Βιβλιοκριτική: "Ο Τσιμπιδάκης" και "Η κυρά Κακιά" του Λούκα Παναγή

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Ο Τσιμπιδάκης – Λούκας Παναγή

Μικροί μου φίλοι,

Αν προσέξετε καλά το εξώφυλλο τούτου του παραμυθιού, θα βρείτε αμέσως ποιος είναι ο Τσιμπιδάκης. Είναι ένας τυπάκος με δαγκάνες. Είναι ένα ζωάκι παράξενο. Είναι ένα ζωάκι διαφορετικό το οποίο με τις πράξεις του προκαλεί προβλήματα στα άλλα ζώα του δάσους.

Είναι μικρό μα κατάφερε να τσιμπήσει έναν πελώριο ελέφαντα!

Είναι μικρό μα επίσης κατάφερε να τσιμπήσει και τα τρομάξει ένα πανέμορφο παγώνι!

Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Αφού κάνει τη ζαβολιά, αφού κάνει τη σκανταλιά ξεκαρδίζεται στα γέλια με τα παθήματα των άλλων!

Α… ο Τσιμπιδάκης μου φαίνεται είναι απερίσκεπτο ζωάκι. Κάνει πλάκες, μα γελάει μονάχα ο ίδιος…

Για να συνεχίσω παρακάτω, τι άλλο θα σκαρφιστεί να κάνει.

Όλο το δάσος φίλοι μου ήταν ανάκατο. Όλους τους τσιμπούσε. Μικρούς και μεγάλους. Όλους τους ενοχλούσε, όλους τους πονούσε. Καμηλοπαρδάλεις, σουρικάτα, λιοντάρια ακόμη και ζέβρες.

Όλοι ήταν αναστατωμένοι από τα αστεία του Τσιμπιδάκη και ξέρω πως πολύ σας έχει θυμώσει η συμπεριφορά του, αλλά μη βιάζεστε γιατί το κακό ποτέ δεν έχει διάρκεια!

Έτσι και έγινε. Μια μέρα ο Τσιμπιδάκης που τσιμπούσε με τις δαγκάνες του τους πάντες, βρέθηκε μπροστά σε έναν κάκτο.

Ξέρετε ποιο είναι το χαρακτηριστικών ενός κάκτου;

Τα αγκάθια!

Ξέρετε τι μπορούν να κάνουν τα αγκάθια;

Να τσιμπήσουν!

Ο κάκτος όμως δεν τον τσίμπησε όπως θα νομίζατε. Του έκανε λόγο για τα αποτελέσματα που έχουν στους άλλους τα αστεία του και του πρότεινε μια αγκαθομαχία. Ναι καλά διαβάσατε.

Α – γκα – θο – μα – χι – α!

Οι δυο τους θα έπαιρναν μέρος και ο νικητής θα είχε ένα υπέροχο δώρο!

Δεν θα σας πω ποιος ήταν ο νικητής, όσο κι αν με πιέσετε! Θα σας πω όμως ότι το έπαθλο της αγκαθομαχίας, ήταν η φιλία!

Οι δυο τους έγιναν καλοί φίλοι και ο Τσιμπιδάκης, ποτέ μα ποτέ δεν τσίμπησε ξανά κανέναν. Όλα αυτά φιλαράκια μου τα έκανε γιατί πίστευε ότι με αυτόν τον τρόπο θα βρει έναν φίλο, αλλά έκανε λάθος. Ο κάκτος τον βοήθησε να το καταλάβει την αξία της φιλίας και από τότε οι δυο τους απολάμβαναν τις αγκαθομαχίες τους συχνά και πολλές φορές, παρουσία κοινού!

Πριν κλείσω το όμορφο αυτό παραμύθι να σας θυμίσω ότι αστείο είναι κάτι με το οποίο γελάμε και χαιρόμαστε όλοι. Αν κάποιοι υποφέρουν, να θυμάστε πως δεν είναι αστείο!

Εικονογράφηση: Billy

Η κυρά Κακιά – Λούκας Παναγή

Αγαπημένα μου παιδιά,

Δεν σας κρύβω πως με τούτο το παραμύθι έκανα πολλές σκέψεις. Ποια να είναι η κυρά Κακιά; Γιατί την λένε έτσι; Είναι πράγματι Κακιά ή μήπως κάτι άλλο να συμβαίνει;

Δεν έχασα χρόνο. Άρχισα να διαβάσω όλα όσα ο Λούκας Παναγή ήθελε να μοιραστεί μαζί μας και είμαι έτοιμη να λύσω και τις δικές σας απορίες.

Η κυρά Κακιά ζούσε σε ένα μεγάλο σπίτι. Όλοι την απέφευγαν και την φοβούνταν. Τα παιδιά δεν πλησίαζαν και έτρεμαν και μόνο στη σκέψη της. Τι να είχε κάνει και όλοι και μόνο στη σκέψη της έτρεχαν να κρυφτούν;

Θα σας πω αμέσως. Πολλά χρόνια πριν, τα παιδιά έπαιζαν ποδόσφαιρο στο δρόμο, όταν ένα παιδί με ένα δυνατό σουτ έριξε τη μπάλα πάνω σε ένα παράθυρο ενός σπιτιού και το έσπασε. Τότε από το σπίτι βγήκε μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία φώναξε και φοβέρισε τα παιδιά να μην πλησιάσουν ξανά το σπίτι της και το καλύτερο δεν σας το έχω πει ακόμη. Είχε σκίσει τη μπάλα τους!

Ναι, τα παιδιά είχαν κάνει ζημιά, μα όχι εσκεμμένα. Άθελά τους είχε σπάσει το τζάμι και κρίνω πως η γυναίκα δεν θα έπρεπε να συμπεριφερθεί έτσι. Ε, από εκείνη την ημέρα όλοι την ονόμασαν κυρά – Κακιά και κανείς δεν την πλησίαζε.

Η γυναίκα ήταν μοναχική, έδειχνε θυμωμένη και δεν ήθελε επικοινωνία με κανέναν. Δεν μιλούσε σε κανέναν και αν κάποιος τολμούσε κάτι να της πει, εκείνη δεν απαντούσε ποτέ. Περίεργα πράγματα λάμβαναν χώρα. Η γυναίκα ήταν αγενής, ήταν κακότροπη, ήταν αντικοινωνική και πάντα με σκυμμένο το κεφάλι. Επίσης τα ρούχα της ήταν κάπως παρδαλά και γενικά η φυσιογνωμία αυτής της γυναίκας, δεν σε άφηνε να την πλησιάσεις.

Ώσπου μια μέρα άλλαξαν όλα. Ένα μικρό και θαρραλέο παιδάκι, είχε εισβάλλει στο σπίτι της και είχε μάθει το μυστικό της. Όταν η κυρά Κακιά είδε στον χώρο της το παιδάκι, νεύριασε πολύ και προσπάθησε να το διώξει. Όμως εκείνο με τόλμη συνέχισε να της μιλάει και να την ρωτάει γιατί έκανε όλα όσα έκανε. Γιατί φίλοι μου, η κυρά Κακιά έκανε κρυφά από όλους κάποιες πράξεις…

Ένα δίλημμα της έθεσε το αγόρι και η κυρά Κακιά άρχισε σοβαρά να το σκέφτεται.

Τι έπρεπε να κάνει;

Πως έπρεπε να πράξει;

Ποιον μπορούσε να βοηθήσει με τον τρόπο που μόνο εκείνη ξέρει;

Δεν θα σας αποκαλύψω τίποτα πλην ενός.

Η κυρά Κακιά βοήθησε το αγόρι και κατάλαβε πως όσα κι αν προσφέρεις στους ανθρώπους εκείνοι πάντα θα βρίσκουν τρόπο για να μην εκτιμούν όλα όσα έχουν στη ζωή τους!

Γι’ αυτό κι εσείς φίλοι μου, να προσπαθείτε να εκτιμάτε όλα όσα έχετε, ακόμη και τα πιο ασήμαντα, ακόμη και τα πιο μικρά, γιατί μονάχα όταν τα χάσετε θα ανακαλύψετε την αξία τους!

Το παραμύθι ολοκληρώνεται όμορφα και θα μπορούσε πλέον η κυρά Κακιά να αλλάξει ακόμα και όνομα!

Εικονογράφηση: Billy

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Λούκας Παναγή γεννήθηκε στη Λεμεσό, πόλη της Κύπρου πριν αρκετά χρόνια. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης και έκανε μεταπτυχιακό με θέμα: Δημιουργικές τέχνες και εμψύχωση. Λατρεύει τις ταινίες κινουμένων σχεδίων και τα ταξίδια. Μέσα από τα παραμύθια θέλει να διατηρήσει το παιδί που κρύβει μέσα στην ψυχή του και να βοηθήσει μικρούς και μεγάλους να ταξιδέψουν συντροφιά με τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους

Λατρεύει τις ταινίες κινουμένων σχεδίων και τα ταξίδια.

Μέσα από τα παραμύθια θέλει να διατηρήσει το παιδί που κρύβει μέσα στην ψυχή του και να βοηθήσει μικρούς και μεγάλους να ταξιδέψουν συντροφιά με τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.