Βιβλιοκριτική: "Δεν έμαθα ποτέ να φεύγω»" της Μαρίας Τζιαούρη-Χίλμερ | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Δεν έμαθα ποτέ να φεύγω
Μικροδιηγήματα
Συγγραφέας: Μαρία Τζιαούρη-Χίλμερ
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2026
ISBN: 978-960-04-5599-1
Σελίδες: 112

Εκδόσεις: Κέδρος

 Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Η σύγχρονη ελληνική διηγηματογραφία τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη στροφή προς τη μικρή φόρμα. Σε αυτή την τάση εντάσσεται και η συλλογή «Δεν έμαθα ποτέ να φεύγω» της Μαρίας Τζιαούρη-Χίμλερ, ένα βιβλίο τριάντα δύο διηγημάτων, τριάντα δύο σύντομων αφηγημάτων ,που επιβεβαιώνει ότι η λογοτεχνική πυκνότητα δεν εξαρτάται από την έκταση αλλά από την ικανότητα της γραφής να συμπυκνώνει εμπειρία, συναίσθημα και νόημα.

Οι ήρωες της συλλογής έρχονται αντιμέτωποι με τον χρόνο, τα όρια, τις ήττες, τις νίκες, τις απώλειες, την προσωπική και κοινωνική κρίση και τη βαθιά ανάγκη τους για αποδοχή και αγάπη, επαφή και επικοινωνία.

Μερικά θέματα του βιβλίου είναι: ο δάσκαλος της μουσικής που χώνει τα χέρια του κάτω από τη σχολική ποδιά του μικρού κοριτσιού, που κοκκινίζει από ντροπή, αδυναμία και φόβο, το προξενιό του Τομ του Αυστραλού με το Λενιώ, το κατηχητικό, ο παντρεμένος ,σπουδαίος γιατρός που αφήνει έγκυο την ωραία Ελένη, την πελάτισσά του, τα βάζα μαρμελάδας, η σοπράνο που τρελαινόταν για τα γλυκά, ο ασημής κάδος απορριμμάτων, ο Χρήστος που χτύπησε με τη μηχανή, η θεία Άννα και το Christmas cake, ο Πετρής που τώρα έγινε Κλαούντια, η μεσπιλιά =μουσμουλιά, από μέσα πεθαμένη κι απόξω ζωντανή, ο κύριος Μπορίσοβ που ξαπλώνει κάτω από το μαύρο πιάνο με την ουρά όταν αρχίζουν οι βομβαρδισμοί στην πόλη, ο Γιάννης και η μικροσκοπική γαλάζια μπανιέρα, η Έλση που ξεχνούσε το όνομά της, ξεχνούσε που μένει, δεν θυμόταν την ύπαρξη του παιδιού της, η γυναίκα που αγκάλιαζε τον ουραγκοτάγκο, η κοπέλα που θα αρρωστήσει για μια σημαία,  η νιψομαντιλιά = η πετσέτα προσώπου, κανένα ψάρι δεν είναι για πέταμα, η αγάπη για το Mini Cooper, δεν έμαθα ποτέ να φεύγω… 

Όλες οι ιστορίες συγκλίνουν ως προς την ευθραυστότητα της ζωής και τη δυσκολία των σύγχρονων ανθρώπων να απομακρυνθούν από πρόσωπα και καταστάσεις που τους προκαλούν πόνο…

Ένα σπαρταριστικό, εκρηκτικό, συγκλονιστικό  βιβλίο.

Διαβάστε το.

Η Μαρία Τζιαούρη-Χίλμερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο. Έχει κάνει σπουδές Φιλολογίας και Μουσικής στην Αθήνα και μετεκπαίδευση στην Πολιτιστική Διαχείριση στη Γερμανία, διοργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις στο Μόναχο και στο Βερολίνο. Από το 2009 ζει και εργάζεται στην Κύπρο ως φιλόλογος στη δημόσια εκπαίδευση.

Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικά φεστιβάλ στην Κύπρο. Είχε τη γενική επιμέλεια του λογοτεχνικού φωτογραφικού λευκώματος The story of a moment (Wunderart Productions, Κύπρος, 2017), καθώς και του συλλογικού λογοτεχνικού έργου ΛΑΙΜΑΡΓΑ (Εκδόσεις Ακτίς, Κύπρος, 2019).

Το πρώτο της βιβλίο με μικρά και μεγάλα πεζά, με τον τίτλο Γραμμή ανάμεσά μας (Εκδόσεις Το Ροδακιό, Αθήνα, 2020), συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων Κύπρου (2020). Τον Ιούλιο του 2022 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο Ελλιπές μέτρο (Εκδόσεις Σαιξπηρικόν).

Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορεί η συλλογή μικροδιηγημάτων της Δεν έμαθα ποτέ να φεύγω (2026).

Διηγήματα και ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και στα αγγλικά.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.