε μέσα του. Στενοχωριόμασταν, της λένε, βλέποντάς τον να σε πληγώνει και να αφήνει σημάδια στην ψυχή σου. Ο έρωτας αναζωογονεί, δε μαραζώνει. Δίνει φτερά, δε φυλακίζει. Δεν αξίζει να χαλάσουν τόσα χρόνια φιλίας, για ένα τομάρι και τιποτένιο. Αυτός ο τύπος γρήγορα θα έκανε την Αρετή να θέσει όρια ανάμεσα στον έρωτα και στην φιλία.  Όμως η εξάρτηση του έρωτα δεν αφήνει την Αρετή να καταλάβει και να δει ,ότι ο Αντρέας την χρησιμοποιεί για κάτι, την αντιμετωπίζει σαν κτήμα του, την διασύρει δημόσια, δεν την αγαπάει πραγματικά και ότι οι φίλοι της έχουν δίκαιο και ότι θέλουν το καλό της. 

Η Αρετή Παπαδημάτου ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν ο Αντρέας για την υλοποίηση του σχεδίου του και την ίδια στιγμή ήταν ο πειρασμός ενσαρκωμένος σε γυναίκα. Η Αρετή είχε πολύ ευλύγιστο σώμα, ευλύγιστο σα φίδι, διότι από μικρή έκανε μπαλέτο και ρυθμική. Αυτήν χρειαζόταν ο Αντρέας για να βγάλει τα διαμάντια, μέσα από ένα βράχο μιας σπηλιάς, που σχημάτιζε ένα πολύ στενό πέρασμα. Ο κίνδυνος να παγιδευτεί κάποιος και να πεθάνει εκεί μέσα ήταν μεγάλος. Ο Αντρέας ήθελε μόνο τα διαμάντια, αν η Αρετή εγκλωβιζόταν στην σπηλιά, δεν τον ενδιέφερε, δεν είχε τέτοιες ευαισθησίες.

Το σχέδιό του Αντρέα ήταν  να βγάλει η Αρετή τα διαμάντια από τη σπηλιά της Αρετούσας, ένα προϊστορικό υδραγωγείο στην Καστέλα και μετά να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Μια Αρετή στη Σπηλιά της Αρετούσας!!  Η Αρετή έπεσε στην παγίδα, τον βοήθησε να βγάλει τα τρία πακετάκια  με τα διαμάντια από την σπηλιά. Τρεις φορές μπήκε στην σπηλιά και τρεις φορές βγήκε με κίνδυνο της ζωής της. Τόσο πολύ τον αγαπούσε, που δεν υπολόγιζε τον κίνδυνο. Μετά ο Αντρέας σκηνοθέτησε τον θάνατό του, για να το σκάσει μαζί με τα διαμάντια.

Η Αρετή ζει με το παρελθόν της. Δεν μπορεί να ξεχάσει πέντε χρόνια τον Αντρέα. Ήταν ο μεγάλος της έρωτας. Κυνηγάει ένα φάντασμα. Δεν μπορεί να διαχειριστεί την απουσία του. Ο άντρας αυτός ήταν η καρδιά της, η ανάσα της, το αίμα που κυλούσε στις φλέβες της. Ήταν όμως χρέος της να συνεχίσει την ζωή της.   Ένας ανάξιος κι ακατάλληλος σύντροφος, που δυστυχώς συνέχιζε να βασανίζει την Αρετή και μετά θάνατον…

Ο Αντρέας ακρωτηρίασε την εμπιστοσύνη της Αρετής για τους ανθρώπους. Το μίσος, ο θυμός, η δίψα για εκδίκηση, όλα τα αρνητικά συναισθήματα, όταν συσσωρεύονται, δε γίνονται βουνό αλλά πελώριες τρύπες, αγεφύρωτα χάσματα…

Θα μπορέσει να ξανααγαπήσει η Αρετή;

Παίζει μεγάλο ρόλο η φιλία στη ζωή;

Ένας ψαράς ,που μοιάζει του Αντρέα, τι κρύβει;

Θα υπάρξει αλληλεγγύη από τους φίλους;

Θα υπάρξει συγχώρεση;

Ο Οίκος του Θεού είναι η καλύτερη κρυψώνα για τις δουλειές του διαβόλου;

Θα υπάρξει ανταποδοτική δικαιοσύνη του σύμπαντος;

Θα υπάρξει Θεία Δίκη;

Η ολική έκλειψη διαρκεί για πάντα;

Μια συναρπαστική ιστορία με φόντο την αστραφτερή δεκαετία του΄80.

Μια ερωτευμένη γυναίκα  σέρνει τα δύσθυμα βήματά της μηρυκάζοντας τις αναμνήσεις της, πορεύεται ξαναζώντας μαζοχιστικά τα τραύματά της. Η διεργασία της απώλειας του αγαπημένου της  συνεχίζεται βασανιστικά στο τώρα της αφήγησης, με το παρελθόν να ρίχνει το κίτρινο αρρωστημένο φως του στο παρόν, καθώς μουχλιασμένοι ψίθυροι τρυπώνουν στα αυτιά της, μπερδεμένες σκέψεις, όνειρα θολά και αδιευκρίνιστα συνοδεύουν την καθημερινότητά της. Υπερευαίσθητη η ηρωΐδα σε χρώματα, εικόνες και μυρωδιές που αναδεύουν τη μνήμη της, αδυνατεί να γευτεί την ίδια τη ζωή και να διασχίσει την απόσταση που την χωρίζει από τον «Άλλο» …

Διαβάστε το.


Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Το πραγματικό της επίθετο είναι Παναγοηλιοπούλου, αλλά, όταν σε ηλικία 19 ετών άρχισε να εργάζεται στο ραδιόφωνο, αναγκάστηκε να το περικόψει αφού ήταν γλωσσοδέτης για τους παραγωγούς των εκπομπών. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως ρεπόρτερ στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και συνεργάστηκε με περιοδικά και με την πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του STAR, «Star Cafe». Ο γάμος και η γέννηση του γιου της έβαλαν για κάποια χρόνια σε δεύτερη μοίρα την καριέρα, καθώς επέλεξε συνειδητά τον ρόλο της full time μαμάς, ξεδίνοντας μέσα από το καθημερινό γράψιμο ιστοριών που κατέληγαν πάντα στα συρτάρια της. Όταν ο γιος της μεγάλωσε αρκετά, επέστρεψε στη δουλειά της επιλέγοντας «το πιο μαγικό κομμάτι των Μέσων Ενημέρωσης», όπως το αποκαλεί, δηλαδή αυτό που βρίσκεται πίσω από τις κάμερες. Σήμερα δραστηριοποιείται στον χώρο των δημοσίων σχέσεων και της επικοινωνίας, αρθρογραφεί και διατηρεί το προσωπικό της blog thisimarias.com. Είναι παντρεμένη με τον δημοσιογράφο Κώστα Χαρδαβέλλα και περήφανη μανούλα του Κωνσταντίνου Χαρδαβέλλα, που είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος. Άλλο έργο της είναι  Η ΠΕΝΘΕΡΑ.