Βιβλιοκριτική: "Ένα πολύ παράξενο αγόρι" του Ρικάρδο Αλκάνταρα

Ένα πολύ παράξενο αγόρι
Συγγραφέας: Ricardo Alcántara
Μετάφραση: Τίνα Τερζιώτη
Εικονογράφηση: Albert Asensio
Ημερομηνία έκδοσης: 02/2026
ISBN: 978-618-231-313-8
Σελίδες: 38

Εκδόσεις: Βακχικόν

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Το σημερινό παιδικό βιβλίο που επέλεξα να διαβάσω και να μοιραστώ μαζί σας, κέντρισε το ενδιαφέρον μου από τον τίτλο του και μόνο. Ένα πολύ παράξενο αγόρι έγραφε και στο εξώφυλλό του δέσποζε με έντονα χαρακτηριστικά ένα όμορφο παιδί ικανό να προϊδεάσει τον καθέναν από εμάς, έτσι ώστε να ξεφυλλίσει το βιβλίο και να μάθει την ιστορία του.

Δεν έχασα καιρό, αφού όπως πάντα διάβασα το κείμενο στο οπισθόφυλλο και περιεργάστηκα πολύ προσεκτικά την εικόνα του αγοριού, ήμουν έτοιμη να μάθω τον λόγο που ήταν παράξενο.

Κάποτε λέει η ιστορία του, υπήρχε ένα παιδί που το έλεγαν Πολ. Ο Πολ πήγαινε σχολείο και οι συμμαθητές του θεωρούσαν πως ήταν πολύ παράξενος. Αναρωτιέστε γιατί; Κι εγώ το ίδιο, μα ας μην προτρέχουμε. Όλα θα τα πούμε στην ώρα τους ή και όχι.

Ο Πολ λοιπόν ήταν ένα παιδί σαν όλα τα άλλα εξωτερικά, όμως τα υπόλοιπα παιδιά, οι συμμαθητές του, δεν είχαν συναναστροφές μαζί του, με αποτέλεσμα εκείνο να μένει μόνο του και να προσπαθεί να περάσει όμορφα τον χρόνο του. Προσπαθούσε να διασκεδάσει όσο καλύτερα μπορούσε και σκαρφιζόταν διάφορα για να μένει απασχολημένος ενώ τα παιδιά θεωρούσαν τον Πολ περίεργο και παράξενο.

Όταν ο Πολ προσπαθούσε να ενταχθεί στις παρέες τους ή όταν ζητούσε να συμμετάσχει στα παιχνίδια τους, εκείνοι πάντα του απαντούσαν αρνητικά και τον άφηναν μοναχό του. Δεν ήθελαν συναναστροφές μαζί του και όχι μόνο αυτό, ήθελαν να τον πληγώσουν, ήθελαν να τον απομονώσουν, ήθελαν με τον τρόπο τους να τον μειώσουν.

Εδώ αγαπημένοι μου φίλοι θα ανοίξω μια παρένθεση και θα πω πως η συμπεριφορά των συμμαθητών απέναντι στον Πολ ήταν απαράδεχτη! Ποτέ να μην κάνετε στους άλλους αυτό που δεν θα θέλατε να κάνουν εκείνοι σε εσάς! Πως θα σας φαινόταν αν κάποιος να σας απομόνωνε και δεν σας ήθελε στην παρέα του; Πως θα σας φαινόταν αν δεν είχατε φίλους για να μοιραστείτε το παιχνίδι σας; Πως θα σας φαινόταν αν κάποιος σας κορόιδευε; Νομίζω ότι αυτό σε κανέναν δεν αρέσει…

Ο Πολ βέβαια, για κάθε άρνηση των παιδιών δεν θύμωνε, δεν στενοχωριόταν, δεν αντιδρούσε αρνητικά παρά έκανε λόγο για τον μάγο πατέρα του! Όπως είπα και πριν, χωρίς θυμό καθόταν σε μια άκρη μοναχός του και απασχολούταν όπως μπορούσε.

Κάποια στιγμή όμως, όλα όσα το αγόρι βίωνε από τους συμμαθητές του, άρχισαν να τον πνίγουν και να τον στεναχωρούν. Όταν πια η σταγόνα ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής του, έτρεξε αναστατωμένος στο σπίτι του.

Εκεί, ο καλός του ο μπαμπάς αφού άνοιξε την αγκαλιά του και τον έκλεισε μέσα της, τον προέτρεψε να κλάψει και μετά να του εξηγήσει τι είχε συμβεί. Και εδώ θα ανοίξω μια ακόμη μικρή παρένθεση και θα πω ότι, μην ντρέπεστε και μη φοβάστε να κλαίτε. Το κλάμα είναι βάλσαμο και τα δάκρυα μπορούν να παρασύρουν μαζί τους κάθε τι αρνητικό που σας έχει κατακλύσει. Αφήστε τα δάκρυα να τρέξουν, να ξεφουσκώσει ότι αρνητικό σας έχει περικυκλώσει και θα δείτε πως έτσι θα νιώσετε ανάλαφροι και ανακουφισμένοι.

Ο μπαμπάς λοιπόν του Πολ, τον συμβούλευσε ότι πράγματι οι συμμαθητές του είχαν ενεργήσει πολύ άσχημα απέναντί του, είχαν πληγώσει τον Πολ αλλά εκείνος ήξερε ποιο είναι το κατάλληλο γιατρικό για να τον κάνει και πάλι να νιώσει καλά, ποιο είναι το κατάλληλο γιατρικό για να τον θεραπεύσει.

Αν και εσείς τώρα θέλετε να μάθετε με ποιο τρόπο ο μπαμπάς του Πολ κατάφερε να τον κάνει ξανά ευτυχισμένο και να διώξει μακριά τη λύπη του, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το παραμύθι και να μάθετε τη συνέχειά του.

Επειδή σας αγαπώ θα σας αποκαλύψω ότι, ο μπαμπάς του Πολ δεν ήταν μάγος. Ήξερε όμως με ποιον τρόπο μπορούσε να διώξει μακριά από τον αγαπημένο του γιο αλλά και από το κάθε παιδί τη θλίψη!

Τώρα αν πού και πού έκανε και λίγα μαγικά, αυτό θα το ανακαλύψετε μόνοι σας!

Μικροί μου φίλοι, θέλω από τούτο το παιδικό βιβλίο να σας μείνει ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι δυστυχισμένο και φυσικά δεν πρέπει εμείς να είμαστε η αφορμή της δυστυχίας του. Μην απομονώνετε τους συμμαθητές σας, μην τους κοροϊδεύετε, μην τους προκαλείτε δάκρυα στα μάτια. Μπορείτε όλοι μαζί να συνυπάρξετε, να παίξετε αγαπημένοι και να περάσετε όμορφες και ανέμελες στιγμές!

Κάθε παιδί έχει ανάγκη από φίλους, κάθε παιδί έχει δικαίωμα στο παιχνίδι και την ευτυχία!

Ο Άλμπερτ Ασένσιο (Albert Asensio) σπούδασε γραφιστική στη Σχολή Τέχνης και Σχεδίου της Ταραγόνα (EADT), και στη συνέχεια ολοκλήρωσε έναν κύκλο σπουδών εικονογράφησης στο Κολέγιο Τεχνών Eina στη Βαρκελώνη, καθώς και δύο κύκλους μαθημάτων σχεδίου και ζωγραφικής στο Central Saint Martin’s College of Art and Design στο Λονδίνο. Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία για το έργο του, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Libreter και τρία βραβεία Junceda.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Οι συμμαθητές του δεν έπαιζαν μαζί του. Τον έκαναν πέρα και έλεγαν πως ήταν ένα πολύ παράξενο αγόρι. Σκαρφίζονταν τα πάντα για να τον προκαλέσουν, αλλά ο Πολ δεν θύμωνε ποτέ. «Ο πατέρας μου είναι μάγος» τους έλεγε. Μέχρι που μια μέρα αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν, διατεθειμένοι να ανακαλύψουν το μυστικό αυτού του τόσο παράξενου αγοριού…

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Ρικάρδο Αλκάνταρα (Ricardo Alcántara) γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης, αλλά ζει στη Βαρκελώνη. Σπούδασε ψυχολογία στη Βραζιλία. Έχει γράψει πάνω από διακόσια παιδικά και εφηβικά βιβλία, για τα οποία έχει κερδίσει βραβεία όπως τα: Serra d’Or, Lazarillo, Apel·les Mestres, Espasa Calpe και White Ravens, ενώ έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες σε όλο τον κόσμο. Στα ελληνικά, έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του: Καπετάν Σπίθας (έξι τόμοι, εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί) και Ο Γουστάβος και οι φόβοι (εκδόσεις Πατάκη). Το παιδικό βιβλίο Ένα πολύ παράξενο αγόρι έχει μεταφραστεί στα πορτογαλικά και είναι το όγδοο βιβλίο του που κυκλοφορεί στα ελληνικά.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.