Βιβλιοκριτική: "Η λέξη που άφηνε πατουσάκια από φως" της Έλενας Περικλέους

Η Λέξη που άφηνε πατουσάκια από φως
Συγγραφέας: Έλενα Περικλέους
Εικονογράφηση: Ρένια Μεταλληνού
Ημερομηνία έκδοσης: 02/2026
ISBN: 978-960-594-145-1
Ηλικία: από 4 έτη
Σελίδες: 32

Εκδόσεις: Καλέντης

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Μια γλυκιά, τρυφερή και αρκετά πρωτότυπη παραμυθένια ιστορία για τα φωνήεντα παρουσιάζει στο νέο της βιβλίο η πολυγραφότατη Κύπρια συγγραφέας Έλενα Περικλέους, που εστιάζει στη δύναμη των λέξεων και στο πώς αυτές λειτουργούν ενθαρρυντικά και ενισχυτικά στην ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης των παιδιών, στην εκδήλωση του αυθορμητισμού και της παιδικότητάς τους και γενικότερα στη συναισθηματική τους ενδυνάμωση. Το βιβλίο της φέρει τον τίτλο «Η λέξη που άφησε πατουσάκια από φως» και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2026, από τις εκδόσεις «Καλέντης», με σκληρόδετο εξώφυλλο και με τη συνοδεία μιας υπέροχης έγχρωμης εικονογράφησης της Ρένιας Μεταλληνού.

Κεντρική ηρωίδα του παραμυθιού της είναι ένα μικρό κοριτσάκι, το οποίο καθώς ξυπνά το πρωί, διαπιστώνει ότι η Λέξη, το μικρό μαύρο σκυλάκι της, δε βρίσκεται κοντά της. Έχει εξαφανιστεί για την ακρίβεια, αφού πουθενά στο παιδικό της δωμάτιο δεν εντοπίζεται. Μέχρι που το κοριτσάκι στην αναζήτησή του ανακαλύπτει έναν χάρτη φτιαγμένο από γράμματα, από κάποια ελληνικά φωνήεντα, συγκεκριμένα, τα Α,Ε,Ο,Η,Ω,Ι και Υ, που παραπέμπουν σε λέξεις – αστέρια, τα οποία η Λέξη έχει πάρει μαζί της για να τα μοιράσει στους ανθρώπους που τα έχουν πραγματική ανάγκη. Τα φωνήεντα αυτά, ωστόσο, αφήνουν κι από ένα μικρό αλλά φωτεινό ίχνος της Λέξης πίσω τους, ώστε η αναζήτησή τους να μην πραγματοποιηθεί στα τυφλά. Κι έτσι, το μικρό κοριτσάκι ακολουθώντας τα μικρά αλλά φωτεινά ίχνη που αφήνουν τα πατουσάκια της Λέξης, ξεκινά ένα συναρπαστικό ταξίδι αυτογνωσίας που θα της μείνει αξέχαστο.

Στο ταξίδι της αυτό, αναζητώντας τη Λέξη, που παρουσιάζεται ως σύμβολο της φωνής, της σχέσης και της μνήμης, το κοριτσάκι περνά από συγκεκριμένους σταθμούς γράμματα, που αναπτύσσουν γύρω τους μια σύντομη ιστορία ανθρώπινης σχέσης, που δίνει έμφαση στο συναισθηματικό δέσιμο και στην εκδήλωση συναισθημάτων με αφορμή την απώλεια, την αποδοχή, τη θαλπωρή και την ενσυναίσθηση. Αρχικά, συναντά το Α και τη λέξη Αγάπη. Έπειτα, συναντά το Ε και τη λέξη Ελπίδα. Στη συνέχεια, συναντά το Ο και τη λέξη Όνειρο. Αργότερα, το Η και τη λέξη Ήλιος, ενώ λίγο παρακάτω το Ι και τη λέξη Ίσως. Στο τέλος, το κοριτσάκι συναντά το Υ και τη λέξη Ύπνος. Μέχρι που οι λέξεις αυτές ενεργοποιούνται και συνειδητοποιεί ότι προσελκύουν κι άλλα παιδάκια κοντά τους. Ενώνονται για να σχηματίσουν όλες μαζί μια υπέροχη πρόταση με λέξεις – φωνήεντα, με λέξεις αστέρια, που δίνουν φωνή στη σιωπή, που μεγαλώνουν θεαματικά, καθώς αποβάλλουν από μέσα τους τον φόβο και την ανασφάλεια της έκφρασης και γίνονται μια ωραία παράγραφος κι έπειτα μια ολόκληρη ιστορία, που στόχο έχει να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο, να τον φωτίσει και να τον ομορφύνει πραγματικά.

Η συγγραφέας μέσα από την ιστορία της αυτή περνά αρκετά μηνύματα στα παιδιά, όπως τη μεγάλη αξία που έχει στη ζωή του ανθρώπου η σύνδεσή του με τους γύρω του και πόσο αυτή η σύνδεση βοηθά στο συναισθηματικό τους δέσιμο, στην αλληλεπίδραση και στην αλληλοϋποστήριξή τους, στην ανάπτυξη ισχυρών δεσμών μεταξύ τους με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων τους, αλλά και την κάλυψη ψυχικών κενών που ενδεχομένως δημιουργούνται εντός τους, εξαιτίας της απώλειας, της μοναξιάς, της απομόνωσης, του φόβου της ελεύθερης έκφρασης, της ανασφάλειας κ.α. Η κάθε λέξη της ιστορίας λειτουργεί βοηθητικά για την επίτευξη του σκοπού αυτού, αφού συμβάλει στην κατανόηση όχι μόνο του εαυτού και των πραγματικών αναγκών του, στην αποδοχή του όπως ακριβώς είναι και στην φροντίδα του, αλλά επίσης και στην κατανόηση, αποδοχή και φροντίδα των άλλων για την επίτευξη της αρμονικής και υγιούς συνύπαρξης όλων, που αποδιώχνει το σκοτάδι της θλίψης και ό,τι άλλο αρνητικό συναίσθημα προκαλεί η απουσία της.

Η επιλογή των συγκεκριμένων λέξεων στην ιστορία δεν είναι τυχαία. Οι λέξεις αυτές παράγουν φως, θα κατανοήσουν τα παιδιά, που αποδιώχνει το σκοτάδι της σιωπής και του φόβου και ενισχύει την ελπίδα για τη διεκδίκηση των πραγματικών θέλω της ψυχής. Είναι οι λέξεις που ενισχύουν το συναισθηματικό δέσιμο και την αγκαλιά και αναδεικνύουν την αξία της αλληλεγγύης, της ενσυναίσθησης και της αρμονικής συνύπαρξης των ανθρώπων για τη διεκδίκηση της πραγματικής ευτυχίας.

Η συγγραφέας παρουσιάζει, εν ολίγοις, μια αλληγορική και συμβολική ιστορία συναισθηματικής και ψυχικής ενδυνάμωσης, στην οποία ο εσωτερικός ρυθμός, και ο ποιητικός, σχεδόν λυρικός, τρόπος αφήγησης, σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών μεταφορών, πρωταγωνιστεί σε όλο το κείμενο. Παρότι δεν επιχειρεί τον διδακτισμό, επιτυγχάνει να περάσει σαφή μηνύματα στα παιδιά και τρόπους, ώστε μέσα από τη σωστή διαχείριση του φόβου και της ανασφάλειάς τους να επιδιώξουν και να καταφέρουν την ελεύθερη έκφραση και την εσωτερική τους γαλήνη και ισορροπία.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας τεσσάρων ετών και άνω, καθώς επίσης σε γονείς και σε εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να το αξιοποιήσουν ως ένα πολύτιμο και ιδανικό εκπαιδευτικό εργαλείο που θα βοηθήσει τα παιδιά στην έκφραση και στη σωστή διαχείριση των συναισθημάτων τους. Συνιστάται επίσης, όπως επισημαίνει και η ίδια η συγγραφέας, για εικαστικές δραστηριότητες και σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής και ενίσχυσης της φωνολογικής ενημερότητας.

Αξίζει να επισημανθεί, τέλος, και η απόλυτη εναρμόνιση της ιστορίας με τις εικόνες που τη συνοδεύουν. Δε λειτουργούν απλά και συμπληρωματικά στο κείμενο, αλλά προπαντός ενισχυτικά, αφού βοηθούν σημαντικά στη σχηματοποίηση και οπτικοποίηση των αφηρημένων εννοιών που παρουσιάζει και στην περαιτέρω επεξήγησή τους, ώστε η λήψη όλων των μηνυμάτων που αυτό περνά να είναι επιτυχής.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.