Άσπρη να 'ναι η στράτα σου…: Ένα ποίημα της Χάιδως-Ειρήνης Χατζημιχάλη

Γράφει η Χάιδω-Ειρήνη Χατζημιχάλη

Άσπρη να 'ναι η στράτα σου, 

λευκό χιόνι στρωμένη…

Τις όμορφες στιγμές,

του χρόνου τα χαμόγελα, 

να παγώσει.

Ζωγραφισμένα στην αιωνιότητα να μείνουν.

Σαν πέπλο να σκεπάσει το όποιο παρόν σου.

Όμορφες εικόνες να βλέπουν τα μάτια σου.

Άσπρη να 'ναι η στράτα σου,

χιονισμένη…

Τα ίχνη που περπάτησες 

σημάδια να φαίνονται.

Αν χρειαστεί πίσω να γυρίσεις,

τον δρόμο εύκολα να ξαναβρείς.

Να μην χαθείς,

να μην περιπλανηθείς

αγάπη γυρεύοντας.

Το κρύο την ψυχή σου να μην περονιάζει.

Τις αισθήσεις μονάχα να ξυπνά.

Άσπρη να 'ναι η στράτα σου,

λευκό χιόνι στρωμένη…