Βιβλιοκριτική: "Σκοτεινός Σαρωνικός" της Κίας Φιλιππίδου

Σκοτεινός Σαρωνικός
Συγγραφέας: Κία Φιλιππίδου
Ημερομηνία έκδοσης: 02/2026
ISBN: 978-618-231-319-0
Σελίδες: 256

Εκδόσεις: Βακχικόν

Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Μια φωτογραφία έδειχνε τον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Οδυσσέα Χατζηπέτρου στη Σαρωνίδα μπροστά στην ανοιχτή του μπαλκονόπορτα, ενώ στο βάθος αχνοφαινόταν το νησάκι απέναντι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου για το πώς είχε εμπνευστεί το βιβλίο του «Έγκλημα στο Βελιγράδι» απαντούσε ότι την ιδέα του πρώτου κεφαλαίου, όπου ο δολοφόνος κωπηλατεί μεταφέροντας δύο πτώματα για να τα εξαφανίσει, του την είχε δώσει μια μικρή βάρκα που πηγαινοερχόταν κάτω από τη βεράντα του. Του είχε φανεί ότι ανέδιδε μια σκοτεινιά. Ο ιδιοκτήτης ψαράς της βάρκας τον είχε διαβεβαιώσει ότι δεν την βγάζανε ποτέ με το κουπί παραέξω από το ρεμέτζο της. Ο Οδυσσέας θυμόταν ότι η βάρκα διέσχιζε τη θάλασσα με κουπιά, ήταν απίθανο να έκανε λάθος. Μπορεί το πλεούμενο να το δανείστηκε κάποιος για να πάει στη νησίδα να κάνει κάτι… περίεργο.

Η Ηώ, νεαρή αρχιτεκτόνισσα, παραμονές του Πάσχα του 2022 μετακομίζει στη Σαρωνίδα. Στη νέα της κατοικία γνωρίζει και αρχίζει μια ερωτική σχέση με τον διάσημο Λεωνίδα Μάγκα, ερευνητή δημοσιογράφο στην εξιχνίαση εγκλημάτων.

Η παλιά της συμμαθήτρια, συμφοιτήτρια και καλύτερή της φίλη, η Ζώγια, έχει εξαφανιστεί ανεξήγητα.

Η Ζώγια Παλαιολόγου όπως θυμάται η Ηώ ήταν όμορφη και ανταγωνιστική, κυνηγάει τις πρωτιές στα μαθήματα, μακιγιάρεται πριν απ΄ όλες στην τάξη, διαβάζει λογοτεχνία μετά μανίας και ακούει σκυλοτράγουδα. Το ύφος της ήταν γεμάτο ενθουσιασμό, όταν είχε προσληφθεί στο γραφείο των ιερών τεράτων ( Άλκη Αργυρό και Μίνωα Θεοφίλου), τότε που διαλαλούσε ότι θα γινόταν μια από αυτούς, ότι το όνομά της θα δημοσιευόταν σε κουλτουριάρικα περιοδικά και οι πελάτες θα ζητούσαν εκείνη αποκλειστικά για να τους σχεδιάσει το σπίτι. Η Ζώγια, που πάντα την κατέτρεχε υπερβολική ανάγκη για αναγνώριση, ήθελε να μπει στον κύκλο των εκλεκτών, στο περιβάλλον των ιερών τεράτων.

Υπήρχε η μαρτυρία ότι την Ζώγια την είδαν γερή και δυνατή τα ξημερώματα του Σαββάτου του Λαζάρου όταν ο εργοδότης της, ο Αργυρός, την άφησε στην είσοδο της πολυκατοικίας της στου Ζωγράφου. Από τότε δεν την είδε κανείς.

Το τηλέφωνο της Ζώγιας εμφανίστηκε στο σπίτι της στου Ζωγράφου και η Ηώ η ίδια το είχε βρει στον φορτιστή. Οι ευχές που στάλθηκαν από το τηλέφωνο της Ζώγια την Κυριακή του Πάσχα, δεν αποδείκνυε ότι ήταν αυθεντικές, αλλά και τίποτα δεν αποδείκνυε ότι ήταν πλαστές, γραμμένες από άλλον. Δεν μπορούσε η Ηώ και ο Μάγκας να στηρίξουν κατηγορία εναντίον κάποιου, μόνο και μόνο επειδή ήταν ο τελευταίος που την είχε δει, και μάλιστα δέκα μέρες πριν, από την επίσημη πιθανή ημερομηνία εξαφάνισης. Ο εργοδότης της, ο Αργυρός, δεν είχε πέσει σε καμιά αντίφαση σε ό,τι κατέθεσε στην αστυνομία και δεν είχε και κανένα κίνητρο να κάνει στη βοηθό του κακό. Η Ηώ είχε αναφέρει τότε την συνταξιούχο κυρία Ευμορφίδου και τον άντρα που είδε στην ίδια πολυκατοικία, που έμενε και η Ζώγια. Δεν μπορούσε να είναι σίγουρη πως ήταν ο εργοδότης της Ζώγιας, γιατί ναι μεν είχε στραβισμό σαν τον Αργυρό, αλλά δεν ήξερε αν αυτός που συνάντησε ήταν φαλακρός, επειδή φορούσε κασκέτο, επίσης, η χειρουργική μάσκα του έκρυβε το μισό πρόσωπο.

Ο ηθοποιός, ο Αρίστος, που έμενε στη Σαρωνίδα, είχε δει μια βραδιά μια κοπέλα να επιβιβάζεται σε ένα αυτοκίνητο ΤΕΣΛΑ και ένα τέτοιο αυτοκίνητο εκείνη τη νύχτα είχε χτυπήσει τον σκύλο του τον Τομ. Πρόλαβε να δει ο Αρίστος, ότι ο οδηγός ήταν φαλακρός και είχε λίγο στραβισμό. Δεν μπορούσε να πει ότι ήταν ο Αργυρός.

Η Ηώ και ο Μάγκας ψάχνουν για την Ζώγια και στην έρευνά τους συμμετέχουν ο Οδυσσέας, ο Αρίστος, η κυρία Ευμορφίδου, ένας ιδιόρρυθμος καθηγητής Μαθηματικών και τα δυο αφεντικά της: ο Αργυρός και ο Θεοφίλου. Όλοι αυτοί κάτι έχουν να αποκαλύψουν ή να κρύψουν: ενοχές, συμπλέγματα, απωθημένα αισθήματα, φόβους και ίσως ένα πτώμα.

Η αναζήτηση θα διαρκέσει δύο χρόνια, και όταν τελειώσει, ο Σαρωνικός θα έχει σκοτεινιάσει και τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο για κανέναν τους.

Ζούσε ο δολοφόνος σε μια βασανιστική καθημερινότητα;

Ένιωθε να τον καταδιώκουν Ερινύες;

Ζούσε περιμένοντας ένα σινιάλο συγχώρεσης από το Σύμπαν;

Η κόλαση δεν ήταν και τόσο μακριά, ήταν μέσα του;

Θα ομολογούσε ότι ήταν ένα ατύχημα, μια τραγική στιγμή;

Θα αυτοκτονούσε;

Ποιοι του έξυναν την πληγή και τον τιμωρούσαν;

Θα βρεθεί αυτός που εξαφάνισε την Ζώγια;

Ένα εκρηκτικό και συγκλονιστικό βιβλίο.

Απρόβλεπτο, συνταρακτικό και γεμάτο αγωνία.

Διαβάστε το.

Η Κία Φιλιππίδου γεννήθηκε στην Καστέλα του Πειραιά, τελείωσε το Αρσάκειο Ψυχικού και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Εργάστηκε ως επικεφαλής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Ζει στην Αθήνα, είναι παντρεμένη με τον Χρήστο Φλώρο και έχει μία κόρη και δύο εγγονούς.

Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Η καλοσύνη αιωρείται πάνω από δυο καρβέλια ψωμί και ένα γέρικο κουνέλι (εκδόσεις Θερμαϊκός 2021) και Κυκλαδικό νουάρ (εκδόσεις Βακχικόν 2023). Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το μυθιστόρημα Σκοτεινός Σαρωνικός είναι το τρίτο βιβλίο της.