Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη: Τρία ποιήματα

Γράφει η Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη

ΘΟΛΟ ΠΟΤΑΜΙ

​Ένα παιδί μικρό

κρατά στις χούφτες του

ένα τσαλακωμένο φύλλο

ελιάς...

Ένα καπνισμένο φύλλο ελιάς...

​Σταχτί φύλλο με έντονη

μυρωδιά θανάτου.

Ακούγονται σιωπηρά

όλες οι κραυγές

των σπάνιων πουλιών.

​Κι ένα ποτάμι θολό

καταπίνει

τις έντρομες λύπες

του δάσους...

​Ένα παιδί κρατά στις χούφτες του

γκρίζο μέλλον.

ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

Σήμερα πάλεψα μέχρι

θανάτου με τον αιώνιο

εχθρό μου...

Τον εαυτό μου...

Ηττήθηκα καταμεσής Αυγούστου...

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΝΟΥΝ

Ανησυχώ για τις στροφές

των ποιημάτων μου

που μεγαλώνουν...

​Γεννά η ζωή αδικία

και οι μέρες

με σταυρώνουν.