Κάθε πρωί περνώ από το λιμάνι του τόπου διαμονής μου
για να περάσω απέναντι με την παραδοσιακή γκαζολίνα, παντός καιρού, προκειμένου
να πάω στη δουλειά μου.
Όμορφα που είναι αυτή την ώρα το να είναι κανείς στο
λιμάνι, με την πρωινή δροσούλα και τις πρώτες αχτίνες του ήλιου, που πέφτουν
στη θάλασσα και της αλλάζουν το χώμα σε χρυσαφή, καθώς και με την έντονη
μυρωδιά του ιωδίου! Ειδικά όταν δεν έχει πολύ αέρα και έντονο κυματισμό είναι
πανέμορφα! Ακόμη και με το κύμα και τον αέρα, η θάλασσα εξακολουθεί να έχει τη
γοητεία της!
Οι ψαράδες συλλέγουν από τα δίχτυα των σκαφών τους τα
ψάρια που έπιασαν που είναι ουκ ολίγα, κυρίως σαρδέλα και γαύρος που είναι της
εποχής και είναι πεντανόστιμα. Οι ιχθυοπώλες με τα φορτηγάκια τους σταθμευμένα
το ένα πίσω από το άλλο, αγοράζουν τα ψάρια αυτά τα φρεσκότατα που μοσχοβολάνε θάλασσα,
προκειμένου να τα πωλήσουν στα χωριά και στην πόλη.
Αυτό που έχει μεγάλη πλάκα είναι ένα σωρό γάτες παραταγμένες, μεγάλες σαν
θρεφτάρια και μικρά παχουλά γατάκια που περιμένουν υπομονετικά «να ψωνίσουν» ή
μάλλον να εξοικονομήσουν κανά ψαράκι, από αυτά που δεν πουλιούνται στην αγορά,
καθότι μικρά, στραπατσαρισμένα, γδαρμένα και ζουλημένα.
Απορώ και εξίσταμαι με τη μεγάλη υπομονή τους που δεν
ορμούν μέσα στις βάρκες να τα πάρουν μόνες τους τα ψαράκια που τα βλέπουν και
τρέχουν τα σάλια τους!
Φαίνεται πως οι αλιείς τις έχουν «εκπαιδεύσει», ή τις
έχουν μαλώσει κατά καιρούς και γι’ αυτό κάθονται εκεί κοντά και περιμένουν
ήσυχα- ήσυχα, ώστε να μην ισχύσει το εξής ρητό σ’ αυτές: «φάτε μάτια ψάρια και
κοιλιά περίδρομο!».
Πάντως, ένα είναι σίγουρο ότι οι γάτες «οι
παραθαλάσσιες» που ζουν κοντά στα λιμάνια τρώνε καλά κι αυτό φαίνεται στο ότι
είναι στρουμπουλές και με γυαλισμένη την προβιά τους!
Φυσικά, δεν είναι μόνο οι γάτες που «έχουν πάει λαϊκή»
στο λιμάνι, είναι και τα γλαρόπουλα που χαμηλοπετούν, προκειμένου «να
εξοικονομήσουν το πιάτο της ημέρας»! Κι αυτά φαίνονται πως καλοτρώνε, γιατί το
πάχος τους και τη γυαλάδα στα φτερά τους την έχουν!
Και εννοείται πως ισχύει και στις γάτες και στα
γλαρόπουλα, ότι δεν εργάζονται, ούτε έχουν το άγχος για το τι θα φάνε και τι θα
πιούνε, κι όμως καταφέρνουν να επιβιώσουν, να αποκτήσουν τα προς το ζην, όπως
ακριβώς λέει και το Ιερό μας Ευαγγέλιο: (Ματθ. στ’ 26. «Εμβλέψατε εις τα πετεινά
του ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας,
και ο πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά!».
Όπως ακριβώς ο Κύριος θρέφει τα ζωντανά, έτσι ακριβώς
θρέφει κι εμάς τους ανθρώπους, αρκεί να έχουμε πίστη και υπομονή. Το λέει
άλλωστε και στην Κυριακή Προσευχή, το γνωστό σε όλους μας «Πάτερ ημών», «τὸν
ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον», δεν λέει αύριο, ούτε μεθαύριο, ούτε και του
χρόνου, λέει ΣΗΜΕΡΟΝ, γι’ αυτό δεν πρέπει να αγχωνόμαστε τόσο πολύ για τα
βασικά μας καθημερινά αγαθά, αλλά για τα ψυχικά μας αγαθά!
Την επόμενη ημέρα ο
Ιησούς Χριστός θα είναι πάλι μαζί μας και θα μας βοηθήσει, καθότι είναι ο άρτος
της ζωής.
0 Σχόλια