Γράφει η Πολυξένη Ζαρκαδούλα
Παρακολουθήσαμε μια διαφορετική παράσταση στο θέατρο Arroyo με τίτλο «Το ταγκαλάκι» που αφορά σε μια συνέντευξη που έδωσε ο μεγάλος ποιητής, Ντίνος Χριστιανόπουλος στον δημοσιογράφο και κινηματογραφιστή, Αντώνη Μποσκοΐτη. Στον ρόλο του μεγάλου ποιητή ο Χάρης Φλέουρας και στον ρόλο του δημοσιογράφου ο ίδιος ο Αντώνης Μποσκοΐτης. Η συγκεκριμένη παράσταση έχει παιχτεί σε διάφορα θέατρα και χώρους τέχνης και αφορά στη συνέντευξη που έδωσε ο μεγάλος ποιητής το 2013 στον δημοσιογράφο. Ο μεγάλος ποιητής είχε γράψει 289 ποιήματα και 50 βιβλία, στίχοι που ακόμα και σήμερα κάνουν τον γύρο του διαδικτύου.
Μέσα από τη θεατροποίηση της συνέντευξης αυτής μάθαμε αρκετά πράγματα για τα φτωχικά χρόνια της ζωής του μεγάλου ποιητή, μιας και οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη αλλά και απόψεις όπως και συμπάθειες και αντιπάθειες που είχε σε πολλούς καλλιτέχνες. Κύρια σημεία της συνέντευξης, που συγκρατήσαμε, είναι ο αντιφατικός χαρακτήρας του Ντίνου Χριστιανόπουλου και το δημιουργικό του πνεύμα μέσα από μεγάλες συνεργασίες που είχε. Επιπλέον μάθαμε και κάποια πράγματα για την προσωπική και οικογενειακή του ζωή. Κάτι που δεν ξέραμε ήταν η μεγάλη του αγάπη στις γάτες όπως και το ότι δεν του άρεσε να μπαίνει σε αεροπλάνα και τρένα και γι’ αυτόν τον λόγο είπε «όχι» σε ένα ταξίδι στην Αμερική για δουλειά παρόλο που εν τέλει τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Ένας από τους ποιητές που θαύμαζε ήταν ο Καββαδίας και κάποια σημεία της συνέντευξης που συγκρατήσαμε και ξεχωρίσαμε είναι τα εξής: «Τα τραγούδια είναι υποδεέστερα των ποιημάτων», «Ως Έλληνες είμαστε αντίθετοι σε κάτι μη ελληνικό» όπως και το ότι προτιμά να είναι ο εκμεταλλευόμενος παρά ο εκμεταλλευτής.
Όσον αφορά στον μεγάλο ερμηνευτή, Χάρη Φλέουρα, υπήρξε άκρως ρεαλιστικός στις εκφράσεις του, στην αμφίεση και στις κινήσεις του. Ο τρόπος ομιλίας, οι παύσεις ανάμεσα στα λόγια του, η κινησιολογία του θύμιζαν τον μεγάλο ποιητή. Η χημεία των δύο ηθοποιών στη σκηνή είναι μεγάλη καθώς υπήρχε αμεσότητα και αληθοφάνεια στην επικοινωνία τους σε σημείο που νομίζαμε πως όντως ο μεγάλος δημοσιογράφος έπαιρνε συνέντευξη από τον σπουδαίο ποιητή. Αυτό που αξίζει να αναφέρουμε είναι πως και ο Αντώνης Μποσκοΐτης, στον ομώνυμο ρόλο, υπήρξε αρκετά θαρραλέος με τα ερωτήματά του, σε σημείο που δεν φοβήθηκε να του κάνει ερωτήσεις που θα έφερναν τον συνεντευξιαζόμενο σε δύσκολη θέση περί γυναικών και δόξας. Στο τέλος της παράστασης αυτό που εισπράξαμε ήταν ο αντιδραστικός λόγος του Ντίνου Χριστιανόπουλου, η αγάπη του για τις γάτες, που με κάποιον τρόπο συνεχώς γινόταν αναφορά σε αυτές, και η διττή προσωπικότητά του.
Το σκηνικό, που είναι δημιούργημα του Χάρη Φλέουρα, ήταν ζεστό, νιώθαμε σαν να βρισκόμασταν όντως στο καθιστικό του μεγάλου ποιητή και περιελάμβανε το γραφείο με δυο καρέκλες και μια πολυθρόνα, με έντονη την παρουσία του ξύλου. Το σκηνικό άκρως ρεαλιστικό: πάνω στο γραφείο υπήρχε ένα γλυκό κι ένα ποτήρι με νερό, κεράσματα για τον επισκέπτη του. Πάνω από το σημείο που βρισκόταν το γραφείο του ποιητή ήταν σε κάδρα οι μορφές δύο ανθρώπων που θαύμαζε: του Καβάφη και του Τσιτσάνη. Τη μουσική της παράστασης είχε επιμεληθεί ο Γιώργης Χριστοδούλου στίχους του Θωμά Κοροβίνη και σε ερμηνεία του Παντελή Θεοχαρίδη.
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και αγορά εισιτηρίων εδώ
0 Σχόλια