Βιβλιοκριτική: "Οχ, κιτρίνισα!" της Χριστίνας Αποστολίδη

Οχ, κιτρίνισα!
Συγγραφέας: Χριστίνα Αποστολίδη
Εικονογράφηση: Γιάννης Σκουλούδης
Ημερομηνία έκδοσης: 02/2024
ISBN: 978-618-02-4986-6
Ηλικία: από 2 έως 6 έτη
Σελίδες: 36

Εκδόσεις: Μίνωας

Γράφει η Στέλλα Πετρίδου

Ο φόβος είναι ένα φυσικό πρωτόγονο συναίσθημα που εκδηλώνεται στον άνθρωπο ήδη από την παιδική του ηλικία. Άλλες φορές γίνεται αντιληπτό αμέσως από μέρους του, άλλες φορές όμως όχι. Άλλες φορές πάλι προκαλεί την άμεση αντίδρασή του, ενώ κάποιες άλλες φορές τον ακινητοποιεί και τον παγώνει και παράλληλα τον απομακρύνει από αυτό που φαινομενικά εξαιτίας του δεν αντέχει να υπομένει ούτε λεπτό.

Η συγγραφέας Χριστίνα Αποστολίδη στο εικονογραφημένο παραμύθι της «Οχ, κιτρίνισα» που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2024 από τις εκδόσεις «Μίνωας», φαντάζεται τον φόβο σαν ένα μικρό κίτρινο μαϊμουδάκι, αρκετά συμπαθητικό, χαριτωμένο και προστατευτικό εκ πρώτης όψεως, ωστόσο στην πραγματικότητα αρκετά πιεστικό και δεσποτικό, περιοριστικό και ασφυκτικό, που στο τέλος καταντά ανυπόφορο και απωθητικό.

Κεντρική ηρωίδα του βιβλίου της είναι η μικρή Σοφία, η οποία μια μέρα συνειδητοποιεί ότι το κίτρινο μαϊμουδάκι έχε μπει στη ζωή της για τα καλά, επηρεάζοντας την καθημερινότητά της στο έπακρο. Μάλιστα, έχει προσκολληθεί πάνω της με τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο βαθμό, που είναι σχεδόν αδύνατο να το αποδιώξει. Για την ακρίβεια, κρεμιέται στους ώμους της και δεν λέει με τίποτα να φύγει. Και ενώ στην αρχή μοιάζει να την προστατεύει και να τη φροντίζει, γρήγορα συνειδητοποιεί ότι την κουράζει πολύ εξαιτίας του βάρους του, κάνοντας τους ώμους της συνέχεια να γέρνουν. Η παρουσία του, όχι μόνο την απομακρύνει από κάθε παιχνίδι και χαρά, από κάθε επικοινωνία με τους φίλους της και από κάθε διασκεδαστική δραστηριότητα, αλλά και από την πιο φυσιολογική συνύπαρξή της με τους άλλους ανθρώπους.

Η προσπάθειά της να αντιδράσει απέναντι σε όλο αυτό και να απεγκλωβιστεί από το ολοένα και ανυπόφορο βάρος της φοβίας της επιτυγχάνεται όταν η επιθυμία της να υπερνικήσει την ανασφάλειά της γίνεται πραγματικότητα. Η συνειδητοποίηση αργότερα ότι τελικά δεν είναι άσχημο να ζει κανείς ελεύθερος από βάρη ακολουθώντας το ένστικτό του την κάνει ευτυχισμένη. Γνωρίζει, βέβαια, ότι κάποια πράγματα θα εξακολουθούν και στο μέλλον να τη φοβίζουν, αυτό όμως πλέον δεν την ανησυχεί ιδιαίτερα. Γιατί τώρα γνωρίζει καλά τι πρέπει να κάνει, όπως γνωρίζει επίσης ότι ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που όλοι οι άνθρωποι έχουν εντός τους, μα που όμως με τη σωστή διαχείρισή του και έχοντας οι ίδιοι εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στις δυνατότητές τους μπορούν να τον μετριάσουν, να τον αντιμετωπίσουν σιγά σιγά και κατόπιν να τον αποδιώξουν.

Το μήνυμα που περνάει η συγγραφέας στο βιβλίο της είναι ξεκάθαρο: όσο ο άνθρωπος επιτρέπει στον φόβο του να τον επηρεάζει, τόσο αυτός συνεχίζει το έργο του ακάθεκτα και μεγαλώνει εντός του επικίνδυνα, μέχρι που στο τέλος γίνεται το μόνιμο βίωμά του. Γι’ αυτό και η λύση για να επέλθουν η συναισθηματική του λύτρωση, η εσωτερική γαλήνη και η ηρεμία του είναι πολύ συγκεκριμένη. Να μάθει να κοιτάζει τον φόβο του κατάματα, όταν αυτός κάνει αισθητή την παρουσία του, και να τον αποδέχεται ως υπαρκτό, ώστε να είναι σε θέση μετά να τον αντιμετωπίσει κατάλληλα και τελικά να τον ξεπεράσει. Η παραδοχή της ύπαρξής του δεν είναι ντροπή. Είναι, αντίθετα, απαραίτητη προϋπόθεση για να επέλθει η εσωτερική του λύτρωση, πράγμα που είναι και το ζητούμενο.

Το βιβλίο αποτελεί το τρίτο μέρος της σειράς αρνητικών συναισθημάτων, που κυκλοφορεί από τον ίδιο εκδοτικό οίκο (μετά το το «Οχ, πρασίνισα» και το «Οχ, κοκκίνισα» της ίδιας συγγραφέα). Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας δύο ετών και άνω και για τον λόγο αυτό είναι αρκετά απλογραμμένο, ώστε να γίνεται εύκολα κατανοητό και προσιτό από τους μικρούς αποδέκτες του. Συνοδεύεται επίσης από μια ζωηρή και έντονη εικονογράφηση του Γιάννη Σκουλούδη, στην οποία πρωταγωνιστεί για ευνόητους λόγους το κίτρινο (το κίτρινο αντιπροσωπεύει τον φόβο, γι' αυτό εξάλλου και ο τίτλος του βιβλίου) και στην οποία προσωποποιούνται τα ανθρώπινα συναισθήματα, ώστε να εξηγηθούν ακόμα περισσότερο αυτά που οι λέξεις μέσα από την ιστορία του παραμυθιού επιχειρούν να παρουσιάσουν.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.