Η Μαργαρίτα Τριανταφυλλίδου είναι πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. Η πρωτόλεια συγγραφική της δουλειά αποτελεί το παραμύθι της με τίτλο «Ο πλανήτης Καρδιότοπος» που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από τις εκδόσεις «Διάνοια». Σήμερα φιλοξενείται στις Τέχνες για να μας μιλήσει γι' αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες στη συνέντευξη που ακολουθεί.
Συνέντευξη στη Στέλλα Πετρίδου
Κυρία Τριανταφυλλίδου, ως πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας, φανταζόμαστε ότι η χαρά σας για την απόκτηση της νέας σας ιδιότητας είναι μεγάλη. Πώς προέκυψε, όμως, αυτή η λαχτάρα της συγγραφής στη ζωή σας και πώς από μια απλή δραστηριότητα εξελίχθηκε σε κάτι πιο υπεύθυνο και ολοκληρωμένο; Πώς έπειτα από την ολοκλήρωση του πρώτου σας πονήματος προέκυψε και η απόφαση από μέρους σας να πάρει τον δρόμο της έκδοσής του;
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τη συνέντευξη και για τη δυνατότητα που μου δίνετε να μιλήσω για τον «Πλανήτη Καρδιότοπο». Η χαρά μου είναι πραγματικά μεγάλη. Είναι σαν όνειρο. Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα γίνω συγγραφέας και ότι θα μοιραστώ με τον κόσμο σκέψεις και συναισθήματα τόσο προσωπικά. Ο Πλανήτης Καρδιότοπος άρχισε να γεννιέται εκεί ψηλά, μέσα σε ένα αεροπλάνο, ανάμεσα στα σύννεφα, καθώς ταξίδευα προς τη Μυτιλήνη για να εκπληρώσω το τάμα μου. Ήταν μια περίοδος έντονων καταστάσεων στη ζωή μου. Συναισθήματα δυνατά, εκρηκτικά, που αναζητούσαν διέξοδο. Και κάπως έτσι… γράφτηκε ο Καρδιότοπος. Ήταν ένα παραμύθι που για έξι χρόνια, ήταν κλειδωμένο στο συρτάρι και έβγαινε κάθε βράδυ για να το διαβάσω στα παιδιά μου. Μια μέρα, μια φίλη μού ανακοίνωσε ότι θα εκδώσει το βιβλίο της, και της λέω δειλά δειλά, έχω και εγώ ένα παραμύθι. Μου το ζήτησε να το διαβάσει και ενθουσιάστηκε. Η Αθηνά ήταν αυτή που με ώθησε να το εκδώσω. Θα ήθελα να την ευχαριστήσω για ακόμα μια φορά.
Είναι η πρώτη φορά που φιλοξενείστε στις Τέχνες και η αφορμή φυσικά γι’ αυτή τη συνέντευξη είναι η έκδοση του πρώτου σας βιβλίου. Πριν αναφερθούμε με περισσότερες λεπτομέρειες σ’ αυτό, πείτε μας δυο λόγια για εσάς και τις συγγραφικές σας ανησυχίες.
Επαγγελματικά δραστηριοποιούμαι σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο, όμως πάντοτε υπήρχε μέσα μου η ανάγκη για έκφραση, γράφοντας ή ζωγραφίζοντας, έκανα κατασκευές. Από παιδί που θυμάμαι τον εαυτό μου, μου άρεσε να γράφω κάποια πράγματα, αλλά τα έκρυβα στα συρτάρια μου. Η γραφή ήταν μια εσωτερική ανάγκη που είχα να εκφραστώ. Έμπνευσή μου ήταν τα βιώματα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα. Ο Καρδιότοπος γεννήθηκε ακριβώς από αυτή την ανάγκη, να δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου η αγάπη, η κατανόηση και το φως δεν αποτελούν έννοιες αφηρημένες, αλλά τρόπο ύπαρξης.
Εστιάζετε το ενδιαφέρον σας σε ένα δύσκολο και παράλληλα αρκετά δημοφιλές λογοτεχνικό είδος, το παραμύθι. Γιατί στρέψατε ειδικά σ’ αυτό το ενδιαφέρον σας και όχι σε κάποιο άλλο; Τι το ιδιαίτερο διαπιστώνετε στην παιδική λογοτεχνία που σας ωθεί αυθόρμητα και πιο ουσιαστικά να ασχοληθείτε μ’ αυτή;
Για αρκετά χρόνια ασχολήθηκα με το κατηχητικό, έχοντας στενή επαφή με παιδιά. Παιδιά που είχαν ανάγκη από αγκαλιά, λόγια παρηγοριάς, στερέωση ψυχολογική, από δύναμη και ενθουσιασμό που έψαχναν, μια επιβεβαίωση και έναν λόγο, ένα μπράβο για τις προσπάθειές τους. Παιδιά που βίωναν δύσκολες καταστάσεις, ματαίωσης, απογοήτευσης ή ακόμα και πένθους. Κάθε εβδομάδα έγραφα και σχεδίαζα τα μαθήματα, φροντίζοντας πάντοτε να περιέχουν ξεκάθαρα και ουσιαστικά μηνύματα. Το μήνυμα που επιδίωκα σταθερά να μεταφέρω ήταν ένα, η ελπίδα. Να μάθουν τα παιδιά να πιστεύουν, να ονειρεύονται και να μη σταματούν να αγωνίζονται για τα όνειρά τους, ακόμη κι όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες.
Η παιδική λογοτεχνία έχει κάτι μοναδικό. Μιλά απευθείας στην καρδιά. Μέσα από την απλότητα, την εικόνα και το συναίσθημα μπορείς να αγγίξεις βαθιές αλήθειες. Γράφοντας τον «Πλανήτη Καρδιότοπο», ένιωσα πως έπλαθα έναν κόσμο γεμάτο εικόνες, χρώματα και συναισθήματα. Οι ήρωες γεννήθηκαν στο μυαλό μου σχεδόν αυθόρμητα. Άλλωστε, μέσα μου υπάρχει πάντα ένα μικρό παιδί. Σκέφτομαι, αισθάνομαι και ονειρεύομαι συχνά μέσα από αυτή τη παιδική ματιά.
Αρχικά, το παραμύθι γράφτηκε για έναν πολύ προσωπικό λόγο, για να το διαβάζω στον γιο μου — και ίσως κάποτε στα παιδιά του κατηχητικού. Και κάπως έτσι, κάτι τόσο απλό και αυθόρμητο, εξελίχθηκε σε ένα βιβλίο σήμερα.
Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεστε στις παιδικές ιστορίες σας αποτελούν καθαρά προϊόν της φαντασίας σας ή δανείζονται πολλές φορές και στοιχεία από την πραγματική σας ζωή, από τα βιώματά σας δηλαδή, τις συναναστροφές σας, τον προσωπικό και εργασιακό σας χώρο και γενικότερα από την καθημερινότητά σας;
Οι δύο επιστήμονες της ιστορίας είναι καθαρά φανταστικά πρόσωπα. Ωστόσο, η δημιουργία τους δεν ήταν τυχαία. Ήθελα να δώσω μορφή και προσωπικότητα σε δύο έννοιες που θεωρώ θεμελιώδεις για τη ζωή, την Ελπίδα και την Αγάπη. Έτσι γεννήθηκε ο Ελπιδοφόρος, ως προσωποποίηση της Ελπίδας — της δύναμης που μας κρατά όρθιους, που μας ωθεί να συνεχίζουμε ακόμη και στις δυσκολίες. Αντίστοιχα, η δεσποινίς «Πολλή Αγάπη» δημιουργήθηκε για να εκφράσει την Αγάπη στην πιο καθαρή και ανιδιοτελή της μορφή. Μέσα από αυτούς τους χαρακτήρες ήθελα ουσιαστικά να μεταφέρω στα παιδιά, αλλά και στους ενήλικες, ότι κάποιες αξίες δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Μπορούν να έχουν φωνή, παρουσία και ρόλο στη ζωή μας. Γιατί, τελικά, η Ελπίδα και η Αγάπη δεν είναι απλώς λέξεις. Είναι τρόπος ύπαρξης.
Σίγουρα, πολλά σημεία της ιστορίας αντικατοπτρίζουν βιώματα και στοιχεία από την προσωπική μου ζωή. Παρότι το παραμύθι κινείται σε έναν φανταστικό και συμβολικό κόσμο, τα συναισθήματα που το διαπερνούν είναι βαθιά πραγματικά. Προέρχονται από προσωπικές εμπειρίες, σκέψεις και εσωτερικές διαδρομές. Η έμπνευση, για μένα, γεννιέται συχνά από την ίδια την καθημερινότητα, από όσα ζούμε, όσα αισθανόμαστε, όσα μας προβληματίζουν ή μας αγγίζουν. Πιστεύω πως εκεί βρίσκεται και η ουσία ενός παραμυθιού, στο να παντρεύει τη φαντασία με την αλήθεια των συναισθημάτων.
Ποιους συγγραφείς έχετε ως πρότυπα; Από ποιους εμπνέεστε και ποιους θα θέλατε να συμβουλευτείτε αν ποτέ είχατε τη δυνατότητα να το κάνετε;
Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μιλήσω για «πρότυπα» με την αυστηρή έννοια. Περισσότερο εμπνέομαι από ιστορίες που καταφέρνουν να αγγίξουν την καρδιά, να μιλήσουν με απλότητα και αλήθεια στο παιδί. Όλα ξεκινούν από μέσα μου, αυτό που θα μπει στο χαρτί είναι η ανάγκη μου να εξωτερικεύσω τα συναισθήματά μου με εικόνες, σύμβολα και μηνύματα που θα ήθελα να δώσω. Από τα παραμύθια που έχω διαβάσει παίρνω τη δύναμη που έχουν οι λέξεις να μεταμορφώσουν, να κινητοποιήσουν να δώσουν χαρά, ελπίδα, φως, αισιοδοξία.
Αν είχα ποτέ τη δυνατότητα να συζητήσω με κάποιον συγγραφέα, θα ήθελα πολύ να μιλήσω με την Χριστίνα Ντούμα. Θα ήταν ιδιαίτερη χαρά για μένα να ανταλλάξουμε σκέψεις γύρω από την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφική διαδικασία. Νιώθω πως υπάρχει κάτι που μας συνδέει σε ένα πολύ ουσιαστικό επίπεδο, η αγάπη για τα παιδιά μας. Τα βιβλία μας, άλλωστε, είναι αφιερωμένα σε εκείνα. Και αυτή η κοινή αφετηρία, η τόσο προσωπική και συναισθηματική, έχει για μένα ξεχωριστή αξία.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο και ποιο θα προτείνατε να διαβάσουν οπωσδήποτε τα παιδιά;
Είναι κάποια βιβλία που τα αγαπώ πολύ. Τα έχω χρόνια και κάθε φορά που τα διαβάζω στα παιδιά, νιώθω τόσο μεγάλη συγκίνηση. Φυσικά, έχω μεγάλη αδυναμία στα κλασικά παραμύθια. Είναι ιστορίες που δεν παλιώνουν ποτέ, γιατί αγγίζουν πανανθρώπινα συναισθήματα.
Αγάπησα πολύ τα παρακάτω: "Ο δικός μας Άγιος Βασίλης" του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, " Η καρδιά της Μαμάς" της Irena Trevisan, "Ο Μάρτης ο κλαψιάρης" της Γιολάντας Τσιρώνη Γεωργιάδη, "Το ακριβότερο ρολόι του κόσμου" της Αθηνάς Ντασιου Γιάννου, "Ένα Χριστουγεννιάτικο Θαύμα" της Σόφι ντε Μιλλένεμ και του Έρικ Πυμπαρέ, τη σειρά από "Τα όνειρα του Θοδωρή" της Χριστίνας Ντούμα, "Ο Ιωνάς και το κήτος" της Φωτεινής Π. Τσομάκου.
Τον Δεκέμβριο του 2025, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Διάνοια» το πρώτο σας βιβλίο και συγκεκριμένα το παραμύθι σας με τίτλο «Ο πλανήτης Καρδιότοπος». Ποια συναισθήματα σας κατέκλυσαν όταν πιάσατε για πρώτη φορά το πρώτο σας πνευματικό δημιούργημα στα χέρια σας; Μπορούν να περιγραφούν με λέξεις;
Όταν κράτησα για πρώτη φορά στα χέρια μου τον «Ο πλανήτης Καρδιότοπος», ένιωσα ένα κύμα συναισθημάτων που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Ήταν ένα κομμάτι από την ψυχή μου. Ήταν χαρά, συγκίνηση, ευγνωμοσύνη, αλλά και μια βαθιά εσωτερική δικαίωση. Σαν να έπαιρνε μορφή κάτι που για καιρό υπήρχε μόνο μέσα μου, μια σκέψη, ένα συναίσθημα, ένα όνειρο. Νομίζω πως εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν κρατάς απλώς ένα βιβλίο. Κρατάς ένα κομμάτι του εαυτού σου. Θυμάμαι την ημερομηνία, 27 Οκτωβρίου 2019. Ήταν οι πρώτες λέξεις μέσα μου χαραγμένες. Και αυτό είναι ένα συναίσθημα που, όσο κι αν προσπαθήσεις, δύσκολα αποδίδεται πλήρως με λέξεις.
Μιλήστε μας για το περιεχόμενό της ιστορίας που φιλοξενείται στο παραμύθι σας. Τι πραγματεύεται; Ποιοι είναι οι κεντρικοί ήρωές του και σε ποιες περιπέτειες μπλέκονται;
Η ιστορία μου λοιπόν! Ήθελα να δώσω στις έννοιες όπως ελπίδα και αγάπη ανθρώπινη μορφή, και τους έκανα ήρωες επιστήμονες. Μιλάω για μια αρρώστια την θλιψολύπη. Πρόκειται για μια αρρώστια της εποχής μας, όπως η κατάθλιψη, η απογοήτευση, η ματαίωση. Και τα βότανα που γιατρεύουν είναι τα λουλούδια, αλλά στην ουσία πρόκειται για την αγκαλιά, μια ζεστή κουβέντα όπως η καλημέρα όταν τη λέμε μέσα από την καρδιά μας, την κατανόηση, τη συγχώρεση. Είναι έννοιες, αλλά πρόκειται για αρετές και αξίες.
Εκεί έξω υπάρχει ένας δράκος που τον λένε Μπλιαξ και έχει συμμορία. Οι δράκοι αντιπροσωπεύουν τα εμπόδια και τα δυσάρεστα συναισθήματα, οτιδήποτε φέρνει απογοήτευση, φόβο και τρόμο σε έναν άνθρωπο που θέλει να κατακτήσει τις αρετές ή να βοηθήσει τους συνανθρώπους του. Οι επιστήμονες βρίσκουν το αντίδοτο και φυσικά θέλουν να το μοιράσουν παντού, σε νοσοκομεία, σχολεία, γηροκομεία, σπίτια. Εδώ φαίνεται καθαρά το στοιχείο της ανιδιοτελούς αγάπης. Αψηφώντας τον κίνδυνο, βγαίνουν έξω να το τολμήσουν. Γίνεται ένα κυνηγητό και εκεί, την πιο δύσκολη στιγμή, εμφανίζεται ένα σύννεφο και πάνε στον πλανήτη Χαμόγελοτοπο, εκεί που τους υπόσχονται βοήθεια για τον τόσο ιερό σκοπό που έχουν.
Πώς προέκυψε το όνομα του πλανήτη, αυτό που δάνεισε και το όνομά του στον τίτλο του βιβλίου σας; Γιατί Καρδιότοπος και όχι κάτι άλλο;
Πρόκειται για έναν πλανήτη σε σχήμα καρδιάς. Καρδιά είναι σίγουρα, γιατί όλη η μάχη γίνεται μέσα στην καρδιά μας. Η μάχη του καλού και του κακού. Όλα ξεκινούν μέσα από την καρδιά μας, εκεί γεμίζει και αισθάνεται ζεστή, όταν είμαστε χαρούμενοι, αισιόδοξοι και ευτυχισμένοι.
Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε κυρίως και σας προέτρεψε στη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;
Ήθελα να περιγράψω με εικόνες τα συναισθήματα που νιώθει ένας άνθρωπος, όπως ο κύριος Πληγωμένη Ψυχή, όταν έρχονται τα λουλούδια, όπως η αγάπη, η στοργή, η ελεημοσύνη, η αγκαλιά και η κατανόηση. Ήθελα να γράψω για την ελπίδα (ο Ελπιδοφόρος) και την αγάπη (δεσποινίς Πολλή Αγάπη) ότι με την ανιδιοτελή προσφορά τους θα σώσουν τον πλανήτη. Όλα ξεκινούν από τον γιο μου, τον Γιάννη. Η έμπνευση, ο αγώνας, όλες οι προσπάθειες που κάνει μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.
Ποια σημαντικά μηνύματα επιδιώκετε να περάσετε στον μικρό αναγνώστη;
Ότι πιο όμορφο, πιο ελπιδοφόρο θα ήθελα να υπενθυμίσω σε κάθε παιδί, άλλα και σε κάθε ενήλικα, πως η καλοσύνη, το θάρρος, η πίστη και η αξία της προσπάθειας, όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο μας. Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι η καλή προαίρεση και η ανιδιοτέλεια κινούν θετικά τις δυνάμεις για ξεκινήσουν να αλλάζουν όλα από μέσα μας, από την καρδιά μας.
Κατά τη διάρκεια της αφήγησης ενθαρρύνετε τους μεγάλους αναγνώστες σας (κυρίως τους γονείς) να αναπτύξουν μια εποικοδομητική συζήτηση με τον μικρό αναγνώστη, σχετική με τα θέματα που αναπτύσσει το βιβλίο σας. Για ποιο λόγο το επιδιώκετε αυτό;
Πρόκειται για κάποια βασικά σημεία της ιστορίας. Τι θα έκαναν τελικά οι επιστήμονες το αντίδοτο; Εκεί γίνεται μια στάση. Να δώσουμε χρόνο στον αναγνώστη. Μια παύση για να επιστρέψει εκεί, στην Καρδιά του, να θυμηθεί την αρχή του παραμυθιού, την προσπάθεια των επιστημόνων, την αγωνία τους για να βοηθήσουν τον κόσμο που υποφέρει, τη χαρά που βρήκαν το αντίδοτο και τους δύο αρρώστους όταν άλλαξαν και όταν πήραν τα βότανα. Να βυθιστούν, να ταξιδέψουν και να φανταστούν αν ήταν οι ήρωες τι θα έκαναν. Και το δεύτερο σημαντικό σημείο είναι τη δύσκολη στιγμή που οι ήρωες βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο να τους πιάσει η Συμμορία με τους δράκους. Είναι ένα σημείο, που ζητάω από τον αναγνώστη να επιζητήσει τη δική του λύση/βοήθεια/σωτήρια. Ουσιαστικά το βιβλίο δείχνει ότι στόχος είναι να μετατρέψει την ανάγνωση σε ζωντανή, διαδραστική εμπειρία για τον μικρό αναγνώστη και ταυτόχρονα για τους γονείς. Η διαδικασία δεν περιορίζεται μόνο στην αφήγηση· ενθαρρύνει τους γονείς να κάνουν εποικοδομητικές ερωτήσεις που βοηθούν το παιδί να αναστοχαστεί, να φανταστεί και να συμμετάσχει ενεργά στην ιστορία.
Συγκεκριμένα:
Στάση και παύση: Όταν οι γονείς σταματούν σε κρίσιμα σημεία, όπως η ανακάλυψη του αντίδοτου, δίνεται χρόνος στο παιδί να σκεφτεί τι συνέβη, να θυμηθεί προηγούμενα γεγονότα και να επεξεργαστεί τα συναισθήματα των ηρώων.
Ενσυναίσθηση και φαντασία: Μέσα από ερωτήσεις όπως «Τι θα κάνατε εσείς στη θέση των επιστημόνων;» ή «Πώς θα σώζατε τους ήρωες από τη Συμμορία των Δράκων;» το παιδί αναπτύσσει δεξιότητες σκέψης, ενσυναίσθησης και λήψης αποφάσεων.
Συζήτηση και επεξεργασία θεμάτων: Οι γονείς μπορούν να καθοδηγήσουν μια συζήτηση για αξίες όπως η αλληλεγγύη, η υπομονή, η ελπίδα και η δημιουργική επίλυση προβλημάτων. Αυτό εμπλουτίζει την εμπειρία του βιβλίου, πέρα από την απλή διασκέδαση.
Συνολικά, η πρακτική αυτή επιδιώκει το βιβλίο να γίνει εργαλείο μάθησης, συναισθηματικής ανάπτυξης και δεξιοτήτων ζωής, όχι μόνο αφήγησης.
Πείτε μας δυο λόγια και για την εικονογράφηση του βιβλίου σας. Είστε ευχαριστημένη από το αισθητικό αποτέλεσμα;
Συνεργάστηκα με την βραβευμένη εικονογράφο Κατερίνα Χονδρομπίλα. Περιέγραψα τα συναισθήματα και πώς έχω φανταστεί το παραμύθι και βήμα βήμα η Κατερίνα δημιούργησε την κάθε σελίδα τόσο ζωντανή, τόσο υπέροχη. Η Κατερίνα είναι εκπληκτική εικονογράφος και την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Είμαι ενθουσιασμένη με κάθε σελίδα.
Μιλήστε μας για την πρώτη σας συνεργασία με τις εκδόσεις «Διάνοια». Θεωρείτε σημαντική τη συμβολή του εκδοτικού σας οίκου στην περαιτέρω προώθηση του βιβλίου σας;
Απευθύνθηκα στον εκδοτικό οίκο «Διάνοια». Αμέσως είχα θετική απάντηση με πολύ καλές κριτικές και υπογράψαμε το συμβόλαιο. Για μένα είναι η πρώτη φορά, δεν είχα κάποια προηγούμενη εμπειρία από εκδοτικό οίκο. Είναι η πρώτη μου συνεργασία με τις εκδόσεις «Διάνοια» και υπήρξε εξαιρετικά εποικοδομητική και ενθαρρυντική. Από την αρχή, η ομάδα του εκδοτικού οίκου αντιμετώπισε το βιβλίο μου με σεβασμό και ενδιαφέρον, δίνοντας προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια της ιστορίας, από τη μορφοποίηση μέχρι την αισθητική του εξώφυλλου και τη σωστή προβολή του περιεχομένου.
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια; Τι ονειρεύεστε για το μέλλον;
Στις 8 Φεβρουάριου, Κυριακή, έγινε η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου. Πήρα πολύ ωραία σχόλια και κριτικές, οι οποίες μου έδωσαν δύναμη. Με πλησίασαν άνθρωποι όλων των ηλικιών και, όπως περιγράφω στο βιβλίο, τα μάτια τους έλαμπαν και με συναισθήματα χαράς και αισιοδοξίας ήταν πλημμυρισμένοι. Μου ζήτησαν να συνεχίσω να γράφω, γιατί αισθάνθηκαν πολύ όμορφα. Υπήρξε η επιθυμία για τον «Καρδιοτοπο 2». Και, όντως, έχω γράψει το βιβλίο, με διαφορετικά μηνύματα αυτή την φορά. Επίσης, είχα την ανάγκη να γράψω ένα παραμύθι που να αγκαλιάζει με ευαισθησία τις δυσκολίες της ΔΕΠΠΥ και των μαθησιακών δυσκολιών.
Η έμπνευση είναι πάντα τα παιδιά μου. Ονειρεύομαι αυτά που γράφω να αγγίζουν τον αναγνώστη και να κάνει δικό του κάποιο κομμάτι διαβάζοντας τα. Εύχομαι στα παιδιά να παίρνουν δύναμη και να διεκδικούν με αγάπη οτιδήποτε καλό για την ζωή τους.
Ποια ευχή σας θα θέλατε να πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε;
Εύχομαι να γίνει ένα μικρό φως για κάθε παιδί και μια ήσυχη υπενθύμιση για κάθε ενήλικα ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος, αν ξεκινήσουμε από την καρδιά.
Πριν κλείσουμε τη συζήτηση θα ήθελα να μας παραθέσετε ένα ποίημα από το βιβλίο σας.
Διάλεξα το συγκεκριμένο κείμενο, για να περάσω το μήνυμά μου προς το τέλος του παραμυθιού, στο σημείο όπου οι ήρωες καταφέρνουν να δώσουν το αντίδοτο σε όλο τον πλανήτη. Εκεί φαίνεται η λύτρωση, η δικαίωση και η χαρά που όλοι περίμεναν. Είναι η στιγμή που θέλω οι αναγνώστες, μικροί και μεγάλοι, να νιώσουν την ελπίδα, τη δύναμη της συνεργασίας και τη χαρά της καλοσύνης που επικρατεί. Το καλό πάντα κερδίζει.
«Έτσι λοιπόν ξεκίνησαν... Πέταξαν πάνω από σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, εργοστάσια και έδωσαν σε κάθε άνθρωπο το αντίδοτο... Οι καρδιές τους αμέσως έγιναν ζεστές, οι σκέψεις τους θετικές, η ελπίδα τους φωτεινή σαν ήλιος, η αισιοδοξία σαν άνεμος γρήγορος και φρέσκος...
Γέμισαν δύναμη... χαρά και τα βλέμματά τους έγιναν τρυφερά.»
Κυρία Τριανταφυλλίδου, η συζήτηση μαζί σας ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μας και μας δώσατε την ευκαιρία να σας γνωρίσουμε καλύτερα. Καλοτάξιδο το πρώτο σας βιβλίο και ευχόμαστε από καρδιάς να αγκαλιάσει η ιστορία του τις ψυχές όλων των αναγνωστών, μικρών και μεγάλων. Να είστε καλά!
Βιογραφικό:
Η Μαργαρίτα Τριανταφυλλίδου γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1983 στον Ασπρόπυργο Αττικής. Σπούδασε Business - MBA HRM) με ειδίκευση στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού. Έχει εργαστεί σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, σε τμήματα λογιστηρίου και διοίκησης προσωπικού. Η επαγγελματική της πορεία στον χώρο των επιχειρήσεων τής δίδαξε την αξία της συνεργασίας, της ομαδικής δουλειάς, της ευθύνης και της ανθρώπινης επαφής.
Μητέρα δύο παιδιών, βρήκε σε αυτά την αληθινή της έμπνευση. Μέσα από τις δικές τους αγωνίες, χαρές και μικρές καθημερινές στιγμές.
Διαβάστε την κριτική μας για το βιβλίο της εδώ
.jpg)
0 Σχόλια